Naomi (33) sluit lunchroom Nooms in Zuidwolde soms vroeger. En dat heeft een goede reden. ‘Oordeel niet te snel’

‘Oordeel niet te snel, de wereld is al hard genoeg’, post Naomi deze week op haar Facebook- en Instagrampagina. Met daarbij een foto van haarzelf in een rolstoel, haar ogen blauw, haar lip gescheurd. De foto is genomen een paar weken nadat ze betrokken was bij een ernstig ongeval op de Hoogeveenseweg tussen Hoogeveen en Zuidwolde.

Wie haar nu in de zaak ziet staan, kan zich bijna niet voorstellen dat ze er toen zo slecht aan toe was. Ze straalt nu van oor tot oor. Ze nam een kleine drie jaar geleden de voormalige lunchroom Le Petit Mangerie over, gaf de horecazaak een nieuwe naam en gaf het pand een volledige make-over.

Het plafond is zwart, de muren zijn bont, groen en rood, de zaak staat vol met barokke stoelen en oude tafels. ,,Ik zeg altijd maar zo: ik moet hier de hele dag staan dus heb ik het maar ingericht zoals ik zelf wil”, zegt ze lachend.

,,De buizerd die aan de wand hangt, heb ik zelf gevonden en op laten zetten en al die Australische bordjes heb ik opgehangen omdat ik daar een tijd heb gewoond.” En dan hangen ook overal posters en platen van artiesten. Bob Marley, Spice Girls, Volbeat, en niet te missen, haar grote idolen Bruce Springsteen en Xavier Rudd. ,,Dankzij hun muziek kon ik die periode goed doorkomen.”

Het ongeval gebeurde op een mooie juniavond, na de Cascaderun in Hoogeveen. ,,Ik had net een splinternieuwe elektrische fiets gekocht. Ik wist alleen nog niet hoe het licht werkte, maar ik dacht dat ik nog wel naar Zuidwolde kon fietsen in de schemering. Het laatste wat ik mij herinnerde was dat ik mijn telefoon in mijn tuinbroek stopte met de muziek van de band ZZ Top aan. Vlak voor restaurant Narline knalde ik op een andere fietser, die ook zonder licht reed. Ik schoot over het stuur heen, tegen de borst aan van de ander en ik belandde op het wegdek. Er stroomde bloed uit mijn neus en mond. Die jongen heeft meteen zijn ouders en 112 gebeld. Hij legde mijn hoofd op z’n schoot zodat het bloed eruit kon stromen.”

Ook haar ouders kwamen meteen ter plaatse. ,,Zij zijn gebeld door de politie. Mijn vader ging mee in de ambulance. Ik was in paniek en viel vaak weg, daardoor vroeg ik de hele tijd of ik niet doodging .”

Als ze terugdenkt aan het ongeval, schiet ze vol. ,,Sorry hoor. Het is gewoon heel heftig geweest eigenlijk, en ik heb het er weinig over. Ik had van alles gebroken. Mijn neus, mijn kaken, mijn jukbeenderen en mijn scheenbeen. Later bleek ik ook nog een infectie te hebben in de wond op mijn been en moest ik na twee weken thuis weer in het ziekenhuis verblijven.”

Herstellen duurde wel even. ,,Ik had naast al die breuken dus ook een kneuzing van de hersenen en ik had vocht bij mijn hersenstam.”

Toch bleef ze niet bij de pakken neerzitten. Door de kneuzing van de hersenen bleek haar rem er een beetje af te zijn en besloot ze om de lunchroom in Zuidwolde over te nemen. Eigenhandig heeft ze alles veranderd in het pand, op haar kont schuivend de zaak door om alles te verven en te behangen. ,,Als ik nu weer een vergunning voor het schenken van alcohol had moeten aanvragen, had ik mij wel twee keer achter de oren gewreven. Toen deed ik het gewoon.”

Naomi werkte altijd al in de horeca, onder meer bij De Koffiepot in Hoogeveen, bij de Peppermill, bij Tea Time in Echten en bij een restaurant in Australië. Vandaar ook de huisgemaakte Australian Pie en de Chicken Parmigiana op de kaart. Deze zaak runnen is een droom die uitkomt. ,,Weet je, ik hoef niet rijk te worden van de horeca. Ik hoop dat mensen zich thuis voelen bij Nooms. Er komen veel vaste gasten even genieten van een kopje koffie of een goede plate.”

Nooms is van maandag tot en met zaterdag open. Op dagen dat haar hoofd echt te vol zit, sluit ze de zaak soms even wat eerder. ,,Af en toe borrelt het nog onder de hersenpan. Dat is ook de reden waarom ik dat bericht heb geplaatst. Het is makkelijk oordelen als je het verhaal niet kent. Met mij valt juist álles te overleggen.”