René van der Weide (36) vertrekt als wethouder maar wil Emmen niet uit. 'Zeker niet verhuizen om burgemeester te worden'

Geen foto’s van familie of politieke successen op zijn bureau en geen verzamelde trofeeën of prijzen op de kast in zijn kantoor op het gemeentehuis. Aan de muur boven de kersvers ereburger van Emmen hangt wel de bouwtekening van de opknapbeurt van het dorp Emmer-Compascuum.

Scheidend wethouder René van der Weide heeft moeite de complimenten en kritiek die hij oogstte in achttien jaar politiek goed voor de geest te halen. ,,Als je me vraagt naar taaie dossiers kan ik de inhoud zo voor je opdreunen, maar wie, wat en wanneer precies iets persoonlijks tegen me zei ben ik vaak vergeten.’’

Sinds vorig jaar spookte een vroegtijdig vertrek als bestuurder door zijn hoofd. In de zomer nam hij een besluit: de drang en energie om er bij nieuwe verkiezingen weer vier jaar vol voor te gaan ontbrak. Dus maakte hij recent bekend dat hij hoge ambtenaar wordt in de samenwerkende gemeente De Wolden en Hoogeveen. Donderdag doet hij zijn laatste grote debat als wethouder van Emmen.

Van der Weide: ,,Het is een luxepositie dat ik het einde zelf kan bepalen. Ik word dit jaar 37 en zit mijn halve leven in de politiek. Als ik nog iets anders wil in mijn loopbaan, dan is dit het moment. De plek, de functie en het aanbod zijn goed. Alleen de timing is natuurlijk nooit een juiste.’’

Als 18-jarig broekie stapte hij in 2006 de raadzaal van Emmen binnen. Als ervaren rot verlaat hij donderdag diezelfde plek om er na de zomer als raadslid weer terug te keren.

,,In mijn begintijd was wethouder worden vaak een sluitstuk van een carrière. Iets voor zestigers. Nu zie ik steeds meer jongere collega’s. Ik ben niet meer de vreemde eend in de bijt’’, stelt Van der Weide. ,,Diversiteit is een lelijk woord. Dat gaat vaak over iemands achtergrond, kleur of geslacht. Ik vind dat de politiek een afspiegeling moet zijn van de samenleving, dan heb ik het dus ook over leeftijd en opleiding. Je moet het ook niet overlaten aan alleen maar lui van de universiteit.’’

Maar hoe raakte een tiener uit Klazienaveen hier verzeild? ,,Als ik niet was gaan tafeltennissen bij De Treffers in het dorp, dan had ik hier nooit gezeten. Daar heb ik mijn sociale kring en mijn politieke loopbaan aan te danken.’’

Het was voorzitter Hendrikus Velzing die in de jonge Van der Weide niet alleen een aardige tafeltennisser zag, maar vooral ook een goede spreker met pit en uitstraling. Na niet ongebruikelijk gekibbel bij een lokale voorloper staan ze samen aan de wieg van Wakker Emmen. Die club blijkt succesvol, niet in de laatste plaats dankzij suikeroom Velzing en de goede babbel van student en taxichauffeur Van der Weide.

,,Is dat niet iets voor jou, de politiek?’’, vroeg Hendrikus eens. ,,En voor ik het wist was ik raadslid. Een snotjoch met een schooltas op de rug na een prikkelende campagne. Natuurlijk werd ik getest door ervaren rotten in de raadzaal. Ik wilde het meteen hebben over zwembaden, fietspaden en stoeptegels, maar kreeg dikke enveloppen met bestemmingsplannen op de mat. Ik dacht: ‘mijn hemel, waar ben ik aan begonnen?’’

Het contact met zijn politieke ontdekker Velzing, inmiddels politicus voor Forum voor Democratie, is bekoeld. Van der Weide: ,,Ik kan me het laatste gesprek met Hendrikus niet meer voor de geest halen. In twintig jaar kan veel veranderen, maar ik ben hem nog altijd dankbaar voor de kansen die hij mij gaf.’’

Van der Weide verhuisde tien jaar geleden naar Emmen zelf en is niet van plan uit de gemeente te vertrekken. Een ambtsketen als burgemeester past hem naar eigen zeggen niet. ,,Dan had ik uit Emmen moeten verhuizen en dat wil ik helemaal niet. Ik wil ook niet elke ochtend anderhalf uur in de auto zitten naar een bestuurlijke baan elders in het land. Ik ben echt verknocht aan deze regio. Daarom blijf ik in Emmen wonen en ga ik in Hoogeveen werken.’’

De grootste verdienste van de lokale voorman is de gigantische groei van Wakker Emmen tot een van de grootste lokale partijen van Nederland. Hij bracht een protestclub richting het pluche zonder electoraal in te boeten. De luide anti-campagnes tegen de oppermachtige PvdA, de vermaledijde windmolens en de geldslurpende centrumvernieuwing zijn voor de geschiedenisboekjes. Wakker Emmen is inmiddels zelf de zittende macht die ook impopulaire besluiten neemt.

Het stemt Van der Weide trots dat politici van de club desalniettemin nog steeds actief zijn in dorpen en buurten. ,,Als je vertrouwen in de politiek wilt terugwinnen begint dat niet met grote woorden, maar met kleine dingen. Ik denk dat als de gemeente het gras voor je deur niet fatsoenlijk kan maaien of een stoeptegel niet recht kan leggen, hoe pakken ze de grote zaken dan aan? Je neus niet ophalen voor de concrete, praktische zorgen van mensen is onze kracht.’’

Als de achttienjarige Van der Weide nu de raadzaal zal binnenstappen zal hij vast anders tegen de bestuurders achter het collegetafel aankijken dan toen. ,,De tijd doet zijn werk. De pitbull is inderdaad wat rustiger geworden’’, erkent hij.