Direct van boer naar consument. Het lukt ons maar moeizaam. Wat is dan het geheim van De Marwijkshof?

Dik vijf jaar geleden namen Peter en Marloes Smid fruitbedrijf Goense over. Later plakten ze er een nieuwe naam op: De Marwijkshof. Nog altijd zijn ze niet helemaal gewend aan het soort vragen dat nieuwe klanten soms stellen. „Kunnen we hier ook bananen plukken, vroeg laatst iemand”, zegt Marloes. „Een ander wilde bramen plukken in februari.”

Zelf groeiden ze op het platteland op. Hij in de Veenkoloniën, zij in Twente. Jarenlang boerden ze samen in het buitenland. Dat sommigen geen idee hebben welke gewassen kansloos zijn in Nederland en dat er in de winter geen bramen zijn, dat vindt het echtpaar moeilijk te begrijpen. Marloes: „Maar ook deze klanten zijn welkom hoor.”

De familie Smid krijgt veel toeristen over de vloer. Hof van Saksen ligt om de hoek, net als camping De Berenkuil. „In een straal van tien kilometer heb je hier 22 recreatiedingen”, weet Peter. „Bij al die recepties ligt onze folder.”

En dan hebben ze nog een heleboel vaste gasten. Mensen afkomstig uit de wijde omgeving, maar toch vooral uit de driehoek Assen-Borger-Gieten. Die rijden graag een stukje om voor boodschappen in Marwijksoord - het buurtschap ten noorden van Grolloo. „Dat zijn klanten die heel bewust voor ons kiezen en vaak goed doorvragen over waar onze prei, mandarijnen of courgettes deze week weer vandaan komen”, zegt Peter.

Drie of vier keer per week worden een paar pallets met groente en fruit afgeleverd bij de Marwijkshof. Het meeste komt uit de regio, een deel komt uit de rest van het land en er komt ook wat uit andere Europese landen. De prijs verschilt per keer. „Het zijn dagkoersen, het hangt van de markt af”, zegt Marloes. „Wat betreft groente zijn we vaak niet duurder dan de supermarkt. Wel verser.”

De lijn tussen boer en consument moet zo kort mogelijk zijn, vindt het echtpaar. Het is een principe dat veel consumenten toejuichen, maar moeilijk vinden om toe te passen in hun dagelijks leven. De supermarkt is makkelijk en dichtbij. Zo viel voor De Streekboer vorige week het doek.

Ze zijn heel anders dan De Streekboer, benadrukken Marloes en Peter. Maar er zijn ook overeenkomsten. Wat voor hen goed werkt, is de keuze om voor elk wat wils te bieden. „Veel groente en fruit, maar ook zuivel, kaas en vlees en andere streekproducten”, somt Peter op. Er liggen producten van collega’s die zich hebben aangesloten bij coöperatie Landwinkel en de vereniging DrentsGoed Streekproducten. Andersom worden de fruitsappen van De Marwijkshof bij de andere deelnemers verkocht.

Achter de landwinkel ligt een 4,5 hectare grote pluktuin. Hier komen tussen juni en oktober heel veel klanten op af. Hetzelfde geldt voor het maïsdoolhof (in de zomer), de traptrekkers voor kinderen en de bijenexcursies onder leiding van een imker. „Wij wedden niet op één paard, wij willen juist veel verschillende dingen aanbieden”, legt Marloes uit. „We doen eigenlijk alles behalve horeca.” Hoewel, klanten kunnen hier in het seizoen wel gewoon koffie en een ijsje halen.

Het betekent niet dat ze alles maar willen aanbieden, want het moet vooral ook seizoensgebonden blijven. Marloes: „En je moet je blijven ontwikkelen.” Zo worden op de akker dit jaar voor het eerst peren en aardbeien geteeld. Dat het goed gaat, blijkt wel uit de vacature voor een extra medewerker. In tien dagen tijd kwamen er twintig serieuze belangstellenden op af. Marloes: „Wat wij doen spreekt mensen duidelijk aan.”