Lamert Kieft döt verslag van de gebeurtenissen in zien woonplaots, argens in Zuudwest-Drenthe. Beeld: Coen Berkhout | Midjourney
De v.v. Heidehazen 66 alhier heeft thans bekend gemaakt welke speler in het seizoen 2024-2025 de meeste doelpunten tegen de touwen gejaagd heeft bij ons in het dorp.
Dat is wederom geworden de hangende rechtsachter Kor Katoele (52), welke er 36 in het mandje liggen heeft, helaas wel alle in eigen doel. Kor is al op leeftijd vanzelf en vaak deerlijk gekwetst, doch moet wel alle zondagen nog meedraaien in het eerste wegens gebrek aan opvolging, met zijn oude doch broze botten. Zodat hij vaak maar wat in het wilde weg van hem af schiet in de zestien, als verdedigert zijnde wegens gebrek aan lichamenlijke coördinatie. Dit tot ergernis van de vz. der Heidehazen ’66, de aannemert Evert Olde Bennink, oorspronkenlijk helemaal uit Twenteland.
‘n leuke Japannert
„Jongs, wij mut onmeunig snel òf van d’n olde köttelndreeier”, aldus vz. dhr. Evert Olde Bennink, „oenze achterhoede is zo lek as mien gat; wij staot stief underan, der kump zowat ok gien kameel meer kieken, dat de club is zo goed as op de flesse. Ik zal binnenkort ‘ns effen naar Afrika heen gaan, met ‘ne beste tuk met geld; ‘ns effen kieken of der daor nog wat goeie verdedigers te koop bint”, daar dhr. Olde Bennink tevens sponsor is van de club.
„Dat hej wel ies vaker ezegd, Evert”, meende het bestuurslid Berend (Beertje) Hindriks, welke garagehoudert is alhier, „mar der is nog nooit wat van terecht ekomen. Ie zit mar wat te lullen. Ik heb trouwens liever daj ’n leuke Japannert haalt op rechts, veur weinig en met zowat niks op de teller” en de sfeer er bepaald niet vriendelijker op werd in de bestuurskamer.
Slappe boudel
Ook de oude opperwachtmeester Jalving van de plaatsenlijke politie alhier kreeg div. ergernissen te verwerken alhier. Zoals bijv. dat er op klaarlichtige dag een onbekend persoon in het burau stapte en op hoge toon het woord voeren ging. „Goiedag even, binnen joe plietsie in dizze gat”?”, aldus de onbekende persoon, „ik zel joe vertellen, der het aaine tegen mien waogen omhoog zeten op parkeerplaotse ; haaile boudel an stront en gaain braaifke onder roetenwisser vanzulf. En de plietsie was weer naargens te zaain, doe. Bie ons in Veenkolonies haar er der allang ’n peliton ME-plietsies achter de daoders heer zeten. Wat ’n slappe boudel hierzoot” en wilde deze Veenkolonist nog veel meer zeggen, doch dan kent men de opper Jalving slecht.
Veenkolonies
„Ie hebt mij de bek veuls te groot, vaderman”, gromde de opper, „mij gloeiende glunige garriet in mien eigen buro een klein beettie de maot nimmen? Hoe duurj ’t waogen. Even veur oen informatie: aj schade hebt aan oen auto, dan muj bij de uutdeuker weden en niet bij de plietsie, dat ie mietert gloeiende garriet mar rap op hen oen Veenkolonies; kinst daor lekker wieder zeuren, doe. Opgemarcheerd ieje”, en de opper Jalving hierbij zo dreigend aan ’t wapenstok tastte dat de Veenkolonist er dan maar vandoor ging. „Zelst der meer van heuren, doe”, aldus hij nog, „kinst wel mainen dast baos bist, mor ik laot mie naait bie de bok doun deur ’n plietsie, dou der goud denken om, doe.”
Zaanddrenties
„Wat ’n bende”, aldus de Veenkolonist, eenmaal buiten gekomen zijnde, „maal volk, dei zaanddrenties”, aldus hij. „N…nou, dat vien ik nou ok”, klonk de stem van een toevallige voorbijgangert, welke zwaar hinkend naderbij kwam, vervolgende : „Ik bin 52 jaor, mar ik mut alle zundagen nog mitdreeien in ’t eerste, mit mien klutskneien. Gien pardon veur Korrie, heur. Mar ik binnen toevallig wel topscorer van de club, dit weer wel” en wijder liep op moeizame doch strompelende wijze. Ook al lagen die dus allemaal in eigen doel.
