Is Lou een corgi of een herder op korte pootjes? Baasje Jiddy (41): ‘Hij past geen standaard riempjes’

Hij heeft misschien korte pootjes, maar hond Lou rent er niet minder hard om. Hoog en ver springen kan hij trouwens ook, vertelt zijn baasje Jiddy Kammenga (41). Als ze een stok gooit, sprint Lou razendsnel over het losloopveldje in de buurt van hun huis in Corpus den Hoorn. „Hij kan dit de hele dag volhouden”, zegt ze.

Een hond als Lou kom je niet dagelijks tegen. Door zijn lange rug en korte poortjes heeft hij iets weg van een corgi. Maar zijn kop en pluizige staart met zwarte gloed doen eerder denken aan een herdershond.

„Hij past geen standaard riempjes en regenjasjes. Die heb ik op maat moeten laten maken”, zegt Kammenga. „We krijgen veel reacties tijdens het wandelen. Mensen vragen dan vaak wat voor ras of kruising het is. Of ze gokken dan zelf: ‘een herder op korte pootjes’.”

Zelf weet ze het ook niet precies – daarover later meer. Volgens haar lijkt Lou nog het meest op een Corman Shepherd, een kruising tussen een Corgi en een Duitse Herder. Maar de meeste van dat soort honden hebben alle herderachtige kleuren: zwart, wit en roodbruin. Lou is witblond. „Hij was de enige uit het nestje met korte pootjes. Zijn broertje Billy is een exacte kopie, maar dan met lange poten.”

Lou is haar eerste hond. Kammenga wilde er al jaren een. Maar zij en haar (inmiddels ex-)man woonden vrij klein en met toen nog kleine kinderen was dat niet ideaal. Na haar scheiding besloot de Groningse dat ze er klaar voor was.

Ze wilde het liefst een zwarte hond – omdat die minder vaak worden uitgekozen – en vooral geen hond uit het buitenland en geen puppy. Het werd het tegenovergestelde: een witblonde puppy uit Italië.

Daar is Lou samen met zijn broertjes en zusjes gevonden in een weiland, waarna hij in een hondenopvang belandde. Kammenga adopteerde hem toen hij zo’n acht maanden oud was. Hij is nu ongeveer twee, schat ze.

Kammenga noemt hem een ‘klittenband-hond’. Lou slaapt, zit en loopt altijd aan haar zijde. Als ze er niet is, dan ligt hij voor de deur te wachten tot ze terugkomt. „Dat schijnt typisch een herder-ding te zijn”, zegt ze.

Sowieso lijkt Lou qua karakter meer op een herder dan op een corgi, vertelt ze. Hij gedraagt zich als een grote hond en is behoorlijk waaks. „Lou heeft misschien een hoog schattigheidsgehalte, maar als een vreemd persoon mijn huis binnenkomt, dan blaft en gromt hij.”

Lou is rustig en aanhankelijk, leert snel en luistert goed. „Maar af en toe doet hij hele domme dingen. Als we gaan wandelen springt hij wel eens tegen een dichte kofferbakdeur.”

Ook Kammenga’s zoons van 11 en 13 jaar zijn gek op hem. Toch is Lou echt de hond van Jiddy. „Het is mijn nieuwe beste vriend.” Voordat ze hem had, vond ze het soms lastig om buiten te komen en voelde ze zich onzichtbaar in de straat. Dat is nu compleet anders. „Ik vond wandelen geen klap aan, maar met Lou is het leuk. Ook heb ik nu meer contacten in de buurt, bijvoorbeeld mijn buurvrouw die ook een hond heeft. De honden kunnen goed met elkaar overweg.”

Waarom Lou de Gouden Poot verdient? „Lou heeft het leven veel leuker gemaakt. Hij is echt mijn maatje. Lou heeft als mijn eerste hond gebracht wat ik hoopte dat hij zou brengen. En eigenlijk nog veel meer.”