Hoe zwemjuf Lianne (47) ervoor zorgde dat Zoutkamp weer een supermarkt heeft. ‘Ouderen krijgen hun loopje weer terug’

„Roggebrood! Het roggebrood is op”, roept Bolt. Het is druk in de winkel, gevestigd aan de Sluisweg 2C. Er wordt hard gewerkt om de winkel op tijd te bevoorraden voor de opening. „Er is ook nog geen ranja.”

Dorpswinkel De Sluis ligt schuin tegenover de supermarkt, een franchise van De Spar, die een jaar geleden wegens betalingsachterstanden aan de supermarktketen de deuren sloot. Het is een wrang gezicht: terwijl de ene winkel wordt bevoorraad, wordt bij de oude Spar het naambord ontmanteld. De letter ‘A’ ligt al op de grond.

Bolt: „Als de eigenaren besluiten om een doorstart te maken, stoppen we hier. We hebben dit ook met ze overlegd.” Het gemis van een supermarkt is groot. „De bootjesmensen varen Zoutkamp voorbij, omdat er geen winkel meer is. Ik dacht: als er niks gebeurt, dan gaat het toerisme in het dorp naar de knoppen. Maar daar gaat het niet alleen om, het gaat om de mensen hier. Eigenlijk gaat het vooral om hen. Ze missen het zo, vooral de ouderen. Even naar de winkel, even gezellig kletsen. Daarom komt er hier ook een koffietafel. Ze zijn hun loopje kwijt. Misschien zijn ze niet meer zo mobiel, maar een wandeling met de rollator naar de winkel was nog wel mogelijk.”

Oud-docent geschiedenis en voetbaltrainer bij VV Zeester Gerard Suelmann (47), een van de vrijwilligers, knikt. „Naast mij woont een oude visser die afhankelijk is van zijn scootmobiel. Ik doe nu boodschappen voor hem als ik met de auto naar de supermarkt in Leens ga. Maar als hij een pakje boter is vergeten, kan hij niet even naar de winkel om de hoek.”

Bolt: „Ik heb het zelf een paar keer meegemaakt dat ik de smeerboter was vergeten. Dan moet je weer in de auto stappen en een half uur heen en weer rijden. En dat voor een kuipje van 1,50 euro. Daar word je niet blij van. Zoutkamp is misschien een klein dorp, maar het is te groot om geen winkel te hebben. Gelukkig hebben we nog een warme bakker, maar bootjesmensen willen niet alleen broodjes, ze willen ook gewoon eten of een flesje cola. Vanaf maandag kan het weer. De behoefte is groot; nu al worden er spulletjes verkocht.”

De winkel wordt geëxploiteerd door Raymond Bijlholt, eigenaar van de Spar in Eenrum. Twee maanden geleden vatten hij en Bolt, die jarenlang zwemjuf was, het plan op om een buurtwinkel te openen. „Ik heb het al eerder in Oldehove gedaan, waar in 2023 de supermarkt dichtging. Dat was voor het dorp een groot gemis. Ik begon er anderhalf jaar geleden een winkel onder de molen.” Hij glimlacht. „Wel wat krapjes, het is er 16 vierkante meter.”

De ruimte van de nieuwe dorpswinkel beslaat 85 vierkante meter en wordt gehuurd van de familie Van der Ploeg. „Niet heel groot, de oude Spar is 500 vierkante meter, maar je kunt hier prima terecht voor een eenvoudige maaltijd.”

Een immense vrachtwagen wurmt zich met een oplegger door het smalle straatje. Een aantal geparkeerde auto’s staat in de weg, waardoor de chauffeur een bocht niet kan nemen. „Levensgevaarlijk”, mompelt Bolt. „Maar ja, die man heeft geen keus. De Hunsingobrug ligt eruit; alles en iedereen wordt door het dorp gestuurd.” Ze snelwandelt naar buiten, sust een aantal geïrriteerde dorpelingen en roept naar de chauffeur: „Wat moet er allemaal aan de kant?’’

De slechte bereikbaarheid van het dorp is volgens de eigenaren van de oude Spar een van de redenen waarom de supermarkt in de problemen kwam. Ook speelden volgens hen corona, overlast van vluchtelingen, stijgende energiekosten en het verbod op tabaksverkoop een rol. Als belangrijkste oorzaak worden de werkzaamheden aan onder meer de sluis genoemd, waardoor omliggende wegen werden afgesloten. Bolt: „Nog een weekje, en dan is de Hunsingobrug weer toegankelijk. Dan wordt alles weer normaal.”

Ze excuseert zich, ze moet weer aan de bak. De ranja is er nog steeds niet.