Amrut Sijbolts (42) wil eerherstel nu het OM de zaak tegen hem heeft geseponeerd. Foto: Corné Sparidaens
Twee jaar leefde oud-raadslid Amrut Sijbolts (42) uit Groningen met de verdenking dat hij geld van de Stadspartij had verduisterd. Hij ging er mentaal aan onderdoor, durfde de straat niet op en zag zijn politieke carrière instorten. Nu het Openbaar Ministerie geen bewijs ziet voor de aantijgingen, kan hij verder met zijn leven.
Zaterdag 13 juni. Gespannen kijkt Amrut Sijbolts naar de envelop die op de eettafel ligt. Zijn naam staat erop. De afzender is het Openbaar Ministerie in Noord-Nederland. Op deze brief wacht hij al zo lang. Het is de uitkomst van het onderzoek naar de aangifte tegen hem voor het verduisteren van partijgelden van de Stadspartij 100% voor Groningen.
Hij staart naar de envelop. Een minuut of vijf. „Ik durfde hem niet open te maken”, vertelt hij een week later aan diezelfde eettafel. „Ik stond helemaal te shaken. Ik weet dat er niets is gebeurd en dat ik onschuldig ben, maar er is ook een klein stukje angst dat het kwartje de andere kant op kan vallen.”
Geen bewijs
De brief van het OM telt drie pagina’s. Hij slaat de eerste twee over en gaat meteen naar het besluit. Daar staat dat de zaak tegen hem geseponeerd is.
Er is na langdurig onderzoek geen enkel bewijs voor de aantijgingen dat hij geld zou hebben verduisterd. Het bedrag dat op de rekening van de Stadspartij zou moeten staan, staat op de rekening. En hoewel de boekhouding rommelig is, is dat geen strafbaar feit. Vermoedens zijn geen bewijsmiddelen, schrijft het OM.
Als hij dat leest, valt voor Sijbolts een enorme last van zijn schouders. „Ik was zo opgelucht. Ik merkte meteen hoeveel spanning nog in mijn lichaam zat. Ik zat twee jaar in onzekerheid, deze zaak heeft me psychisch afgebroken.”
Het ging lange tijd mentaal slecht met Sijbolts. Hij was bang, durfde het huis amper uit en verstijfde als hij bepaalde mensen tegenkwam. Foto: Corné Sparidaens
14 jaar in de gemeenteraad
Hoe het zo ver kon komen? Daarvoor moeten we zo’n 2,5 jaar terug in de tijd, naar begin 2024. Het is een periode waarin Sijbolts naar eigen zeggen „tegen overspannenheid aan” zit. „Dat had ik toen niet door, maar dat is achteraf natuurlijk makkelijk te zeggen.”
Sijbolts zit dan bijna 14 jaar in de gemeenteraad. Hij was in 2001 betrokken bij de oprichting van de Stadspartij. De partij profileert zich niet als links of rechts, maar vooral als lokaal. De fractie telt op dat moment vier zetels, die naast Sijbolts worden ingenomen door Mariska Sloot, Yaneth Menger en Hans Moerkerk. Sijbolts is de fractievoorzitter.
Begin 2024 is Sijbolts een tijd afwezig door zijn overspannenheid. Zijn afwezigheid versterkt de al bestaande strubbelingen binnen de Stadspartij, vertelt hij. Sijbolts wil niet zeggen wat er precies is gebeurd en wie welke rol had. „Ik wil niet met modder gooien. Iedereen is verantwoordelijk voor z’n eigen handelen.”
In de tussentijd neemt Hans Moerkerk afscheid als raadslid. Niels Hilboesen neemt zijn plek in de gemeenteraad in. Als Sijbolts na z’n ziekte terugkeert, voelt hij zich binnen de fractie steeds meer geïsoleerd. „Ik wist toen al dat dit het einde van mijn politieke carrière zou kunnen zijn. En dat bleek later ook.”
Niet meer te zien
In de gemeenteraad van Groningen is hij vanaf het voorjaar ineens helemaal niet meer te zien. Hij is ziek, gaat het verhaal. In werkelijkheid is er iets meer aan de hand. Het is een mentaal zeer zware periode, vertelt hij nu. „De strubbelingen in de fractie hebben bij mij iets getriggerd. En toen werd het niet prettig meer.”
Amrut Sijbolts belandt voor de zomer van 2024 in een psychose en raakt het contact met de werkelijkheid kwijt. Hij heeft het gevoel dat-ie afgeluisterd, achtervolgd en gefilmd wordt. „Ik heb de fractiekamer op het stadhuis in die periode regelmatig op camera’s en microfoons gecontroleerd. Ik vond dat op dat moment normaal. Nu ik terugkijk, weet ik natuurlijk dat dat niet normaal was.”
Sijbolts is 3,5 uur door de politie verhoord. „Ik vond dat heel erg. Alsof ik een of andere grote crimineel ben.” Foto: Corné Sparidaens
De hele zomer zit hij angstig thuis. „Ik durfde niet naar buiten, was bang überhaupt iemand tegen te komen. Ik was in die psychotische periode ook suïcidaal en had stemmen in mijn hoofd.”
Denk jij aan zelfdoding? Praat erover
De hulplijnen van 113 Zelfmoordpreventie zijn 24/7 beschikbaar. Naast een telefonisch gesprek via 0800-0113 (gratis) kan dit ook via de chat, op www.113.nl.
Sijbolts erkent dat hij zichzelf in die psychotische maanden vermoedelijk geen dienst heeft bewezen, door zaken te roepen die volgens hem niet waar zijn. „Ik heb mezelf van allerlei dingen beschuldigd, ook bij vrienden en familie. Ik was helemaal in de war. Echt de weg kwijt.” Wat hij dan zei? „Ik weet het niet meer precies, maar ik heb sowieso gezegd dat er iets met de boekhouding was.”
Dat dit aanleiding is voor de partij om onderzoek te doen, begrijpt Sijbolts. Maar door een persconferentie en aangifte is de zaak volgens hem onnodig groot gemaakt en is hij publiekelijk beschadigd.
De persconferentie waarin de overige raadsleden en het bestuur tekst en uitleg geven over de verdenkingen richting Sijbolts. Links de drie overige raadsleden. Foto: DVHN
De Stadspartij communiceert in die bewuste persconferentie waarom ze breekt met oprichter Sijbolts. Hij had een dag of tien eerder zelf al ontslag genomen als raadslid en zijn zetel teruggegeven aan de partij.
Onrustig
De eerder vertrokken Hans Moerkerk werd de opvolger van Sijbolts. Hij keerde daarmee terug in de gemeenteraad. Maar rustig werd het in de Stadspartij niet, want nog geen vier maanden later kondigde ook Mariska Sloot haar vertrek aan. Zij wilde geen inhoudelijke toelichting geven op haar beslissing.
René Staijen uit Woltersum had als eerstvolgende op de kandidatenlijst recht op de zetel. Hij besloot zelfstandig verder te gaan als eenmansfractie. Hij had na de zomer al afscheid genomen van de Stadspartij.
Staijen wilde in september 2024 geen tekst en uitleg geven over zijn afsplitsing, maar erkent nu dat het komt door de manier waarop de fractie en het bestuur van de Stadspartij met Sijbolts om zijn gegaan. Hij vindt dat Sijbolts door het slijk is gehaald op een ledenvergadering en vervolgens op de persconferentie een trap na kreeg.
„Als je mij opzoekt op internet, zijn die verdachtmakingen het eerste dat je ziet. Alleen is het niet waar." Foto: Corné Sparidaens
Na de persconferentie eind september is het een tijdje stil. Tot eind 2024. Dan doet de Stadspartij aangifte wegens ambtelijke verduistering. De politie start een onderzoek, al heeft Sijbolts daar lange tijd geen weet van.
Tussendoor koninklijk onderscheiden
Terwijl de politie onderzoek doet, krijgt hij op 25 april 2025 een koninklijke onderscheiding voor zijn jarenlange werk in de gemeenteraad. Hij mag zich Lid in de Orde van Oranje-Nassau noemen. Het is de eerste keer in bijna een jaar dat hij terugkeert op het stadhuis van Groningen.
Een onderscheiding wordt normaal gesproken geheim gehouden voor de gedecoreerde. Dat was bij Sijbolts niet het geval. „Ze hebben het vanwege mijn psychische gesteldheid van te voren verteld”, zegt hij. „Ik was er toen redelijk aan toe. Redelijk genoeg. Maar als ze het niet van te voren hadden verteld, was ik nooit naar het stadhuis gegaan.”
In april 2025 kreeg Amrut Sijbolts voor zijn jarenlangs raadswerk een koninklijke onderscheiding. Die hangt prominent in de kamer. Foto: Corné Sparidaens
Verhoord door de politie
In juni 2025 wordt Sijbolts verhoord door de politie. In die 3,5 uur op het politiebureau moet hij vragen beantwoorden, wordt hij op de foto gezet en worden zijn vingerafdrukken afgenomen. Een vernederende ervaring, zegt hij. „Ik vond dat heel erg. Alsof ik een of andere grote crimineel ben.”
Hoewel justitie de zaak seponeert, stelt het OM wel vast dat de administratie van Sijbolts een rommeltje was. Hij heeft bovendien de pinpas van de partij soms voor privé-uitgaven gebruikt. Maar volgens het OM is dat niet per definitie verduistering. In de boekhouding staat tenslotte dat Sijbolts dat bedrag verschuldigd is aan de Stadspartij.
Sijbolts was tot zijn vertrek het langstzittende raadslid in de gemeente Groningen. Op de foto is hij bij de uitslagenavond van de verkiezingen in 2014. Foto: Corné Sparidaens
En de politiek? Hij kijkt even voor zich uit. Aan de muur tegenover hem hangt prominent zijn koninklijke onderscheiding voor zijn raadswerk. „Ik ben nog maar 42. Ik weet niet wat ik over tien jaar nog in de politiek wil doen.”
Wat hij wel weet, is dat de brief die voor hem op tafel ligt hem in ieder geval de kans geeft daar over na te denken. Af en toe werpt hij er een blik op. Hij ademt diep in. „Ik heb dit niet verdiend.”
‘Niet voor de bus willen gooien’
Dat het in de Stadspartij 100% voor Groningen niet altijd lekker liep, erkent raadslid Niels Hilboesen namens de fractie. Dat is volgens hem het gevolg van meerdere fusies door de jaren heen. Hij noemt het evengoed een opluchting dat de aangifte tegen Sijbolts niet tot vervolging leidt.
„Het is nooit ons doel geweest om hem voor de bus gooien”, zegt Hilboesen. „We wilden duidelijkheid.” De fractie had geen inzicht in de financiën terwijl ze wel hoofdelijk aansprakelijk was. „We hebben eerst geprobeerd dit intern en zorgvuldig op te lossen.”
Waarom de partij de verdachtmakingen later dan escaleerde en in een persconferentie uitte? „Er moest opheldering komen. Wij wisten niet waarvoor we aansprakelijk waren.” De persconferentie noemt Hilboesen terugkijkend misschien een verkeerde afweging. „Ik weet niet of het juist was, maar onze integriteit stond ook ter discussie. Ik ben nu vooral blij dat het afgerond is.”
