Gerda (85) uit Roden ging met de taxi naar Dokkum voor de Oranjes: ‘Ik ben nu wel een beetje uitgeteld’

Gerda Kluitenberg‑Koerten (85) reisde in haar eentje met de taxi van Roden naar Dokkum. Ze wilde het bezoek van de Oranjes aan haar oude woonplaats niet missen. Kluitenberg‑Koerten groeide op in Sneek en Dokkum en volgt het koningshuis al haar hele leven.

„Het was ontzettend feestelijk”, vertelt ze maandagavond. „Bijna iedereen was in het oranje, sommige mannen hadden zelfs een volledig oranje pak aan.” Regelmatig stond ze dicht bij de koninklijke familie. „Niet altijd even dichtbij, maar vaak wel.” Ook het optreden van De Kast en de Friese woorden van de Koning maakten indruk. „Dat vond ik prachtig.”

Alleen op pad zijn vond ze geen probleem. „Het was wel een hele onderneming, maar iedereen kwam met hetzelfde doel. Je maakt makkelijk een praatje en iedereen is in een feeststemming.” Kluitenberg‑Koerten blijft nog een nacht in Dokkum; de taxi en het hotel waren een cadeau van haar kinderen. „Ik ga nu televisie kijken op de hotelkamer, want ik ben wel een beetje uitgeteld”, zegt ze. „Maar ik ben heel blij dat ik ben gegaan.”

Kor Renkema (60) uit Lutjegast had een VIP-plek in Dokkum. Terwijl de meeste schepen buiten moesten blijven, werd hij met zijn platbodem wel toegelaten. Al drie dagen ligt hij in de stad en zag hij van dichtbij hoe Dokkum langzaam veranderde. „Dan zie je pas hoeveel beveiliging erbij komt kijken. Overal politie, steeds meer mensen. Het gaat heel onopvallend, maar het is er wel.”

Op Koningsdag zelf kwam Renkema redelijk dichtbij de koninklijke familie. „Ik denk een meter of tien. Ik heb Máxima in ieder geval goed gezien.” Groot koningshuisliefhebber is hij niet, „maar zoiets maak je niet elke dag mee”, zegt hij. Zijn boot was een ontmoetingsplek, met bekenden die af en aan liepen.

Na een paar geslaagde dagen vaart hij dinsdag weer uit. „Vanavond gebeurt er niks meer met de boot”, zegt hij met een lach. „Daar hebben we inmiddels nét iets te veel oranjebitter voor gehad.”

Casper Faber (17) uit Emmen reisde naar Dokkum met een duidelijke missie. Twee jaar geleden zag hij de koninklijke familie nog in zijn eigen woonplaats, maar de koning zelf een hand geven lukte toen niet. In Dokkum hoopte hij dat alsnog voor elkaar te krijgen. „Het is helaas niet gelukt”, zegt hij. „Het was ook veel drukker dan in Emmen.”

Toch kreeg Faber de Oranjes wel te zien. Samen met een vriend ging hij met het openbaar vervoer naar Dokkum en zocht hij direct een goede plek langs de route. „Ze zagen er super uit, ze zijn altijd goed gekleed.”

De sfeer in de Friese stad was volgens hem goed, al verliep het bezoek wat gehaast. „We moesten relatief snel heen en weer, dus dat voelde anders dan in Emmen.” Van teleurstelling is geen sprake. „Het was hartstikke gezellig.” En zijn missie? Die blijft staan. Met een lach: „Als ik de hand van de koning wil schudden, zal ik toch weer op pad moeten.”

Ook Tjeerd Palstra (69) uit Groningen reisde af naar Dokkum, niet om te vieren maar om te protesteren. Samen met andere republikeinen demonstreerde hij tegen het koningshuis, de gaswinning en kernenergie. „Het was een wervelwind, het ging allemaal heel snel”, zegt Palstra. „We stonden met protestborden langs de route en het verliep heel gemoedelijk.”

Het protest had dit jaar een opvallend symbool moeten krijgen: de tien meter hoge opblaasbare blauwe dino Wim. Dat lukte niet zoals gepland. De rechter bepaalde dat het opblaasdier niet langs de route van de koninklijke familie mocht worden geplaatst. „Die dino staat voor ons symbool voor dingen die niet meer van deze tijd zijn, zoals het koningshuis”, zegt Palstra. Volgens hem zorgde het verbod juist voor extra media‑aandacht.

De protestgroep zelf stond duidelijk in het zicht van de koninklijke familie. „Ze konden onze borden niet ontwijken, maar zijn naar de overkant gegaan, met de rug naar ons toe. Dat was duidelijk vooraf afgestemd.” Toch noemt hij de actie geslaagd. „We hebben veel gesprekken gevoerd en veel aandacht gekregen. Dat is waar het ons om gaat.”