Zeehondenpup die wensballon inslikt op Vlieland is al vijftigste gevonden jong van dit jaar: 'Een schrikbarende toename'

Op zijn dagelijkse ronde langs de Vlielander stranden zag zeehondenwachter Willem Stel een spoor richting de duinen dat eigenlijk alleen van een pup kon zijn. Aan het einde van het spoor lag inderdaad een jonge gewone zeehond van slechts een paar dagen oud. Het dier lag moederziel alleen bij het duin, sabbelend op het koord van een wensballon. Hij ving het dier op, waarna het overgebracht werd naar Pieterburen.

„Over het gehele vorige jaar hebben we 38 jongen opgevangen die verstrikt waren geraakt. Sinds het begin van dit jaar zijn dat er al vijftig. Dat is echt een schrikbarende toename”, zegt Venema. Hoe die enorme toename is te verklaren is moeilijk te zeggen. De grijze zeehondenpopulatie neemt toe, maar ook door najaarsstormen losgeslagen stukken visnet spelen een rol.

Maar het ligt toch iets gecompliceerder dan dat. Dit specifieke jong raakte namelijk niet verstrikt in een visnet, maar in het koord van een wensballon. Uit het kaartje dat aan de ballon bevestigd was, blijkt dat het afkomstig is uit Engeland. Van dergelijk zwerfval ondervinden jonge zeehonden steeds meer schade, ziet Venema.

„Zo’n koord is behoorlijk scherp, dus heeft Willem Stel het direct uit de keel van het dier gehaald. We weten niet of het jong schade opgelopen heeft doordat het koord in zijn keel zat, dat moet onderzocht worden door dierenartsen”, vertelt Venema. „Bij veel mensen leeft het idee dat zeehonden vooral te lijden hebben onder visnetten, maar het probleem is groter dan dat.”

„Wanneer je een wensballon oplaat, komt deze natuurlijk ergens neer. We zien deze dingen veel vaker tijdens onze rondes langs de stranden.” Om die reden is het volgens Venema van belang dat mensen zich bewust zijn van het afval dat ze achterlaten of, in dit geval, de lucht in sturen. Het zijn overigens niet alleen zeehonden die te lijden hebben onder dit zwerfafval. „Het is natuurlijk schadelijk voor alle dieren. Zo zien we ook veel strandvogels die stikken of verstrikt raken in plastic afval.”

Het dier werd met de boot overgebracht naar Harlingen, waar het gecontroleerd werd door dierenartsen. Vervolgens werd de zeehond naar Pieterburen gebracht om aan te sterken. „Daar blijft het zo’n tweeënhalve maand. Als dan blijkt dat het sterk genoeg is om zichzelf te redden, wordt het weer uitgezet”, aldus Venema.

Venema vertelt dat het in veel gevallen om grijze zeehonden gaat. „Slechts één op de honderd pups is een gewone zeehond.” Het dier dat met de wensballon aan de haal ging, is overigens niet de enige die dinsdag aankwam in Pieterburen. Er kwamen nog vier dieren binnen, een andere pup van Vlieland en nog drie van Terschelling. Deze dieren zijn niet verstrikt geraakt in zwerfafval, maar gescheiden van hun moeder. „We observeren deze dieren 24 uur en wegen ze. Als blijkt dat ze sterk afnemen in gewicht, vangen we ze op om aan te sterken.”

Hoezeer het dier dat de wensballon inslikte schade opgelopen heeft, moet dus blijken nadat het gecontroleerd is door dierenartsen. „We weten ook niet precies hoe ver het koord in de keel van het dier zat, maar we hopen dat het met dit jong allemaal goed gaat komen”, aldus Venema.