De tuin na twee weken vakantie in juni. Foto: Carleen de Jong
Een beetje moestuinier is elke dag in de tuin te vinden. Beetje onkruid wieden, nauwgezet de groei van de tomatenplanten in de gaten houden. Maar wat als je twee weken op vakantie gaat? Carleen (33) loopt een rondje door haar verwilderde moestuin.
Soms is een fantasie heel realistisch. Dan komen er geen eenhoorns of het winnen van de loterij in voor, maar bloemen en bakken vol radijzen. Voor ik op vakantie ging, beeldde ik me in hoe mijn tuin er twee weken later bij zou liggen. Trouwe lezers hebben dat vorige week op deze plek gezien.
Die fantasie, van een totaal ontplofte tuin, was niet zo fantastisch. Het bleek gewoon een realistische toekomstvoorspelling.
Als we vrijdag rond middernacht thuiskomen, zie ik het al in het licht van de koplampen van de auto. Het gras langs de rand die onze tuin van het weiland scheidt komt ongeveer tot mijn schouders, schat ik in. De volgende ochtend zie ik vanuit het keukenraam dat de kroppen sla zijn uitgegroeid tot hoge, bloemige torens. En de kleine tomatenplantjes die ik voor vertrek in de grond heb gedaan, zijn verdubbeld in formaat.
Al om 7 uur doe ik mijn eerste inspectieronde. Ik kan niet langer wachten. Dikke, stevige grassprieten vegen langs mijn benen. Hier en daar moet ik een distelachtige plant ontwijken. En ik struikel over een haagwinde die zich een weg heeft gebaand over het pad.
Overal haagwinde
Een paar weken geleden deelde ik een foto van een onkruid met de vraag wat het was. Google Lens vertelde me namelijk dat het Japanse duizendknoop was. Heel veel lezers mailden: dit is haagwinde. Ook irritant, maar niet zo rampzalig als duizendknoop. Stop een zaailing in een vaasje en je weet het zeker, zei iemand. Ik deed het en het bleek te kloppen.
Maar anders had ik het nu wel geweten. Het kruipende, klimmende, snelgroeiende plantje heeft zich weer door de hele tuin verspreid. Ik ken het al van eerdere jaren. Ik noem het wurgkruid omdat-ie zich heel strak om andere planten heen wikkelt.
Waar de moestuinbakken eind mei nog best leeg waren, is het nu een zee van groen. Ik oogst een dikke bos radijzen, veel spinazie en sla. De sla is een beetje doorgeschoten, maar niet zo ver dat het niet lekker meer is. Ik oogst zoveel dat we creatief moeten zijn in de keuken. Alleen salade maken is ook zo eentonig. Een volgende keer zal ik delen wat we maakten.
Maar voor nu: vakantie in de lente funest voor de tuin? Nee, absoluut niet. Zolang je er maar rekening mee houdt dat je minstens een dag kwijt bent aan onkruid wieden en oogsten. Maar dat is oké, want we weten inmiddels allemaal hoe gelukkig je daarvan wordt.
Dit is aflevering 14 in de serie ‘Jaar in de moestuin’. Wil je reageren of heb je tips? Dat kan via carleen.dejong@mediahuis.nl of Instagram (@carleendej)