Moestuinier Carleen (33) hakt slakken doormidden. Is dat dierenmishandeling? Of heel begrijpelijk?

‘Schokkend om te lezen dat je je slakken doormidden hakt’, mailde een lezer een paar weken geleden. ‘Het zijn nuttige dieren en het getuigt niet van binding met de natuur om ze te doden zodra ze je moestuindoelen niet dienen.’

De mail zette me aan het denken. Bijna alle moestuiniers die ik spreek, hebben een hekel aan slakken en verwijderen ze op de een of andere manier uit de tuin. Sommigen hebben zelfs een speciale schaar voor dit doel. Ik gebruik een schepje om de slakken door midden te hakken en laat ze liggen zodat vogels of egels ze op kunnen eten (dat doen ze, de resten blijven nooit liggen). Maar ik doe dat inmiddels zonder er heel erg over na te denken of dit wel de juiste manier is, hoe vervelend het soms ook is om te doen.

Gelukkig is daar Instagram, waar ik vroeg wat anderen doen met slakken die de halve moestuin leegeten. Er kwamen een heleboel reacties binnen. Het ging alle kanten op. Maar één iemand vatte het goed samen: ‘Bottomline, iedereen haat slakken’.

Een paar tips op een rijtje:

Ook zei iemand dat ze ze bij de buren in de tuin gooit. Dat vind ik asociaal. Jij neemt zelf de moeite om slakken te verzamelen omdat je er last van hebt en denkt vervolgens dat het oké is om het probleem bij iemand anders neer te leggen? Geen goede-buur gedrag.

Een vriendin gaf een weldoordachte reactie. ‘Lastig dit soort verwijten. Als de persoon die mailt helemaal plantaardig eet, heeft die misschien recht van spreken. Maar de natuurimpact van slakken doden versus andere vormen van vlees- en zuivelconsumptie is natuurlijk miniem.’ Als je het hebt over natuurimpact valt er ook wat te zeggen vóór het doorknippen of - hakken. Als je de slakken laat liggen, doorbreek je de natuurlijke cyclus niet (er blijft voer voor andere dieren liggen). Als je ze ergens anders neerzet, zorg je ervoor dat er minder te eten is in je tuin voor vogels en egels. En dat maakt je tuin weer minder divers.

Overigens valt de slakkenterreur dit jaar mee. Toch blijft er voor elke manier wat te zeggen. Waar we beter wél mee kunnen stoppen, is anderen beoordelen op de moestuinkeuzes die ze maken. Dat maakt de moestuinwereld namelijk niet leuker.