Nieuwe Saskia Noort geen nagelbijter, maar raakt wél haarfijn de tijdgeest | ★★★☆☆

In haar nieuwste boek Adem weet Saskia Noort, zoals haar wel is toevertrouwd, de tijdgeest weer haarfijn te raken. Haar hoofdpersoon heeft haar leven lang sorry gezegd voor alles wat misging. Marieke mag zich eindelijk uitleven in de woedekamer van haar ‘therapeute met idioot dunne armen’. Haar 19-jarige dochter wil meer afstand: de parentification moet plaatsmaken voor ’kwaliteitsontmoetingen’. Ondertussen moedert ze nog steeds over haar sneue ex en laat zich door haar ouders nog altijd op haar plek zetten.

Uit angst om de tweede helft van haar leven solo door te brengen, negeert ze haar onderbuikgevoelens en laat ze zich overrompelen door de lovebombing van Harry: een schreeuwerige acteur met hilarische oneliners als ’Je verlangde naar sneeuw, nou hier is je lawine.’

Maar vanbinnen is Marieke niet de geile, spontane, avontuurlijke en meegaande vrouw, die hij (en zijzelf misschien ook wel) in haar wil zien. ’Maar iemand die zichzelf met liters glijmiddel nat maakt’ en zich, blaasontsteking of niet, door seks heen sleept. 

Noorts protagonist beseft, nota bene in een pornobungalow op Ibiza, dat ze het gevecht tegen de tijd aan het verliezen is. Hoeveel ze ook traint, wat ze ook tussen haar benen smeert, de spinazie-bleekselderijsmoothies die ze drinkt en hoe ze haar billen via elektroshocks strakker probeert te krijgen: ze is uitgeput.

Na een teleurstellende ontdekking gaat het roer om. En niet zonder slag of stoot: het is immers wél een thriller. Al wordt Adem eveneens een ’spannende coming of age-roman’ genoemd. Accurater, want een echte nagelbijter is het niet.

Het is vooral een amusant verhaal waarin een van Nederlands meest succesvolle schrijfsters weerklinkt in Mariekes kritiek op fabulous fifty-vrouwen die op social media jubelen dat ze hun leeftijd omarmen. ’Maar ondertussen hun neukbaarheid maar blijven bewijzen met steeds vollere haren en steeds dunner wordende lichamen. (...) Die het zogenaamd niet meer interesseren wat anderen van hen vinden, maar een paar posts verder in een stoel voor een gratis liquid facelift liggen’. Interessante take, misschien zelfs goed punt.

Marieke Blauwboer kan het niet meer opbrengen, stelt ze in een van haar grappigste overpeinzingen. ’Ik wil iemand die begrijpt dat mijn huid lijkt op een uitgelubberde panty. Die ook moe wordt om tien uur ’s avonds. Ik wil een man die De Mounties nog heeft gekend’.