Enige drukte en gedoe om het dagelijks voedsel

„Der bint ok genog allerlei lekkere veganistische dingen en aans kauw ie mar wat vaker een zolte herink op of een gerookte makrele of ’t ien of ’t aander. Da’s vegetarisch en dat is in ieders geval wat minder arg as vleis. De vleisconsumptie is barre schadelijk veur ’t milieu en ’t klimaat; en dan duurt dat Trumpie in Amerika hier en ginder ók nog te beweren dat der aginnig gien klimaat ís”, en kwam de stoom Somalia de Afrikaanse vluchtelinge zowat uit de neusgaten alhier.

„Amen”, aldus Ibrahiem, „dat was een goeie preke, mien magie heur! Domeneer Nijlunsing van de karke hierzoot zul ’t oe niet verbeterd hebben. Maar ach, aoverdrief ie nou niet ’n klein beettie?”, daar Ibrahiem de Afrikaanse vluchteling bijzonder gehecht is aan een ‘mooi stökkie in ’t linkervoessie bij de middag’ (= lekker stuk vlees tijdens de warme maaltijd; Drentsch taalgebruik, dhr. LK).

„Der bint op ’t moment ok allerlei lekkere vleisvervangers, zoas vega gehak, vega saucijzen en vega kiepe”, vervolgde Somalia, „niet van echt te onderscheiden”, doch vond Ibrahiem dit maar niks. „Die kuunstrommel lust mij niet; ’t wordt oe groot in de mond; brrr”, aldus hij. „En ie hebt ’t nog nooit epruufd!”, meende diens vrouw, „ie zit gewoon mar weer wat in ’t wilde weg veur oe uut te lullen.”

Op dit punt aangekomen, of daar ging de deur los en hun beide jongen in de kamer stormden en wel een zekere Geert-N’kila en Harm-Abebe met veel kabaal en herrie. „Mien moe, mien moe!”, aldus zij, „magge wij een pottie knakworssies löstrekken, wij knapt zowat van de honger”, doch kon dit helaas geen doorgang vinden. „Ikke en oen va, wij hebt toevallig net eh… òf espreuken daw wat minder vleis eten wilt”, aldus hun moeder Somalia, ,,da’s veule gezonder en ok beter veur ’t milieu”, en de kamer verliet. „Ie redt der oe mar mit”, voegde zij in het voorbijgaan haar echtgenoot nog toe.

„Nou Jan, daor had ze mij mooi te pakken”, aldus Ibrahiem de Afrikaanse vluchteling later die dag aan de patatesbakkert Jantienus Schut bij ons op de Brink, alias Jan Eulie in de volksmond. Daar Ibrahiem door al het gepraat eerder op de dag over vlees wat trek gekregen had.

„Kiek, van mij hadden die jongen gerust een pot knakworsten löstrekken magt”, vervolgde hij, „mar ja: man en vrouw is één en veur de kinder maj menaar nooit òfvallen, want ie bint in íén klap al oen gezag kwiet. Kinder vuult het drekt an hein, wanneer ze de olden tegen menaar uutspeulen kunt, en dat weet jij ok wel”, aldus Ibrahiem, vervolgende: „Doe mij mar even een lekker ballegie gehak Jan, aj wilt, met een lekkere schep jus derbij en een mooi likkie mayo astblieft”, aldus hij.

„Verkoop ie die vegan kuunstsrommel ok wel ies Jan, in de krame?”, vroeg Ibrahiem de bakkert Jan Eulie af, wat inderdaad het geval was. „Der kump meer vraog naor”, aldus Jan Eulie, „miest van stadsen. Die kunt seins nog gien koe van een varken underscheiden en die mak ’t dus ok niks uut of heur ballegie gehak van echt vleis emeuken is of van soja, rooie bieten, vezels en aandere rommelpot. Ik viende ’t zölf ok niks heur, as snackoloog zijnde, maar ja jonges: de markt bepaalt, laow mar eerlijk weden. Asteblieft, oen ballegie van zuver rundergehak. Eet mar lekker en hopelijk dref bij oe thuus die veganbuie gauw aover.”