Amrut Sijbolts (42) gaat vrijuit na beschuldigingen Stadspartij Groningen. OM: ‘Geen bewijs voor verduistering’

De Stadspartij, die Sijbolts 25 jaar geleden zelf mede oprichtte, deed in december 2024 aangifte tegen hem van ambtelijke verduistering. De partij stelde daarin dat Sijbolts zich als penningmeester geld van de Stadspartij had toegeëigend. Hem werd creatief boekhouden verweten en hij zou de pinpas van de partij hebben gebruikt voor eigen gewin.

De politie deed onderzoek naar de verwijten, vroeg financiële gegevens op en sprak met getuigen. Sijbolts werd aangehouden en 3,5 uur door de politie verhoord.

Uit het politieonderzoek blijkt volgens het OM dat er geen bewijs is voor de zaken die Sijbolts worden verweten. „Er is meermaals geprobeerd concreet te krijgen of, welke en hoeveel kosten er onrechtmatig zouden zijn uitgegeven”, schrijft het OM. Het bewijs daarvoor ontbreekt. Het OM kan bovendien niet vaststellen dat er überhaupt geld ontbreekt. Het bedrag op de rekening van de partij komt overeen met wat op de rekening zou moeten staan.

De aantijging dat Sijbolts aan creatief boekhouden deed, blijft een leeg verwijt. „Noch uit enige verklaring noch uit nader onderzoek is gebleken wat hiermee precies is bedoeld”, schrijft de officier van justitie aan Sijbolts. In de aangifte stonden volgens het OM bovendien feitelijke onjuistheden, zoals dat Sijbolts geen fractiegelden had mogen gebruiken ter promotie van de partij. Het geld dat de fractie krijgt, is juist ook bedoeld voor dat soort zaken.

Sijbolts heeft erkend dat zijn boekhouding niet goed gestructureerd was en dat hij de pinpas van de fractie soms voor privé-uitgaven heeft gebruikt, omdat de pas soortgelijk is aan zijn eigen pas. Een rommelige boekhouding is niet per definitie strafbaar, concludeert het OM in de brief aan Sijbolts. „Uit de bewijsmiddelen volgt onvoldoende wettig en overtuigend bewijs dat u het oogmerk heeft gehad de stichting definitief van deze gelden te willen ontdoen.”

Sijbolts had bovendien in de boekhouding opgenomen dat hij bepaalde bedragen als privépersoon moest terugbetalen aan de partij. Dat heeft hij naar eigen zeggen meermaals gedaan. Er staat nog een bedrag van 620 euro open in afwachting van de uitkomst van het OM.

Het bericht dat de zaak tegen hem is geseponeerd, komt voor Sijbolts als een grote opluchting. Het voormalig raadslid ging psychisch en emotioneel aan de zaak onderdoor, zegt hij. „Er valt een grote last van mijn schouders. Ik merkte ook meteen hoeveel spanning nog in mijn lichaam zat. Dit heeft heel zwaar op mijn leven gedrukt.”

Marc Scheffers, de advocaat van Sijbolts, ziet in de drie pagina’s tellende brief van het OM een duidelijk signaal. „Het OM ziet nergens ook maar een begin van bewijs. Dat hadden wij natuurlijk wel verwacht, maar er hing al die tijd een zweem om hem heen. Dat is vervelend.” Hij neemt het de partij kwalijk dat ze een persconferentie optuigde waarin vermoedens van strafbare feiten zijn gedeeld, zonder dat de partij die zelf heeft onderzocht. „Dat gaat heel ver als je helemaal niks hebt. Zijn reputatie is onherstelbaar beschadigd.”

Als gevolg van strubbelingen over de koers rommelde het al langer in de fractie van de Stadspartij, vertelt Sijbolts. Hij wil daarover niet in detail treden. „Iedereen is verantwoordelijk voor zijn eigen handelen.” Dat het in de Stadspartij niet altijd lekker liep, erkent raadslid Niels Hilboesen namens de fractie. Dat is volgens hem het gevolg van meerdere fusies door de jaren heen.

Dat de aangifte tegen Sijbolts niet tot vervolging leidt, noemt hij namens de partij evengoed een opluchting. „Het is nooit ons doel geweest om een van de belangrijkste personen uit de Stadspartij voor de bus gooien”, zegt Hilboesen. „We wilden gewoon duidelijkheid.”

De fractie had geen inzicht in de financiën terwijl ze wel hoofdelijk aansprakelijk was, vertelt hij. „We hebben eerst geprobeerd dit intern en zorgvuldig op te lossen.” Een audio-opname van een fractievergadering aan het begin van de zomer, waarbij Sijbolts plots binnen komt lopen, onderschrijft die lezing. „Iedereen ziet alleen de persconferentie en de aangifte, maar we hebben echt eerst geprobeerd te helpen.”

Sijbolts herkent zich daar niet in. In zijn ogen was een aangifte en persconferentie niet nodig. Er was volgens hem later die zomer voldoende ruimte om er onderling uit te komen met de Stadspartij, zonder hem publiekelijk te beschadigen.

Waarom de partij de verdachtmakingen toch escaleerde in een persconferentie? „We moesten een stap zetten”, zegt Hilboesen. „Er moest opheldering komen. Het werd ook voor ons steeds groter. Wij waren hoofdelijk aansprakelijk, maar wisten niet waarvoor.” Die persconferentie noemt Hilboesen terugkijkend misschien een verkeerde afweging. „Ik weet niet of het juist was, maar onze integriteit stond ook ter discussie. Ik ben nu vooral blij dat het afgerond is.”