Ook met amper slaap weet Jenning de Boo in Hamar weer te verbazen. ‘Wat voor cijfer ik mezelf geef? Een 10’

Dikke kans dat Jenning de Boo aan het begin van dit seizoen voor een zilveren WK-medaille had getekend. Zo lang schaatst hij immers nog niet in de wereldtop mee. Twee jaar geleden bood Gerard van Velde hem de kans bij Reggeborgh. Sindsdien is het razendsnel gegaan.

Zo snel dat De Boo zaterdag ook op de 1000 meter tot de favorieten behoorde, nadat hij vrijdag voor het eerst in zijn carrière de 500 meter won. De ontlading die daarbij vrijkwam, was enorm. ,,En dus kon ik de slaap ’s avonds lastig vatten.”

Opeens staat De Boo in een rijtje met illustere namen uit het verleden, zoals Hiroyasu Shimizu, Jeremy Wotherspoon en Jan Smeekens. Allemaal waren ze een of meerdere keren ’s werelds beste op de kortste sprintafstand. De kampioen van de voorbije twee jaar, Jordan Stolz, moest in Hamar lijdzaam toezien hoe De Boo hem onttroonde.

Geen wonder dat de felicitaties na zijn zege dit weekend binnenstroomden. ,,Mede daardoor was het moeilijk om de knop weer om te zetten naar vandaag, al denk ik dat dat redelijk gelukt is.”

Op de 1000 meter zag De Boo Joep Wennemars een baanrecord (1.08,05) schaatsen. ,,Een goede tijd, maar ik kon voor mijn gevoel harder.” Wat volgde was een iets te voorzichtige eerste anderhalve ronde. ,,In dat stuk verloor ik, achteraf gezien, te veel.”

Toch lag De Boo (1.08,21) nog altijd op koers toen hij de bel hoorde. ,,Maar de laatste kruising verliep helaas niet helemaal lekker. Daar baal ik wel een beetje van. Zhongyan Ning twijfelde heel erg wat hij ging doen: voorlangs of achterlangs.” Uiteindelijk rechtte de Chinees de rug.

Het zilver voelde evenwel als een mooie extra kers op De Boo’s taart, die er toch al smakelijk uitzag. ,,Ik ben hier superblij mee. Wat voor cijfer ik mezelf dit seizoen geef? Een 10. Misschien had ik nog wel wat meer World Cups kunnen winnen, maar telkens was die Stolz veel te goed.”

Nu is het tijd om het succes te vieren. ,,Ik ben blij dat ik morgen niet nog een keer moet.” Zaterdagavond dronk De Boo samen met zijn Groninger vrienden een drankje in het centrum van Hamar. ,,Ze hebben me het hele weekend gesteund.”

Wat dit goede WK over het komende, olympische seizoen zegt? ,,Het geeft in ieder geval veel vertrouwen, maar biedt tegelijkertijd geen garanties”, aldus De Boo. ,,Je kunt nog zo de favoriet zijn, het hoeft niet altijd te lukken. Dat hebben we nu wel met Stolz gezien.” De Amerikaan moest tevreden zijn met brons (1.08,26).

Wennemars kende een moeilijk schaatsjaar, maar verraste in het omgekeerde vikingschip met het goud op de kilometer iedereen. ,,Ik heb alleen maar kutraces gereden op twee na; de kwalificatie hiervoor en het WK zelf”, zei de zoon van oud-topsprinter Erben Wennemars. ,,Maar dat zijn wel de enige twee die ertoe doen en dat maakt alles goed.”

Wennemars beleefde een ongelukkig begin van het seizoen nadat hij in september vorig jaar een scheurtje in zijn meniscus van zijn linkerknie had opgelopen. De Essent-rijder keerde snel terug op het ijs, maar zei er nog lang last van te hebben gehad. ,,Er is veel gebeurd het afgelopen half jaar, veel shit in mijn leven”, refereerde hij ook aan het overlijden van zijn oma. ,,Maar ergens diep van binnen wist ik dat ik een goede schaatser ben en als het wel klopt een van de besten.”

Afgelopen week sprak Wennemars toevallig met Thomas Krol. ,,Die zei dat zijn baanrecord in Hamar best scherp stond. Dat vond ik wel een mooi doel. Toen ik dat na mijn race had, wist ik dat ik had gedaan wat nodig was.” Vervolgens begon het lange wachten.

Voor hem waren WK’s altijd iets magisch, vertelde hij. ,,Dan ben je de beste van de wereld. Ik vind dat zo’n mooi begrip. Daar heb ik altijd van gedroomd en dat is nu gelukt.” Na afloop kon Wennemars het succes delen met zijn vader, die in 2003 en 2004 mondiaal goud op de 1000 meter pakte. ,,Dat was fantastisch.”

Chris Huizinga wist zich ook op de 10 kilometer niet in de strijd om de medailles te mengen. Terwijl de Italiaan Davide Ghiotto (12.46,15) soeverein naar het goud schaatste, werd de rijder uit Garnwerd teleurstellend negende (13.09,80).

Aanvankelijk had Huizinga het gevoel dat hij er best lekker in zat. ,,Maar halverwege merkte ik dat het steeds zwaarder werd. Dan ben je voorzichtig, lopen de rondetijden op en schaats je ook technisch niet meer goed.”

Al met al was het een mislukt WK voor Huizinga, die wel een bronzen medaille pakte met de achtervolgingsploeg, maar donderdag op de 5 kilometer achtste werd. ,,Het heeft dit toernooi helaas niet zo mogen zijn.” Waar het aan lag, wist hij niet. ,,We moeten de beelden nog terugkijken. Maar het is in ieder geval een wijze les. Dit mag niet weer gebeuren.”