Rozen verwelken, maar met deze verzorgingstips van tuinman Martin níet

De roos heeft nog steeds een beetje het imago een lastige plant te zijn. „Vroeger waren de soorten ook wat moeilijker in onderhoud en kwam het nogal precies qua timing in het jaar”, herinnert tuinman Martin zich. „Tegenwoordig zijn rozen veel gemakkelijker in omgang. De nieuwe soorten bloeien langer, vergen minder onderhoud en zijn minder gevoelig voor ziektes als meeldauw en blackspot. Mocht je roos het toch niet zo goed doen in je tuin, kan dat aan een paar factoren liggen. Te weinig voeding, tocht, te nat of te droog. Maar als je je roos goed onderhoud, kan hij zeker tegen een stootje. Net als bij mensen.”

En dat onderhoud begint nu. „Maart is rozentijd. Als de winter echt voorbij is, kun je de rozen gaan snoeien. Soms zijn ze al behoorlijk uitgelopen maar laat je niet verleiden om ze daardoor al vroeg te snoeien.”

Maar ja, dan komt de grote vraag: hóe snoei je een roos? „Rozen zijn eigenlijk heel gemakkelijk. Bij een kleinbloemige roos, waarbij de rozen als trosjes aan de struik groeien, laat je veel knoppen zitten. Dan krijg je ook veel kleine bloemen terug. Laat vijf of zes knoppen staan, waarbij de laatste knop altijd naar buiten wijst. De rest snoei je weg. Bij een grootbloemige roos laat je juist weinig knoppen zitten. Anders loop je het risico dat die tak de vele grote bloemen niet kan dragen. Haal eerst dood hout en wilde scheuten weg en kort dan de overgebleven takken in tot twee of drie knoppen.”

Mocht je nu toevallig een roos in je tuin hebben die niet veredeld is en op eigen wortel staat, dan heb je volgens Martin geluk: „Deze kun je met de heggenschaar kortwieken. Geen knoppen tellen, niet op de knieën zitten, heerlijk! Niet voor niets dat deze rozensoort veel in het openbaar groen worden gebruikt.”

Naast snoeien is voeding een belangrijke succesfactor bij het houden van rozen. „Ze hebben nu eenmaal veel voeding nodig, het maken van bloemen kost bergen energie”, aldus de tuinman. „Met mest kun je je roos ook sterker maken, zodat hij beter bestand is tegen weersinvloeden en schimmels. Als je dan toch aan het snoeien bent, kun je de roos meteen bemesten. Heb je toevallig een paard, gebruik dan zijn mest. En anders haal je organische mest bij het tuincentrum. Het voordeel van organische mest is dat het heel lang werkt. Twee keer per jaar, in maart en augustus, toedienen en je roos kan er het hele jaar tegen.”

Naast paardenmest of organische mest kun je ook stalmest, rozengrond, koemestkorrels en rozenmest gebruiken. „Maar let op: géén compost”, waarschuwt Martin. „En onthoud: hoe groter de bloemen van je rozenstruik, hoe belangrijker het bijmesten. Zo houd je ze gezond en vitaal.” Zo rond 21 juni, de langste dag van het jaar, staan je rozen vaak prachtig in bloei. Bijmesten kan dan nodig zijn, want je roos kan last krijgen van meeldauw. „Niks van aantrekken”, zegt Martin. „Met een beetje extra voeding groeien ze er wel doorheen.”

Er zijn meer dan achtduizend soorten rozen. In tuincentra zie je vaak alleen de top 10, sommige meer gespecialiseerde tuinwinkels bieden meer soorten aan. „Rozen. Ik kan er als tuinman geen genoeg van krijgen”, mijmert Martin. „Voor elke plek is haast wel een geschikte roos te vinden. Hoe meer zon hoe beter, maar heb je toch een muur of schutting op het noorden? Daar kun je klimrozen zoals Roos Dortmund of een Madame Alfred Carrière neerzetten.”

„Zoek je een roos die ook bottels geeft zodat de vogels in je tuin er in de herfst en winter ook nog van kunnen genieten? Dan is de klimmer Mme Grégoire Staechelin een bijzonderheid. Deze roos krijgt bottels die op mandarijntjes lijken. De struikroos Pendulina Bourgogne, klimroos Guirlande d’Amour of Zepherine Drouhin zijn ook aanraders. Het zijn rozen met geweldige bloemen die lang bloeien en ze geuren ook nog heerlijk. En dan die namen! Neem Jügendliebe: als je die roos in bloei ziet staan, snap je de naam.”