FC Groningen ruilde Harris Huizingh (62) voor een stel afgedankte reclameborden van sc Heerenveen. ‘Riemer regelde een hotel’
Thijs de JongFC Groningen
Zondag staat de Derby van het Noorden op het programma. Voor Harris Huizingh is het een speciaal duel. De Tovenaar van Ter Apel werd een grootheid bij FC Groningen en maakte als voetbalbejaarde zijn Champions League-debuut bij sc Heerenveen.
Je kunt Harris Huizingh gerust een cultheld noemen. Een speler met het uiterlijk van een verdediger die de bal nog geen drie keer kan hooghouden, maar begaafd is met de techniek van een Braziliaanse pleintjesvoetballer. Een jongen uit Ter Apel, die op zijn 37ste nog zijn debuut maakte in de Champions League. En dan die naam: Harris Huizingh. Niet voor niets nam Meindert Talma hem op in het lied Oekie Hoekema, waarin de Fries-Groningse zanger de mooiste Nederlandse voetbalnamen opsomt.
Warry van Wattum en Georginio Wijnaldum.
Johnny Dusbaba en Simon Tahamata.
Harris Huizingh, Tovenaar van Ter Apel,
Volgens – goeie genade! – Evert ten Napel.
Johnny Dusbaba en Simon Tahamata.
Harris Huizingh, Tovenaar van Ter Apel,
Volgens – goeie genade! – Evert ten Napel.
Toch, het had helemaal niet veel gescheeld of Meindert Talma en de rest van voetbalminnend Nederland had nooit van Harris Huizingh gehoord.
Kotsen langs de weg
Als de kleine Harris – als hij ooit klein is geweest – zich begin jaren zeventig aanmeldt bij STA uit zijn woonplaats Ter Apel, blijkt al snel dat hij een aardig balletje kan trappen. Maar als hij 11 jaar is, stopt hij abrupt.
Huizingh vertelt erover in een klein kamertje op het politiebureau in Assen. Al zijn hele leven werkt hij voor de politie. Hij begon er toen hij voetballer werd. Over anderhalf jaar, als hij 64 is, gaat Huizingh met vervroegd pensioen.
„Ik was helemaal klaar met voetballen”, vertelt Huizingh over zijn keuze om als 11-jarige te stoppen. „Ik had enorm veel last van wagenziekte. Iedere uitwedstrijd stond ik kotsend langs de weg. Daar had ik geen zin meer in, dus hield ik ermee op.”
Pa Huizingh vindt het jammer dat z’n zoon stopt. Hij voorspelt dan al dat de kleine Harris er later zijn geld mee kan verdienen.
Schoolvoetbal en de straat
De liefde voor de bal blijft, ook al is Huizingh niet meer lid van STA. Er is schoolvoetbal en er is de straat. „Misschien heeft dat me wel beter gemaakt dan ik zou zijn geworden als ik bij STA was blijven voetballen”, zegt Huizingh.
Als Huizingh 16 jaar is, meldt hij zich weer aan bij zijn dorpsclub. Hij is over de wagenziekte heen, dus de uitwedstrijden zijn geen probleem meer. Hij laat al snel zien dat hij het spelletje niet is verleerd.
Van Ter Apel naar FC Groningen, een wereldreis
Op zijn negentiende wordt Huizingh uitgenodigd door FC Groningen om een testwedstrijd te spelen tegen Velocitas. „Ik was nog nooit in de stad geweest. Mijn vader vond dat een hele wereldreis”, lacht Huizingh. „Een vriend van me, de linksbuiten van STA, werkte in Groningen en kwam vaak in het Oosterparkstadion. Hij ging mee om ons de weg te wijzen.”
Huizingh speelt een geweldige testwedstrijd. FC Groningen wint met 3-0 en Huizingh maakt alle doelpunten. De scouts op de tribune zetten een plusje achter zijn naam. Op één scout na: Piet Fransen, Mister FC Groningen, ziet helemaal niks in die lange slungel uit Ter Apel.
De meeste stemmen gelden en Huizingh komt bij FC Groningen voetballen. Hij verdient 250 gulden per maand, krijgt wat trainingskleding, vier paar voetbalschoenen en de beschikking over een auto. Bovendien krijgt hij een baan bij de politie in Groningen.
Harde leerschool
Na een half jaartje in het tweede van FC Groningen wordt Huizingh doorgeschoven naar het eerste team. „In het begin had ik moeite met het niveau. Ik speelde met jongens als Erwin Koeman, Jan van Dijk en Jos Roossien. Ik moest alles nog leren. Die jongens ontgroenden me. Het was een harde leerschool.”
In het Oosterparkstadion maakt Huizingh op 29 april 1984, als hij 21 jaar is, zijn debuut. „Sparta thuis, 4-0”, herinnert hij zich. „Ik was helemaal niet goed. Ik was hartstikke zenuwachtig en heb weinig goede ballen gegeven, maar ook geen fouten gemaakt.”
De doorbraak
Het seizoen na zijn debuut speelt Huizingh geen wedstrijd, maar het jaar erna is hij vaste basisspeler en maakt hij zeven doelpunten. Toch verkast hij na het seizoen van zijn doorbraak naar SC Veendam, waar hij vier seizoenen blijft spelen, alvorens hij terugkeert naar zijn grote liefde FC Groningen.
In het Oosterparkstadion vormt hij begin jaren negentig een geweldig trio met spitsen Milko Djurovski en Henny Meijer. Als aanvallende middenvelder maakt de Tovenaar van Ter Apel acht doelpunten.
Voor 1,8 miljoen naar Ajax
Huizingh valt op bij Ajax. Trainer Leo Beenhakker wil hem hebben, maar FC Groningen vraagt 1,8 miljoen gulden. Dat is te veel voor de Amsterdammers, die voor een paar ton John van Loen losweken bij Anderlecht. „Dat was jammer, maar ik kon me er snel bij neerleggen. Ik had met mijn volle verstand een contract voor drie jaar bij FC Groningen getekend.”
Huizingh blijft nog jaren bij FC Groningen voetballen. Hans Nijland, oud-directeur van FC Groningen, herinnert zich hoe het contract ieder jaar wordt verlengd. „Dat ging altijd heel simpel. Hij kwam op kantoor, ik zei: ‘nog een jaartje door, Harris?’ Hij zei: ‘laten we dat doen’. Vervolgens kon het oude contract onder de kopieermachine. Er was nooit gedoe over geld.”
Belletje uit Friesland
Het lijkt erop dat Huizingh zijn voetbalcarrière gaat afsluiten bij FC Groningen, maar nadat de Trots van het Noorden in 1998 degradeert, krijgt Huizingh een jaar later een belletje uit Friesland. Riemer van der Velde, de iconische voorzitter van sc Heerenveen, hangt aan de lijn. „Weet je nog dat ik zei dat ik je ooit naar sc Heerenveen wilde halen? Dat moment is nu”, zegt hij.
Het was een paar jaar eerder dat Van der Velde tegen Huizingh had gezegd dat hij hem ooit naar het Friese Haagje wilde halen. Toen de selectie van FC Groningen halverwege de jaren negentig op Curaçao zat, was Van der Velde met zijn vrouw Annie ook op het Caribisch eiland. „Op mijn hotelkamer werd ik gebeld door Riemer. ‘Harris, we gaan morgen zeevissen. Ik heb een boot geregeld en we vertrekken om half vijf ’s ochtends. Claus Boekweg en mijn vrouw gaan ook mee’.”
De hele dag waren ze met z’n vieren op het water. Daar zei Van der Velde tegen Huizingh: „Wat er ook gebeurt, ooit kom jij bij sc Heerenveen voetballen.”
Praten over vissen
Eigenlijk rekent Huizingh er niet meer op, maar als hij 36 is, belt Van der Velde. „Met mijn zaakwaarnemer, Edwin Olde Riekerink, ging ik vervolgens naar het Abe Lenstra Stadion. In de bestuurskamer, die een beetje op een bruin café leek, hadden we het in het eerste halfuur alleen maar over vissen, totdat Edwin zei: ‘kunnen we het alsjeblieft hebben over wat de bedoeling precies is?’ Toen kwamen we heel snel een contract voor één seizoen overeen.”
Ruildeal met oude reclameborden
Huizingh heeft op dat moment nog een contract voor één seizoen bij FC Groningen. Nijland herinnert zich dat Van der Velde geen gulden wil betalen voor de 36-jarige Huizingh. „En wij gunden hem de transfer. Harris heeft veel voor FC Groningen betekend en deed nooit moeilijk bij contractonderhandelingen.”
Toch wil FC Groningen iets terug voor Huizingh. En hoewel Van der Velde het zich zo niet kan herinneren (’volgens mij was Harris transfervrij, ik weet nog dat hij in het Oosterpark een bos bloemen kreeg op de middenstip’), gaat er volgens Nijland toch iets naar FC Groningen voor de komst van de Tovenaar van Ter Apel. De directeur van FC Groningen hoort dat sc Heerenveen nieuwe reclameborden krijgt en van de oude rolreclameborden af wil. Het Oosterparkstadion kan die dingen wel gebruiken, vindt Nijland. En dus wordt Huizingh, waar de club een paar jaar eerder ooit nog 1,8 miljoen gulden voor vroeg, geruild voor de oude reclameborden uit het Abe Lenstra Stadion.
Oud, maar niet versleten
In Heerenveen laat Huizingh zien nog lang niet versleten te zijn. Hij wordt gehaald als pinchhitter, maar verovert onder Foppe de Haan al snel een basisplaats. De Friezen kennen met Huizingh het beste seizoen uit hun historie en worden achter PSV tweede in de eredivisie en plaatsen zich voor de Champions League.
Huizingh heeft een geweldig seizoen. Alleen de lange reizen van Ter Apel naar Heerenveen is hij op een gegeven moment beu. Hij kaart het aan bij Van der Velde. „Die snapte het wel. Hij regelde een hotel, waar ik altijd kon overnachten als ik dat wilde. Mijn gezin was ook welkom. Er werd niet moeilijk gedaan en er kwam niks op papier. Daar hou ik wel van, hoor.”
Op één na oudste speler in Champions League
Van der Velde verlengt het contract van Huizingh na het topjaar met één seizoen, waardoor hij op 37-jarige leeftijd zijn debuut maakt in de Champions League. Hij wordt daarmee de op één na oudste veldspeler die actief is in het belangrijkste Europese toernooi. De oudste? Ene Lothar Matthäus.
Huizingh speelt alle Champions League-wedstrijden mee, tegen Olympiakos Piraeus, Olympique Lyon en Valencia, dat in dat seizoen in de finale na strafschoppen verliest van Bayern München. „De hymne van de Champions League werd gespeeld terwijl ik op het veld stond. Dat is toch wel een heel mooi moment geweest”, zegt Huizingh.
Wedstrijdshirts bij de trapopgang
Shirtjes van zijn tijd bij FC Groningen heeft Huizingh niet meer, die heeft hij weggegeven. Maar het uit- en thuistenue van sc Heerenveen, met het Champions League-embleem op de bovenarm, hangen ingelijst bij de trapopgang in zijn huis.
Ondanks de hoogtepunten die hij beleefde in Heerenveen is het hart van Huizingh nog steeds groen-wit. Huizingh hoopt dan ook dat FC Groningen zondag wint, al vreest hij dat het lastig zal worden. Hij kijkt er in elk geval naar uit. „Voor mij zal dit altijd een speciale wedstrijd zijn.”
