Mr. Mofongo viert 20ste verjaardag. Het restaurant was er niet geweest zonder een mysterieuze man op Cuba

Mr. Mofongo was er niet geweest zonder een geheimzinnige man in Cuba. Patrick Beijk, bedenker en eigenaar van de horecazaak, was in 2004 op het eiland in het Caribisch gebied om te duiken met bull sharks. „Dat is ongeveer net zo spannend als zwemmen met een witte haai”, zegt hij. „Na het duiken gingen we altijd rum drinken. Tijdens die avonden had die man de meest fantastische verhalen over zijn reizen. De culturen waar hij zich in had ondergedompeld, het eten dat hij had gehad, de mensen die hij had ontmoet. Hij had zijn hele leven gereisd.”

De man was zo inspirerend dat hij uiteindelijk de basis werd voor horecazaak Mr. Mofongo. En ja, Patrick noemt deze wereldreiziger op Cuba dan ook mr. Mofongo, al was dat niet zijn echte naam. „Al die verhalen, over culturen en werelds eten, wilde ik terug laten komen in een restaurant. Dat soort verhalen wil je horen in een restaurant.”

Het komt niet alleen door deze mr. Mofongo. Patrick zelf is ook nogal een wereldreiziger. In 2005 verkocht hij zijn bedrijf Beijk Catering. Hij hield alleen twee horecazaken aan: Chaplin’s Pub en Het Huis. Van die laatste maakte hij dat jaar Mr. Mofongo. Die was toen nog drie keer zo klein als nu. Daarna gooide hij het roer helemaal om.

Hij werd onderwaterfotograaf, ging de hele wereld over reizen en won meerdere fotografieprijzen. „Ik had een nieuwe uitdaging nodig. Ik vroeg een van de beste Nederlandse onderwaterfotografen of hij me in een paar weken zoveel mogelijk wilde leren. Hij mocht kiezen naar welke plek we gingen, ik betaalde de reis. We zijn een paar weken op het eiland Raja-Ampat in Indonesië geweest en wat later een paar weken in Sudan. Ik had ook een opleiding kunnen doen, maar ik dacht: zo leer ik het veel sneller. Duiken kon ik al. Dat heb ik jong geleerd, want ik ben opgegroeid op Aruba.”

Maar die ontmoeting met mr. Mofongo op Cuba bleef ronddwalen in zijn hoofd. Mede door alle reizen die hij zelf maakte. Na zeven jaar werken als onderwaterfotograaf, stopte hij. „Het was een hele moeilijke beslissing, want ik was net doorgebroken en kreeg mooie opdrachten.” Maar Mr. Mofongo lonkte. Hij ging terug naar Groningen om het concept verder te ontwikkelen.

Het idee is dat je in het restaurant van Mr. Mofongo een soort wereldreis maakt door middel van de menukaart. Waar de meeste restaurants voor één keuken gaan (Italiaans, Vietnamees, Mexicaans, etc.), stipt het menu van Mr. Mofongo bijna de hele wereld aan. Bijna ja, want er zijn keukens waar mensen (nog) niet op zitten te wachten. „Aziatische en Mediterrane gerechten zijn nu populair. Maar als we iets uit een Oostblokland op de kaart zetten, dan verkopen we dat minder goed.”

Wat verrassend genoeg wél verkocht, was een bitterbal gebaseerd op het gerecht mofongo. „Na een hele zware duik in Puerto Rico was ik erg misselijk. In de auto terug probeerde ik vooral te focussen op de horizon, maar ik zag overal een woord staan. Mofongo. Dat bleek een lokaal gerecht te zijn van een prutje van onrijpe bakbanaan en buikspek. Het gerecht was niet zo spannend, maar de naam wel. En de bitterbal die we er later van hadden gemaakt deed het best goed.”

Zo proberen Patrick en zijn personeel steeds te experimenteren met gerechtjes uit de hele wereld. „Laatst was ik in Japan en daar at ik een balletje sushirijst met daaromheen wagyu rund gewikkeld. Dat branden ze even aan tafel. Dat vlees is heel vet, waardoor het heel smeuïg en smaakvol wordt. Dat willen we hier ook op de kaart zetten.”

Een ander Japans gerecht dat eens op de kaart stond, een soort gefrituurde balletjes met inktvis, vonden de meeste Nederlanders ‘een beetje eng’.

„Ook gerechten uit Afrikaanse landen zijn minder populair. Dat komt doordat er in Groningen niet zoveel restaurants zijn met zulk eten. Veel mensen zijn best voorzichtig en eten het liefst wat ze kennen. Maar doordat er steeds meer restaurants met keukens uit verschillende landen bijkomen, kunnen wij ook steeds meer experimenteren. En doordat andere restaurants steeds pittiger koken, kunnen wij ook pittiger koken. Bovendien reizen mensen zelf tegenwoordig veel meer. Twintig jaar geleden was dat wel anders, nu kunnen we veel meer experimenteren.”

Vanaf 2013 breidde Mr. Mofongo uit. Er kwam een pand bij met verdiepingen. Daar kwam de inmiddels beroemde cocktailbar met robotarm, en in 2016 een wijnbar.

Eind augustus viert Mr. Mofongo uitgebreid haar twintigste verjaardag, met twee dagen feest. Het begint met een lopend diner. Door de hele zaak verspreid en op het terras kun je ‘werelddelen’ bezoeken. Daar krijg je wat te eten en drinken uit dat werelddeel. En na afloop is er een dj.