Help! Mijn sla is doorgeschoten door de hitte. Carleen (33) vertelt wat je er nog mee kunt

Na een paar warme weken zijn mijn slaplanten in een soort torens veranderd. Eerst waren het gewoon enorme alienachtige kroppen met beginnende piramidepuntjes erop. Ik oogstte een paar en liet twee staan om ze tot bloeien te laten komen (goed voor insecten en wellicht zouden ze uit zichzelf zaden gaan verspreiden). Nu staan er twee volgroeide wolkenkrabbers met dikke, grote, groene bladeren en een bovenkant met heel veel knopjes in de moestuinbak.

Ik vind het er wel cool uitzien.

Maar de rest van de sla heb ik opgegeten, ook de blaadjes die al aan de bittere en harde kant waren. Het was een flinke oogst, dus moest ik verder kijken dan gewone salades.

Zo maakte ik er een pesto-achtige saus mee. Ik propte zoveel sla als ik kon in een keukenmachine, vulde het aan met basilicum, peterselie, bieslook, knoflook, een beetje munt, zout, citroen, walnoten, goede olijfolie, oude kaas en wat blaadjes van radijsjes die ik ook had geoogst. Hij was wat nat voor een pesto (logisch, sla bestaat voor een groot deel uit water), maar hij was ook heel kruidig, een beetje bitter en hartig.

Ik gooide hem door al dente gekookte spaghetti, raspte er wat kaas over en het was geweldig.

De slablaadjes gingen ook door een kom tarwenoodles met een hartige, warme groentebouillon, een gekookt eitje, ui, spinazie (ook uit de tuin), prei en koriander. Gewoon rauw, de warmte van de bouillon zorgt ervoor dat de blaadjes iets zachter worden maar toch een beetje bite houden.

Er was natuurlijk ook gewoon salade. Met kruiden uit de tuin erdoor, een vinaigrette van goede olijfolie, appelciderazijn en grove Franse mosterd. Daar deed ik een stukje gebakken geitenkaas en gegrilde courgette overheen en wat aardappels uit de Groningse grond ernaast.

Tot slot: slasoep. Met ui en knoflook, prei, radijsblaadjes, spinazie, bosui (allemaal uit de tuin), mosterd, bouillon en een scheutje room. Alles samen in de pan en pureren. Een hele goede manier om slablaadjes die niet zo fijn meer zijn op te maken.

Als je dan nog te veel sla over hebt, is er ook met composteren niks mis. Dan wordt het vanzelf weer voeding voor de kroppen sla voor een volgend jaar.