Eerste festival van het jaar staat voor de deur. Vijf redenen waarom Grasnapolsky in Groningen wil blijven

„Grasnapolsky is een festival op een bijzondere locatie waar je normaal gesproken niet snel een festival meemaakt. Van 2014 tot 2018 organiseerden we het midden op de Veluwe in zendstation Radio Kootwijk. Na vijf jaar gingen we daar weg en specifiek op zoek naar een bijzondere locatie met een verhaal. Die hebben we gevonden in Groningen.”

,,Sinds 2019 houden we het festival in De Toekomst in Scheemda, de oude strokartonfabriek. Als je een opvallend groepje met koptelefoons door de fabriek ziet lopen, dan is dat een rondleiding van Frits en Andries. Zij vertellen welke functies bepaalde machines en ruimtes hadden. Frits werkt in een kartonfabriek en kent alle verhalen van vroeger. Zo leren bezoekers dat karton uit Groningen beroemd is over de hele wereld – bijvoorbeeld van de gouden kartonnetjes onder gerookte zalm – en vertellen we het verhaal van de locatie.”

„Ons publiek bestaat vooral uit mid-twintigers, dertigers en veertigers uit Groningen en uit de Randstad. Ik weet inmiddels dat veel Stadjers nog nooit in Scheemda zijn geweest, terwijl het hier zo mooi is. Ik ontdekte dat zelf toen mijn ouders in Midwolda kwamen wonen. Zo heb ik de fabriek De Toekomst gevonden. Ik hou van de kronkelpaadjes, oude panden, herenboerderijen en het andere erfgoed. Het is onze missie om veel meer mensen dat te laten ontdekken.”

Het is een risico, een festival beginnen op een plek die voor veel mensen een poosje reizen is. „Daar kiezen we voor. We proberen het daarom zo makkelijk mogelijk te maken om er te komen. Er rijdt daarom tijdens Grasnapolsky een pendelbus die je in 30 minuten op het festival brengt. Grasnapolsky telt ongeveer 1500 bezoekers per dag. Iedereen moet gewoon één keer de reis afleggen naar Scheemda en als ze eenmaal geweest zijn, zeggen ze: ‘Dit is te gek’.”

„We kregen dit jaar vaak de vraag of we nu onze biezen zouden pakken, omdat we zijn verhuisd na vijf jaar festivallen in Radio Kootwijk. Maar de Groningse grond is zo vruchtbaar. Het brengt ons graan, prachtig erfgoed en kunstzinnig en muzikaal talent. Daarom hebben we het thema ‘grond om te blijven’ bedacht. We voelen ons hier thuis. Er is zoveel te doen, te vertellen en te zien.”

Meer dan de aardbevingen? „Dat thema negeren we niet. Presentator Winfried Baijens (van de documentaireserie De aarde beeft) gaat op het festival met betrokkenen en bezoekers in gesprek. Maar Groningen is veel meer en er zijn nog veel meer verhalen te vertellen. Het is dit jaar bijvoorbeeld 100 jaar geleden dat Lenin overleed. In Groningen zwerft een metershoog beeld van hem rond. Bezoekers kunnen met documentairemaker Tom Tieman mee op expeditie om alles te weten te komen over het rode verleden van Oost-Groningen.”

‘Grond om te blijven’ heeft nog een andere betekenis. Op Grasnapolsky staan veel artiesten die misschien nog niet heel bekend zijn, maar van wie de organisatie denkt dat ze dat wel worden. Door de jaren heen is gebleken dat het team een goede neus heeft als het aankomt op het ontdekken van talent. S10, Froukje, Goldband: ze stonden hier allemaal. Nu zijn dat de grootste artiesten van Nederland. „Dit jaar staat Chibi Ichigo op Gras en ik verwacht veel van Morpheus. Die speelde vorig jaar zijn allereerste festivalshow ooit op een kleiner Grasnapolsky-podium. Dit jaar sluit hij het festival op zondag af.”

„Het is echt een creatief gebied. Lynn Zwartsenburg en Gijs Geertzen openen tijdens het festival een kunstgalerie in De Kunstsmederij in de fabriek, waar kunst tentoongesteld én verkocht wordt van opkomende Groningse kunstenaars zoals Sinne Brink, Jurjen Galema en Dagmar Stap met Jhonie van Boeijen. We hebben literatuurproject Het Grensland waarbij we samenwerken met Noordwoord en CGTC. Dichters uit Nederland en Duitsland verblijven een week in het Oldambt, om zich helemaal in de streektaal te verdiepen en presenteren het resultaat op de Ennemaborg. Samen met PopGroningen selecteerden we drie Groningse acts: Cashmyra, TAXITAXI en Rommy Gabay.”

„De boer die ons zijn huifkar leent, de buurman die verhalen van vroeger vertelt, de provincie en de gemeente die ons steunen: we voelen ons inmiddels onderdeel van Groningen en de omgeving weet ons ook te vinden. Bij Grasnapolsky kan het voorkomen dat je tijdens het luisteren naar een bandje links een boer op klompen naast je hebt staan en rechts iemand in een glitterige festivaloutfit. Daar hou ik van.”