Hond Simba (11) weet de weg naar het graf van haar baasje in Emmen feilloos te vinden, zegt Janneke (64). ‘Elke keer zit ze er te wachten’

Ze sprak de woorden alsof ze al wist wat er zou gebeuren. „Toe maar, ga maar naar Alexander”, zei Janneke Schuring (64) zeven jaar geleden. Ze stond bij de ingang van de begraafplaats en ging voor het eerst naar het graf van haar op 27-jarige leeftijd overleden zoon Alexander.

Dat hoefde ze shih tzu-hondje Simba geen twee keer te zeggen. Het kleine hondje spurtte de begraafplaats op, twijfelde bij de kruising even en rende toen naar links. Ze verdween uit het zicht. Toen Janneke en haar gezin even later arriveerden, zat Simba bij het graf te wachten. Ze was er nog nooit eerder geweest.

„Mijn dochter was in tranen”, herinnert Janneke zich. „Hoe kan dát nou? Heel bijzonder.”

Zeven jaar later rent Simba nog steeds elke keer recht naar het graf als Janneke de begraafplaats bezoekt. Het doet denken aan het verhaal van Hachiko ongeveer honderd jaar geleden. De Japanse Akita-hond werd bekend door zijn enorme loyaliteit aan zijn baasje. Na diens dood keerde Hachiko negen jaar lang elke dag terug naar het treinstation van Tokio om op hem te wachten.

Janneke kocht Simba in 2014 als pup in Coevorden voor haar zoon Alexander. Ze weet nog precies hoe dat ging. Ik zei: ‘Oké, we gaan kijken, maar er niet een kopen’. Maar toen we dit lieve kleine bolletje zagen, waren we als gezin meteen verkocht.”

De twee waren onafscheidelijk. Simba woonde bij Janneke, maar zoon Alexander nam haar overal mee naartoe, ook naar zijn werk op vakantiepark Landal Greenparks. Maar onder de oppervlakte sluimerde er iets bij Alexander. Hij was depressief. „Als kind werd Alexander gepest omdat hij hemofilie had, waarbij je bloed niet goed stolt. Hij moest vaak naar het ziekenhuis. En hij zat op paardrijden. Dan ben je anders”, zegt Janneke. „Ik ben bang dat hem dat zijn leven lang achtervolgd heeft.”

Hondje Simba gaf hem nieuwe vreugde, maar een paar jaar later zag Alexander het leven niet meer zitten. In 2017 stapte hij voor de trein.

Simba en Alexander leken op elkaar, vindt Janneke. „Simba is speels, kent geen angst. Vliegt altijd overal op af. En heel sociaal. Alexander was ook zo. Die had heel veel vrienden.” De hond mist haar oude baasje. „Alexander had een chopper. Als er een motor langsrijdt op straat, gaan haar oortjes omhoog en springt ze op de vensterbank.”

Op de begraafplaats heeft Simba gezelschap van een zwarte soortgenoot. In 2015 nam de familie de even jonge pup Lena in huis. Zo had Simba een zusje om mee te spelen. Helaas moeten de twee hondjes over een tijdje afscheid van elkaar nemen. „Lena heeft blaaskanker. Heel sneu”, zegt Janneke terwijl ze het zwarte hondje aait.

Waarom Simba de Gouden Poot verdient? „Wij hebben Lena even lief, hoor. Maar het verhaal van Simba blijft bijzonder”, zegt Janneke.