Bij deze splinternieuwe streekwinkel krijg je korting als je op de fiets komt

Op een zwart bordje bij de kassa van streekwinkel Everts Lokaal staat met een krijtje geschreven: ‘Op de fiets: 3% korting’. ,,Nee, het is niet veel”, zegt eigenaar Klaas Everts (41). „Maar je hebt er toch even een praatje over bij de kassa.”

En daar gaat het in deze winkel om. Hier kom je niet voor koopjes. Je komt omdat je gezond, lokaal en biologisch eten wilt. Vlees van omliggende boerderijen, wild uit Groningen, brood uit Leens, thee uit Houwerzijl, kaas uit Winsum, geitenkaas uit Zevenhuizen, bio-groenten uit de omgeving en uit eigen tuin. Willen mensen bieslook of postelein, dan snijdt Everts het achter de winkel even af. Varkentjes en eenden scharrelen op het erf.

„Eigenlijk kun je hier alles vinden wat je nodig hebt.” Dat wil zeggen: geen grote pot wit-bruine chocopasta vol suiker, maar een kleine variant van ruim 5 euro die is gezoet met biologische dadels. Toch hoef je volgens Everts niet veel duurder uit te zijn in de winkel: niemand wordt verleid tot extra inkopen en sommige producten, zoals eieren, zijn zelfs goedkoper dan in de supermarkt.

Bij zo’n bedrijfsconcept past ook: goed nadenken over transport. De winkel ligt voor veel mensen vrij afgelegen, maar je wilt niet dat iedereen er speciaal voor in de auto stapt. „Veel mensen die hier winkelen zijn zich daar al bewust van. Ze bezoeken de winkel meestal op hun route naar een andere plek.”

Zo ook klant Merel Robbe (40) uit Middelstum. Ze heeft haar boodschappenwinkel vol. „Ik vind het hier veel lekkerder en ben blij dat ik zo een beetje kan bijdragen aan een betere wereld.” Ze koopt zo veel dat ze het niet op de fiets kan meenemen. „Maar ik moet nog wel even naar een andere winkel, dus ik maak er gelijk een ronde van.”

Het was Everts’ droom om deze winkel te beginnen. De horecaondernemer met gouden handen – hij bouwde deze winkel zelf – heeft een spuughekel aan de ontelbare ultrabewerkte producten die de meeste mensen dagelijks nuttigen. Even gauw een diepvriespizzaatje hoef je hier niet te verwachten. „Dat vind ik geen voeding. Maar als je pizza wil eten heb ik bloem, gist, zout en verse tomaten.”

De winkel is vrijwel verpakkingsvrij. Zaden, meel en noten zitten in glazen weckpotten (statiegeld 4 euro) en je kunt iemand een houten kratje vol producten cadeau geven (statiegeld 10 euro). De gelukkige ontvanger kan het krat terugbrengen en heeft gelijk een tientje startbudget voor boodschappen.

Er komen zo’n 40 klanten per dag. Om uit te kunnen zou Everts hier eigenlijk voortdurend twee klanten in de winkel willen hebben. Dat Everts toch zijn hypotheek kan betalen, komt omdat hij zijn geld vooral verdient met zijn cateringbedrijf. Alle groenten die dreigen te verleppen, verwerkt hij in zijn lunches, sauzen en soepen en komen dus goed terecht. Vlees dat over datum dreigt te gaan, verwerkt hij (ruim voor die tijd) zelf. Er gaat niets verloren. „Dit is eigenlijk een beetje mijn snoepwinkel om te kunnen koken.”

Naast enkele lokale restaurants waar Everts aan levert, zijn er grofweg twee soorten klanten. Ouderen die hier producten vinden die ze in de supermarkt missen, zoals spek met zwoerd, rauwe bieten en écht verse eieren. En mensen die erg bewust zijn van de impact van hun boodschappen. Vooral in die laatste categorie hoopt Everts nog ontdekt te worden door Stadjers, hij zit slechts 15 autominuten rijden van de stad.

Maar – over de auto gesproken – hoe duurzaam is het als zij naar Middelstum komen? „Als ze nu voor hun kaas, aardbeien en zuivel naar allerlei verschillende plekken rijden, is dit een stuk duurzamer.” Al snapt Everts het wel als díé doelgroep niet op de fiets komt.