Comebackclub Lycurgus een jaar na faillissement terug in finale om de landstitel. ‘We zijn nog niet klaar’

Groot was de ontlading bij Martijn Brilhuis na het winnende punt. Zijn oerkreet galmde door de Apeldoornse sporthal Omnisport. Ook spelverdeler Gijs van Solkema liet zich niet onbetuigd, gevolgd door een vrolijke rondedans van het hele team. Onder toeziend oog van voormalig FC Groningen-trainer Ron Jans versloeg Lycurgus zijn rivaal uit Apeldoorn met duidelijke cijfers: 1-3 (19-25, 32-30, 23-25, 22-25).

De tweede zege in de best-of-three-serie is goed voor een ticket voor de finale om het landskampioenschap. Daarin wacht Orion Stars, te beginnen volgende week woensdagavond in Doetinchem.

Lycurgus had zondagmiddag in zijn thuishaven op Kardinge al met 3-0 gewonnen van Dynamo. In die wedstrijd waren de eerste twee sets loeispannend. Zo’n spetterende strijd ontbrak aanvankelijk in Apeldoorn. In de eerste set waren de mannen van Gortzak heer en meester. Op 11-14 sloeg Lycurgus het beslissende gaatje, waarna ook de time outs van Dynamo-coach Redbad Strikwerda niets meer uithaalden. Een solo killblock van Van Solkema zorgde voor 11-16 en Lycurgus liep vlotjes door naar de setwinst. Diagonaal Brilhuis sloeg het laatste punt tegen de vloer: 19-25.

Een prima start voor de Groningers, die in Apeldoorn speelden met hun vaste formatie: Van Solkema, Julien Lecat, Sebastián Pozo Hernández, Rodrigue Manuohalalo, Ian Parish, Brilhuis en Darian Picklyk. De Canadese libero had wegens ziekte de ochtendtraining overgeslagen, maar bleek fit genoeg om tijdens de halve finale in actie komen.

Het meespelen van de ietwat pipse Picklyk bleek nodig ook, want in de tweede set toonden de Apeldoorners plots hun ware kunnen. Het leidde tot een curieuze slotfase. Twee succesvolle challenges op een rij brachten Lycurgus op setpunt (24-25), maar een derde gang naar de videoscheidsrechter bleek tevergeefs. Vervolgens wisselden de kansen, met setpunten over en weer. De laatste rally van het tweede bedrijf onderstreepte het nipte onderlinge verschil. Op dat moment had Lycurgus de 31-31 voor het inslaan, maar een formidabele Dynamo-redding in het achterveld voorkwam de gelijkmaker. Sterker: de thuisclub trok direct de rally en de set naar zich toe.

Met Elliot Collard voor Manuohalalo pakte Lycurgus na die domper vlug de draad weer op (0-4). Een voordelige marge die na een ace Pozo Hernández nog steeds op de borden stond (11-15). Na het zoveelste geslaagde Groningse block op Dynamo-passer/loper Erik van der Schaaf leek een 1-2 voorsprong in sets aanstaande (13-19), maar de thuisploeg werkte twee setpunten weg en kwam terug tot 23-24. Tot opluchting van de Groninger fans op de tribune maakte topscorer Brilhuis opnieuw voor het verlossende laatste punt.

In de slotfase van de vierde set liet Lycurgus er geen twijfel over bestaan welke ploeg de finaleplaats zou pakken. Op 17-16 maakten de Groningers vier punten op rij. Daarmee was het gat geslagen, waarna Brilhuis voor de derde keer de set mocht binnen meppen.

Gortzak, die vanwege de financiële problemen van vorige zomer onder moeilijke omstandigheden debuteerde als hoofdcoach, kon zijn geluk niet op. „Ik had dit voorafgaand aan het seizoen niet voor mogelijk gehouden. Vandaag was ik niet eens zo tevreden over mijn team. Maar we staan er. We hebben tegen Orion en Roeselare laten zien dat we ons kunnen meten met grote ploegen. We zijn nog niet klaar.”