Luistert jouw kind ook naar Het Blote Kont Lied? Jeroen (52) en Wanda (62) uit Veendam halen wereldwijd miljoenen streams met hun ‘gestoorde’ kindersongs

Menig artiest zal jaloers zijn op kunstenaars Jeroen en Wanda Boerstra uit Veendam. Ze hebben wereldwijd honderdduizenden luisteraars en halen miljoenen streams op Spotify en YouTube. Dat doen ze met hun knotsgekke kinderliedjes, onder artiestennamen als De Tekentovenaar (in Nederland), Kackemann (in Duitsland) en Funny Songs (in onder meer Amerika en Australië).

Eigenlijk staan ze er zelf ook nog steeds versteld van, zegt Jeroen, een kleurrijke vijftiger met een indrukwekkende baard. De in Drachten opgegroeide Jeroen is de spraakwaterval van het stel – Wanda is met haar rustige aard zijn tegenpool. „Wij zijn vier handen op één buik, zonder haar kan ik niets beginnen.”

Jeroen is de drijvende kracht achter kinderliedjes als I’m a pancake, Poep op oma, Mama laat een scheet en Je papa is een pizza. En natuurlijk de populairste: het Blote Kont Lied, inmiddels goed voor meer dan 4 miljoen streams. Ouders trekken er hun wenkbrauwen bij op of verbieden hun kinderen ernaar te luisteren. Kinderen zelf vinden de liedjes, misschien wel mede daarom, geweldig.

Jeroen kan erom lachen. „Ik vind dat leuk hoor. Als kinderen hier vertellen dat ze het niet mogen luisteren en stiekem toch doen. Doe maar lekker tegendraads.” Die gekkigheid hebben mensen meer dan ooit nodig, meent hij. „Kinderen draaien de muziek vaak na school. Je kunt je even helemaal laten gaan. Er moet tegenwoordig zoveel, de druk is continu hoog. Dat moet er soms allemaal even uit. En dat hebben mensen wereldwijd nodig. Je ziet het bijvoorbeeld ook aan happy hardcore dat weer populairder wordt.”

Gekkigheid, prima, maar je moeder die onder de diarree zit? Of je oma? „Ik zoek wel de grens op, af en toe ga ik er een beetje overheen. Je moet wel durven. Als het zoetsappig wordt, krijg je de kinderen niet mee. Maar het wordt nooit te grof. Geen seks of zo, het blijft onschuldig. Scheten, daar moeten alle kinderen om lachen. Poep- en plashumor is de oudste humor die bestaat. Maar het gaat ook over gekke bananen of aardappels.” Het stel maakt ook rustige kinderliedjes en spirituele muziek, wil hij nog wel even zeggen. „Maar het is de gekkigheid die echt aanslaat.”

Jeroen maakt de muziek in zijn studio aan huis, omringd door een stuk of vijf synthesizers en een computer. „Dan maak ik wat, en dan denk ik: nee, dat is niks. Dan gooi ik het weg en probeer ik weer wat. Maar meestal zet ik het er gewoon op, en dan wordt het een groot succes”, zegt hij grinnikend. „Hoe minder je erover nadenkt, hoe beter ze vaak aanslaan. Want het is best moeilijk om een liedje zo gestoord te maken dat het niet bedacht lijkt. Het is een kunstvorm, net als dadaïsme.”

De liedjes zijn zo populair dat het kunstenaarsstel er nu een goed, stabiel inkomen aan overhoudt. Hoe dat werkt? „Je begint met een streamingdienst, zoals Distrokid, Ditto of Amuse. Dat zijn wereldwijde aanbieders waarbij je voor misschien 30 euro per jaar zoveel liedjes als je wilt kunt uploaden en die verspreiden het dan op platforms als Spotify en TikTok. Als je maar veel blijft posten en je weet een beetje hoe het algoritme van Spotify en YouTube werkt – dat krijg je wel in de gaten – dan drijft het op een gegeven moment boven.”

Zo ontstaat een soort piramide, legt Jeroen uit. „Als je een artiest bent die tien liedjes heeft, dan moeten die alle tien heel goed scoren om populair te blijven. Maar ik heb er misschien wel 2000 op staan. Als 200 het goed doen, en nog eens 20 daarvan heel erg goed en weer 5 daarvan worden echt dikke hits, dan krijg je een soort basis van waaruit je kunt doorgroeien. YouTube kijkt nu vooral naar hypes, naar of een video apart goed scoort. Spotify kijkt meer naar het geheel, dat werkt veel beter. Want wij hebben luisterpieken door de dag heen: ‘s ochtends in Australië, iets later in Amerika en weer later in Europa.”

Al is het ook geluk hebben. „Ik heb wel een niche gevonden. Anderen doen het vaak of te lief of echt grof. Ik zit ertussenin. Je moet jezelf een beetje belachelijk durven maken en tegelijk tegen de gevestigde orde durven schoppen. Zoals Ome Willem dat kon. Pippi Langkous, Theo en Thea, Joop Klepzeiker. Dat zijn wel mijn inspiratiebronnen, daarmee ben ik opgegroeid.”

Voor zijn liedjes en afbeeldingen gebruikt Jeroen graag AI. Hij meent dat dat geen afbreuk doet aan zijn creativiteit. „Ik heb zelf iets in mijn hoofd en gebruik AI dan net zolang tot ik het goed genoeg vind. Dat is anders dan dat je het AI laat bedenken. Spotify accepteert wel AI-content. YouTube doet dat niet meer: die controleert met AI of iets door AI is gemaakt. Bizar. Het gaat er gewoon om hoe je met AI omgaat.”

Volgens Jeroen heeft Spotify onlangs laten weten dat ze behoren tot de 12.000 tot 13.000 artiesten in de wereld die echt succesvol zijn. Toch weet bijna niemand wie De Tekentovenaar is – behalve dan de kinderen die een kinderfeestje hebben gehouden bij Jeroen en Wanda. „Als ik vertel dat ik de maker ben van het Blote Kont Lied, zijn ze door het dolle”, zegt Jeroen grijnzend.

Het stel heeft een pretpark aan huis in hun oude autogarage aan de Dr. Bosstraat in Veendam – niet te missen door de muurschildering van Vincent van Gogh en andere vrolijk gekleurde tekeningen op de gevel. Het pretpark in een grote hal is niet bedoeld voor dagjes uit met het gezin, maar wel te reserveren voor kinderfeestjes op vrijdagen en zaterdagen. In een grote hal kunnen kinderen zich helemaal uitleven met onder meer een megaknikkerbaan, een nerfpistolenarena en een muziekpad in de tuin.

En vooral: knutselen, tekenen, pottenbakken, kliederen met verf. Het hoeft niets te worden, als je maar creatief bezig bent, vindt Jeroen: „Als je lol maakt, maak je ook wat.” Kinderen mogen zich in pretpark Kunstkot helemaal uitleven, want dat doen ze niet zo vaak meer tegenwoordig, ziet het kunstenaarsstel. „In de twintig jaar dat we met kinderen en creativiteit bezig zijn, zien we dat ze veel minder zijn gaan knutselen. Thuis, maar ook op school. Daar doen ze veel minder aan handvaardigheid, leren met je hoofd staat voorop. En als ze dan al eens mogen tekenen, is het gewoon vrij en krijgen ze er geen les in”, zegt Wanda.

„We hebben jarenlang een tekenschool gehad. Je ziet dat kinderen niet meer leren hoe het is om creatief te zijn”, vult Jeroen aan. „Ze willen gelijk een mooi resultaat, niet eerst schetsen en proberen en mislukken en nog eens proberen. Terwijl dat is hoe je kunst maakt.”

Het leven zat voor het stel niet altijd zo in de lift als nu, vertelt Jeroen. „Ik ben begonnen als scheepsbouwer. Ik heb daar prijzen gewonnen en werd uiteindelijk projectleider. Ik klom steeds hoger op de ladder en was heel ambitieus, had altijd de drang om mezelf te bewijzen. Dat was ik op een gegeven moment zat. Toen ben ik gestopt en bewust uit die wereld gestapt. En ik ging op straat muziek maken.”

Na zijn scheiding in die tijd leerde hij via Hyves Wanda kennen. Ze kwam uit Amsterdam en werd niet alleen verliefd op Jeroen, maar ook op zijn vrijheidsdrang. Ze vertrok naar Drachten om daar samen met hem op straat te spelen. De verhuizing naar Veendam kwam omdat Jeroens ex in Duitsland ging wonen en ze allebei hun kinderen naar school in Oost-Groningen moesten kunnen brengen.

Toen ze vervolgens meer ruimte zochten voor hun tekenlessen, kwamen ze via via bij het oude garagepand uit. „In ruil voor acht van onze schilderijen mochten we het drie maanden huren”, vertelt Jeroen. „De gemeente keurde eerst al onze plannen af. Maar ik heb mijn ervaring uit de scheepsbouw gebruikt en zo konden we uiteindelijk toch realiseren wat we hier wilden.”

Daar was wel flink doorzettingsvermogen voor nodig. „Er was geen plan B, dus moet je door met plan A. Dat hebben we altijd zo gedaan. Als je creatief bent, is er altijd een manier”, zegt Wanda. Al heeft dat een prijs. „Zo uit de maatschappij stappen om jezelf te zijn is doodeng. We zijn dan wel vrije mensen, maar we hebben dezelfde angsten als ieder ander. Aan het begin van een avontuur weet je natuurlijk niet hoe het eindigt. En wij houden van alle mensen, maar we kunnen niet altijd goed met ze omgaan. Nu leven we eigenlijk, op de kinderfeestjes na, als kluizenaars. En dat is goed. Mensen accepteren dat hier.”

Dat het Blote Kont Lied, waar alles mee begon, zo’n hit werd kwam dan ook onverwachts en is meer dan welkom. Het ontstond een beetje uit baldadigheid in de coronatijd, toen de toch al wisselende inkomsten van de kinderfeestjes wegvielen. „Ik heb het in tien minuten op mijn keyboardje gemaakt, het stemmetje verhoogd en online gezet.” Het wereldwijde succes dat volgde is voor Jeroen en Wanda een geschenk uit de hemel. „Dit geeft ons financiële rust. Dat is echt heel fijn.”