L'hopster Dorpsbrouwerij in Loppersum. Foto: Carleen de Jong
L’hopster Dorpsbrouwerij in Loppersum vulde vorig jaar een gapend gat in het dorp: een plek om samen te komen met een biertje voor de dorpelingen. Maar is dit voor buitenstaanders ook een leuke en vooral lekkere plek om heen te gaan?
Waar zijn we?
Lang zat Loppersum zonder café. De Lopster Kroon, in het voormalige gemeentehuis van het dorp, sloot in 2018. Een groot gemis, want de hechte dorpsgemeenschap had een plek nodig om samen te komen voor een biertje, zei de nieuwe eigenaar van het pand vorig jaar in DVHN. Vorige zomer opende L’hopster Dorpsbrouwerij. In het pand zit een pub én een bistro. Wij strijken neer in de pub.
De bierkaart bij L'hopster Dorpsbrouwerij. Foto: Carleen de Jong
Ze maken hier zelf bier?
Jazeker, vanuit de pub zie je de roestvrijstalen ketels staan achter de bar. Het bier – lager, ipa, dubbel, tripel, bock en ga zo maar door – komt van twee brouwers, onder wie Daniël. Hij werkte bij verschillende brouwerijen in Groningen, maar kwam in de zomer van 2024 in een rolstoel terecht. Tijdens het pruimen plukken liep hij een dwarslaesie op. De brouwerij is zo ingericht dat hij met zijn rolstoel overal bij kan.
Typisch pubvoedsel: eenvoudig en stevig en het past goed bij een glas bier. Op het menu bij L’hopster staan bijvoorbeeld kaasfondue, nachos, kipvleugeltjes, varkenshaas, zeewolf en een wisselende stamppot. Ook is er elke donderdag een daghap voor minder dan 15 euro.
En is er ook een echte pubsfeer?
Een aangeharkte pub, dat wel. De ruimte is net verbouwd en dat is goed te zien. De muren zijn strak geverfd, de bar glanst, op de tafels zit amper een krasje en aan de muren hangen netjes op gelijke hoogte foto’s van vroeger. Voorin het gebouw zit een bistro en de pub deelt de toiletten daarmee. Het zijn dan ook bepaald geen pubtoiletten (dus geen plakkerige vloer, urinoirs of tekeningen aan de muur). Deze toiletten hebben prachtige tegels, ze ruiken lekker en bij de luxe wasbakken ligt een stapeltje kleine handdoeken.
De sfeer bij L'hopster is die van een aangeharkte pub. Foto: Carleen de Jong
Toch geven de warme inrichting, de grote houten bar, de houten tafels en de afwisseling van hoge en lage tafels een gezellig pubgevoel. In de hoek zit aan een hoge tafel een groep jonge mannen bier te drinken en aan de lage tafels zitten vooral 50-plussers een hapje te eten.
Het eten dan? Krijg je daar een pubgevoel van?
Om te beginnen delen we groentepannenkoekjes met een simpel chilisausje. We krijgen een gebakken mengsel van wortel, ui, kool, bloem en eieren. Helaas zijn de pannenkoekjes net te dik waardoor ze klef zijn en ongaar lijken.
De groentepannenkoekjes bij L'hopster. Foto: Carleen de Jong
Mijn tafelgenoot bestelt als hoofdgerecht de special van de dag: sukade met gesmolten brie en jus. Het vlees is superzacht en de gesmolten brie maakt het zo mogelijk nóg zachter. De twee smelten in elkaar over terwijl de jus zich een weg baant door het geheel. De ene hap die ik krijg voelt als een troostrijke maar eenvoudige knuffel.
De spareribs die ik als hoofdgerecht krijg zijn ook eenvoudig. Er was een tijd (zo’n vijftien jaar geleden) dat ik spareribs als een toppunt van verwennerij zag. Dat is voorbij, maar nog altijd krijg ik heel soms ineens de aandrang om als een soort Obelix een halve ribbenkast naar binnen te werken. Al helemaal in een pub als dit.
Sukade met brie en jus en spareribs bij L'hopster Dorpsbrouwerij. Foto: Carleen de Jong
De ribbetjes vervullen kort die behoefte. Ze zijn lekker gemarineerd (zoet en hartig), het is een enorme portie en er zit veel vlees aan. Maar ik heb weleens betere spareribs gegeten. Het vlees is hier en daar droog en valt niet van het bot. En na afloop voel ik me een beetje vies. Zoveel vlees eten voelt uiteindelijk toch achterhaald, al helemaal als het zo duidelijk bijna rechtstreeks uit de verpakking van de groothandel komt.
Serveren ze er nog wat naast?
Frietjes, die zijn goed. Vermoedelijk gewoon uit een vriezerzak, maar ze zijn lekker grof en de randjes zijn knapperig. Er zit ook een salade bij, maar die zit veel te vol met rauwe wortels en is verder erg saai.
En we sluiten af met cinnamonrolls, die zijn helaas vrij hard en taai.
De cinnamonrolls bij L'hopster Dorpsbrouwerij. Foto: Carleen de Jong
En wat drinken jullie erbij?
Biertjes die in de eigen brouwerij zijn gemaakt. Allemaal zijn ze best fris, zacht en makkelijk weg te drinken. Ik drink een lichte, frisse lager met wat citrustonen. Mijn tafelgenoot tikt eerst een bock weg met een lichte karamelsmaak. Gevolg door een dubbele en een ipa die minder uitgesproken bitter is dan de meeste ipa’s.
Hoe is de bediening?
Gretig, vriendelijk en snel zijn de juiste woorden. Terwijl onze glazen nog driekwart vol zitten vraagt een van de meiden al of we nog wat willen drinken. Het eten staat in recordtijd op tafel en de bediening komt vaak checken of alles nog goed is. En: bij het afrekenen vaagt het meisje of we een recensie op Google willen achterlaten. Hopelijk voldoet dit ook.
Achter deze bar staan de roestvrijstalen ketels voor het bier. Foto: Carleen de Jong
