Lees hier de allereerste strip van Dirkjan in het Gronings. Zo viert stripwinkel Akim het 25-jarig bestaan. Dwaal mee door het depot van het grootste stripmekka van Nederland

De grootste stripwinkel van Nederland ligt aan de Ulgersmaweg die een ietwat gedateerd bedrijventerrein van Groningen doorkruist. Iedere stripliefhebber uit het Noorden – nou ja, eigenlijk uit heel het land - wordt als een magneet aangetrokken door deze 1150 vierkante meter die een oceaan aan strips, van de laatste uitgave tot de meest beduimelde meuk, herbergt. Vanaf 30 november ligt er in Akim een fonkelnieuw album van de antiheld Dirkjan: Dirkjan – Kon Minder.

De titel verraadt het al: de tekst is in het onvervalst Gronings, of Grunnegs zo u wil. „Hiermee vieren we ons 25-jarig bestaan”, legt eigenaar John Onnes (57) van Akim uit. ‘We’ zijn in dit geval Akim en Uitgeverij Personalia in Leens die dezelfde leeftijd heeft. En wat doet een stripwinkel die jarig is? Die trakteert op - jawel - een strip. Een Groningstalige om precies te zijn. En dit is niet de eerste keer. Al eerder gaf Onnes Elske – Nait zoezen, deurbroezen!, De Rechter – Is wies mit zien waark, Sigmund – Is dit nou dij shocktherapie? en S1ngle - LAANK LEVE MARTINI TOREN uit. En steeds nam dichter en schrijver Jan Glas de vertaling voor zijn rekening.

Onnes begon hier in 2007 met zijn winkel, maar Akim bestaat al sinds 1999. En zoals de meeste briljante plannen ontstond ook dit idee in de kroeg. „Ik had destijds een café in Beijum en met een van mijn klanten had ik het altijd over strips. Mijn ouders hadden er niet zoveel mee, maar mijn opoe bewaarde van alles, waaronder strips. Dus als ik bij mijn grootouders op de boerderij in Eelderwolde logeerde, belandde ik altijd in de serre, want daar lagen de strips.

Oude Libelles met Jan, Jans en de kinderen. Bulletje Bonestaak: het maakte mij niets uit, ik las alles. Die interesse is altijd gebleven, maar ik deed er verder niks mee totdat die klant mijn café binnenliep. Hij nam me mee naar rommelmarkten en veilingen waar hij strips opkocht. Ik kocht ook een paar strips en daarna is het heel hard gegaan.”

Nogal. Wie een kijkje neemt in het heilige der heiligen van Akim – het depot – wordt overweldigd door de immense hoeveelheid papier die hier op een plekje in de winkel ligt te wachten, dan wel in de nabije toekomst ingepakt naar stripbehoeftigen elders wordt gezonden. Rijen en rijen boekenkasten met keurig gerangschikte albums. Maar in het oudste deel van het depot bevindt zich het echte walhalla voor de stripliefhebber: boekenkasten en dozen vol met strips die de indruk wekken alsof ze er lukraak zijn neergelegd. Het resultaat van het jarenlang opkopen van verzamelingen en het afstruinen van markten en veilingen. En alles begon met die ene verzameling die het verschil zou maken.

„Dat was in 1999. Ik was destijds al wel een handelaartje. Ik stond op beurzen en dan kwam ik met een vrachtwagen vol strips aanzetten. Een veilingmeester vroeg of ik belangstelling had voor een grote verzameling, maar die was dan ook echt gigantisch. Ik spreek over honderden dozen vol met stripboeken. Alles compleet, alles in perfecte staat. Maar ja, die was niet gratis en ik had eigenlijk niet genoeg geld. Ik had toen nog steeds een café en ik klopte aan bij Wim Everards, de oud-voorzitter van FC Groningen. Die had ook een groothandelsbedrijf. Ik vroeg hem of ik mijn bonuskorting vooraf kon krijgen. Als je voor een bepaald bedrag inkocht, dan kreeg je aan het eind van het jaar bonuskorting. Hij vond het prima en zo had ik geld om die verzameling te kopen.”

Die werd eerst ondergebracht in de opslag van een ander bedrijf van Onnes: Stiefbeen & Zoon dat eveneens aan de Ulgersmaweg ligt. „Dan ging ik ’s avonds na sluitingstijd van het café in al die dozen kijken. Alles, maar dan ook alles wat je maar kan bedenken, zat erbij: Douwe Dabbert in hardcover. Compleet! Largo Winch in hardcover. Compleet! De jaargangen ’52 en ’53 van Donald Duck. Compleet!’’ Hij schudt zijn hoofd. ,,Absurd, gewoon absurd. Delen van die verzameling heb ik nog steeds. En die zal ik waarschijnlijk ook nog heel lang houden.”

En zo bemachtigde hij ook de complete reeks van de strip die in 1999 de naamgever van zijn bedrijf zou worden: Akim, een Tarzanachtig figuur die bij voorkeur in een korte broek door het oerwoud banjert. „Niet dat ik Akim nou zo geweldig vind hoor. Maar het grote voordeel van Akim is dat het met de letter ‘a’ begint en dan stond je bovenaan in het telefoonboek. We waren toen ook al een beetje met internet bezig en als je dan na een tijd vol met geluiden als ‘krrrr’ en ‘pieppieppiep’ contact had met internet dan waren we nog steeds makkelijk te vinden.”

Onnes, een man die niet echt om tijd verlegen zit, kocht later de voordeelwinkel ‘Het geheim van de smid’, eveneens aan de Ulgersmaweg, en veranderde deze langzaam maar zeker in het huidige Akim. „Ik begon in de periode dat Modern Papier (de legendarische stripwinkel in de Pelsterstraat van de al even legendarische Pick Fokkens die in 2024 overleed) stopte. Ik ben nog naar de veilig geweest om de langste strip ter wereld met tekenaars als Peter van Straaten en Martin Lodewijk te kopen. Puur om ervoor te zorgen dat deze behouden bleef.”

Akim floreerde, nog steeds. De winkel krijgt bestellingen uit binnen- en buitenland. Maar de wereld van het papier is langzaam aan het verdwijnen. „De toekomst van de strip? Da’s niet zo moeilijk. Je ziet dat het steeds wat minder gaat. Maar ach, ik ben al sinds 1985 ondernemer en heb al een paar crisissen meegemaakt. Dat komt wel goed.”

Een medewerker is bezig een verse lading strips in de schappen te leggen: de nieuwe Tardi, Alex Senator en Blake & Mortimer liggen op kopers te wachten.

Kon minder. Kon veel minder.