Eerste treffer voor FC Emmen kan frustraties Romano Postema niet wegnemen. ‘Het liep voor geen meter’

„We hebben in de rust een kwartier zitten praten over de eerste helft”, zei de spits die deze zomer op huurbasis overkwam van FC Groningen. „We hebben beelden bekeken en gezegd dat we moesten uitkijken voor hun omschakeling. Maar toch krijgen we na veertig seconden dat vierde doelpunt tegen. Dan is de wedstrijd eigenlijk beslist en beginnen de frustraties bij mij op te lopen. Het liep voor geen meter.”

De snelle tegentreffer na de pauze was des te pijnlijker, omdat FC Emmen ook in de seizoensopening tegen Jong PSV pal na rust een doelpunt incasseerde. „Het was net als in Eindhoven. Je zou bijna niet geloven dat het nu weer gebeurde. Uit de omschakeling kregen zij na rust nog steeds vijf vrije schoten. Dat verliep niet beter dan in de eerste helft. Almere is een goede tegenstander, maar 1-4 verliezen in eigen huis, dat is niet hoe ik het voor me zag.”

Zijn eerste doelpunt in dienst van FC Emmen kon de frustraties bij Postema niet wegnemen. Na een terecht bestrafte overtreding peerde hij de bal woedend bijkans het stadion uit. „Het enige positieve van vandaag is dat de eerste goal erin ligt. Tim Geypens kwam goed door langs de zijlijn. Ik rende vol naar de eerste paal en probeerde mijn been vooruit te schuiven. Dan is het hopen dat ik ‘m aanraak. Ik heb de bal zelf niet eens gezien, maar hoorde gejuich. Een echte spitsengoal. Dat was mooi, toen ging het nog goed.”

De aanvaller zag dat de thuisploeg behoudens die korte periode duidelijk tekort kwam tegen Almere City. „Aan de bal waren we lang niet goed genoeg, het was heel slordig. En we gaven de goals kinderlijk eenvoudig weg. Maar we moeten ook naar de goede dingen kijken, anders ga je er vrijdagavond weer af. Ik hoop dat ik de jongens kan meenemen in mijn spel. Gewoon gas geven, daar begint het allemaal mee. Net als in mijn tijd in de eerste divisie met FC Groningen. Volle bak druk, dan raken tegenstanders al snel in de war. Dat hebben we nog onvoldoende voor elkaar.”

Iets verderop langs het veld sierde een voorzichtige glimlach het gelaat van Geypens, die in aanwezigheid van zijn ouders, broers, vriendin, schoonouders en een goede vriend zijn basisdebuut maakte. „Dat was leuk en verrassend. Jalen Hawkins had wat pijntjes en de trainer vroeg of ik er klaar voor was. Natuurlijk ben ik dat. Het is leuk dat de trainer me vertrouwen geeft, ik hoop dat ik hem dat heb teruggegeven.”

De jonge linkspoot kon na afloop trots zijn op zijn aandeel in de gelijkmaker van Postema. „Iedereen droomt van zijn debuut, ik ook. En dan nog met een assist… Ik kan overal aan de linkerkant spelen, meestal als aanvallende linksback. Nu hebben ze me een beetje omgetoverd tot linksbuiten. Dat vind ik leuk, want ik houd van aanvallen.”

Het was geen toeval dat de enige treffer van FC Emmen vanaf links tot stand kwam. Geypens: „Ik kreeg van tevoren te horen: ‘Niet kijken als de bal vrij ligt. Gewoon een voorzet geven, strak langs de eerste paal.’ Dat deed ik blind en het werd een goal. Op dat moment hadden we echt de overhand, ik dacht dat we eroverheen zouden klappen.”

Zover kwam het niet en dat deed stevig afbreuk aan de goede eerste helft van Geypens. „Ik zie 1-4 op het scorebord staan, dan heeft mijn assist weinig waarde. Het begin was aardig, maar in mijn tweede helft was alles minder.”