Waarom wij denken dat lunchzaak Zaytun in Delfzijl het gaat redden

„Delfzijl ligt echt helemaal in het noorden van Nederland”, zegt de voice over in een filmpje van lunchroom Zaytun op TikTok. „Voor de mensen uit de Randstad is dit onbekend, maar er wonen hier zoveel mensen met verschillende achtergronden!”

Duidelijk. We zijn bijna in het uiterste noorden van Groningen, een plek waar een Noord-Afrikaanse lunchroom zoals Zaytun vrij bijzonder is, kun je opmaken uit de woorden van de eigenaar. „Vergeet niet dat er in Delfzijl enorme armoede heerst. Is Delfzijl wel een verstandige keuze?” reageert iemand bovendien op het filmpje. Maar Zaytun kwam er toch, afgelopen herfst.

Er is veel keuze qua drankjes, ontbijtgerechten en broodjes. Zo vind ik de Palestijnse arayes (platbrood gevuld met gehakt, 8 euro), het Marrokkaanse stokbrood met merguez, kaas en groenten (7 euro) en de wrap met Turkse köfte en groenten (7 euro) interessant klinken.

De zaak is om 10 uur ‘s ochtends net open, dus het is tijd voor een laat ontbijt. Er zijn twee ontbijtkeuzes, Marokkaans en Turks. De Marokkaanse is met spiegeleieren, salade, smeerkaas, olijven, brood, jus d’orange, msemmen (Marokkaanse pannenkoek) en Marokkaanse muntthee. Als je extra betaalt, krijg je er ook merguez bij. En de Turkse is met roerei, sucuk, salade, yoghurt, honing, Turks brood, kaas, olijven, jam en Turkse thee. Ik kies de Marokkaanse.

Mijn tafelgenoot gaat voor simit eieren. Simit is een Turks brood met sesamzaadjes. Het lijkt op een bagel, maar dan veel dunner. Heel knapperig van buiten en luchtig van binnen. Bij deze simit zit sucuk, ei en kaas.

Ik moet een beetje lachen als ik mijn bord zie. Er ligt een voorverpakt hoekje La Vache Qui Rit en een zakje honing op het bord. Het lijkt wat simpel. Maar ook verklaarbaar: het smeerkaasje met de lachende koe is populair in Marokko. Maar de honing was aantrekkelijker geweest in een mooi kommetje of iets dergelijks.

Het is een goed vullend en divers ontbijt. De eieren zijn superkort gebakken waardoor het eigeel nog lekker zacht is, maar het eiwit net te rauw naar mijn smaak. De msemmen trek je lekker uit elkaar in lange stroken, doordat het deeg opgebouwd wordt uit laagjes en er veel vet in zit. Er lijkt suiker op te zitten, maar echt zoet is ie niet. Daar zorgt de honing wel voor.

Over de olijven zit een royale hoeveelheid sumak (een frisse, zure en licht zoete specerij die veel in Noord-Afrikaanse keukens gebruikt wordt). De olijven zijn zo zuur en zout dat ze doen denken aan kappertjes; lekker. Dan zijn er nog de merguez (kruidige lamsworstjes), die juist heel hartig en een beetje vet zijn. Die combinatie van zoete, kruidige en frisse hapjes (de supersimpele salade) en het brood doet me erg goed. Nadeel: alles wordt net niet warm genoeg geserveerd, waardoor de msemmen taai wordt en het ei en de worst koud.

„Simpel, maar doeltreffend”, aldus de tafelgenoot. Het is letterlijk brood met kaas, eieren en kruidige Turkse worst. Soms is dat het enige wat je nodig hebt. Al helemaal als dat brood zo lekker vers, knapperig en luchtig is als deze simit.

De Marokkaanse thee is geweldig. Niet zoals de sneue kopjes heet water met wat zielige takjes munt en een los zakje honing die je hier in Nederland vaak krijgt. Deze muntthee is volledig doortrokken van suiker, geurige munt en een basis van groene thee. De traditie is om de muntthee eerst uit te schenken en vervolgens terug in de pot te doen, zodat de smaken goed mengen. Dat uitschenken gebeurt vanaf grote hoogte.

Het valt op dat er één jonge vrouw aan het werk is. Zij ontvangt, neemt bestelling op, maakt de drankjes klaar, duikt vervolgens de keuken in om te koken en we rekenen bij haar af. Er is nog één ander stel, dus dat is nog goed te doen. Maar ik vraag me af wat er gebeurt als het drukker wordt.

Als ik in de omgeving van Delfzijl woonde, had ik het wel geweten. Dan was ik hier vaak gaan ontbijten en lunchen. Alleen al omdat ik het deze jonge ondernemer gun. Ik hoop alleen dat ze nog wat aan de inrichting gaat doen. Het systeemplafond en de statisch opgestelde tafels nodigen nog niet uit om lang te tafelen of uitgebreid thee te gaan drinken.