Jenning de Boo uit Groningen hoopt na WK afstanden verder naar Jordan Stolz toe te groeien. ‘Dan wordt het in Milaan retespannend’

Het is een hele opsomming die Jenning de Boo (21) zijn toehoorders voorschotelt in de lobby van het hotel waar hij deze week met zijn ploeggenoten verblijft. ,,Ik heb meerdere gouden en zilveren medailles in de World Cup gepakt, twee baanrecords in Thialf en nationale records gereden én ben zowel Nederlands als Europees kampioen geworden.”

Ziedaar de korte samenvatting van De Boo’s droomwinter, nadat hij vorig jaar al de wereld verbaasde door met zevenmijlslaarzen het seniorencircuit binnen te denderen. ,,Het is eigenlijk nu al een ultiem seizoen. Ik wil niet zeggen dat alles wat dit weekend gebeurt er alleen nog bij komt, maar ik ga straks hoe dan ook met een lach terug naar huis.”

Aan de jonge Groninger de taak die lach nog een stukje breder te maken, door goede prestaties op de teamsprint (donderdag), 500 meter (vrijdag) en 1000 meter (zaterdag). Wat dat betreft heeft hij geleerd van vorig jaar. Toen werd De Boo in aanloop naar de mondiale titelstrijd in Calgary ziek en greep hij op het moment suprême naast de prijzen.

Om fit te blijven, nam De Boo de voorbije maanden geen enkel risico. ,,Dat dit is gelukt, maakt me best wel trots. Ik heb heel veel dingen overgeslagen dit seizoen, vooral gelegenheden met grote groepen mensen.” Afgelopen zomer woonde hij voor het laatst een verjaardag bij.

Tegelijkertijd was de mindset ook toen al anders, zegt De Boo, die de teugels vroeger net als collega-schaatsers weleens liet vieren in het zogeheten off season. ,,Nu had ik die behoefte veel minder, omdat we als team echt ergens naartoe werken. Ik verwacht dat dat dit jaar op een enkel feestje na weer zo zal zijn.”

Het past bij zijn veranderde status, van jong talent dat net komt kijken naar iemand die vrijwel altijd om de prijzen meedoet. ,,Ik denk dat ik vorig seizoen ook heel erg onder een vergrootglas lag, omdat ik uit het niets kwam.” Lachend: ,,Iedereen dacht: wie the fuck is dat?”

Plotseling moest De Boo zich driekwart jaar geleden bezighouden met tot op dat moment voor hem onbekende zaken, zoals sponsorverplichtingen en het onderhandelen over een beter contract. Om dergelijke processen in goede banen te leiden, nam hij een manager in de arm. ,,Die zorgt ervoor dat ik me op het schaatsen kan blijven focussen en helpt ook bij andere zaken, zoals de aankoop van een huis.”

De Boo merkt dat hij ‘goed gaat’ op de spanning die bij de druk die hij zichzelf oplegt komt kijken. ,,Dat hoop ik dit weekend weer te laten zien.” Toch blijft Jordan Stolz op de twee kortste afstanden de topfavoriet. De Amerikaanse alleskunner kampte de voorbije weken met de naweeën van een long- en keelontsteking en bleek plotseling ook te kunnen verliezen.

Terwijl Stolz het bij de laatste World Cup in Heerenveen na een dag al voor gezien hield, won De Boo voor het eerst in zijn leven een wereldbekerwedstrijd. Later voegde hij daar nog een zege aan toe. ,,Maar ik denk dat Jordan nu alweer een stuk beter schaatst dan toen. Zegt zijn coach dat hij inmiddels op 96 tot 98 procent zit? Voor hem is dat genoeg om te winnen.”

Aan het begin van deze schaatswinter achtte De Boo het ‘zeker tot de Spelen’ nog onmogelijk om Stolz te verslaan. ,,Tenzij hij ziek of met een blessure aan de start staat. Maar nadat ik in Calgary op de 500 meter een 33’er en op de 1000 meter 1.06-laag reed, ben ik erin gaan geloven. En als ik komende zomer weer een stap zet en hij houdt dit niveau, dan wordt het straks in Milaan retespannend.”

Dat de 500 meter bij de WK vrijdag maar één in plaats van twee keer op het programma staat, maakt hem weinig uit. ,,Ik heb mijn Nederlands record gereden met een laatste buitenbocht en mijn baanrecord in Thialf met een laatste binnenbocht. Ik denk dat ik beide kan.”