Van stress ontploffen, het gebeurt letterlijk in Groningse tragikomedie ‘Een mislukt eerbetoon aan moederliefde’ | ★★★★☆

De bloedspetters zitten nog op zijn gezicht, als Samuel (Juda Goslinga) onthutst door het open landschap fietst. De laatste woorden van zijn echtgenote spoken door zijn hoofd: „Ik houd van jou, maar dat gedoe had ik gewoon niet verwacht.” Het lijkt een flashforward uit een ijzingwekkende thriller. Maar dat blijkt anders te zitten.

Samuels vrouw is zojuist ontploft in hun woonkamer. Ja, dat lees je goed. Te veel stress of ergernis? Dan spat je letterlijk uit elkaar in de absurde wereld van het tragikomische Een mislukt eerbetoon aan moederliefde. In deze film is het doodnormaal. Hetzelfde geldt voor de magische jam waaruit kinderen worden geboren, die beter wordt als je er lichaamsdelen van jezelf in stopt. De personages kijken er amper van op.

„Zonde. Da’s zonde”, zegt de schoonmaker die het bloed van de muren komt vegen. Hij heeft het over het behang, welteverstaan.

Het zou Nederland niet zijn als we geen keurige oplossing voor de explosies hadden bedacht. Inclusief verkeersborden met ontploffingsinstructies langs de weg, en doorzichtige boxen waar je kunt schuilen bij een naderende stressuitbarsting om niet alles pardoes onder te spetteren.

De wonderlijke wereld van Een mislukt eerbetoon is voor de oplettende Groningse kijker wel degelijk herkenbaar. Regisseur Dan Geesin (55) uit Overschild nam zijn film grotendeels op in Woldendorp, Warfhuizen en Schildwolde. Hij werkte 18 jaar aan zijn deels autobiografische film en verzorgde zelf het geluid en de muziek. De uitgestrekte weilanden en kronkelende wegen tussen de Groningse wierdedorpen zijn fraai in beeld gebracht door cameraman Jeroen de Bruin.

Het eindresultaat is ambitieus. Geesin stopte er een vleugje bodyhorror in zoals we die kennen van cultfilmmaker David Cronenberg (The Fly). De droge, zwarte humor en de luchtigheid waarmee de personages het absurde omarmen hebben iets weg van Alex van Warmerdam. Maar de film is ook verrassend hartverwarmend.

Voor de arme Samuel – een ingetogen rol van Goslinga – hakt het verlies er namelijk in. Hij moet zijn kinderwens parkeren. Zijn kameraad Edwin en zijn moeder helpen hem er langzaam bovenop. Die invoelende warmte gaat verrassend goed samen met de surrealistische horrorhumor.

Een duidelijk verhaal hoef je niet te verwachten bij Een mislukt eerbetoon aan moederliefde. De meanderende plot voelt af en toe richtingloos. Dat maakt de film niet voor iedereen even toegankelijk; als kijker blijf je met vragen zitten.

Maar is dat in het echte leven niet ook zo? Samuels maat Edwin verwoordt het mooi: „Het is een gekke wereld. Kan eigenlijk niet gekker.” Iedereen heeft baat bij dierbaren die helpen voorkomen dat je ontploft.