Mark (41) uit Oosterhesselen verliet de horeca om schoolmeester te worden. ‘Ik ben een completer mens nu’

Meester worden was niet iets wat hij van jongs af aan al ambieerde. Maar een beetje zat het er al wel in bij Mark Mulder. Iets met sport wilde hij doen. Groepen begeleiden.

Vol goede moed begon hij aan het CIOS in Heerenveen. Maar hij kreeg een flinke tegenslag te verwerken. Hij raakte steeds vermoeider en bleek sferocytose te hebben, een zeldzame bloedafwijking. Zijn milt brak te veel rode bloedcellen af, wat chronische bloedarmoede veroorzaakte.

„Toen ik 18 was, is mijn milt verwijderd. Ik was zo moe dat ik steeds maar één week naar school kon en dan weer een week thuis zat. Het was niet vol te houden.”

Maar wat moest hij doen, nu iets met veel sporten er niet meer in zat? Het werd de horeca. Mark had toch al een bijbaan bij het toenmalige café Lindeboom in Oosterhesselen (nu Grand Café Hesseln) en besloot een horecaopleiding te volgen tot gastheer.

Hij maakte carrière en werkte zich op tot bedrijfsleider bij Lindeboom en later horecamanager bij Center Parcs De Huttenheugte in Dalen. Dat deed hij tot zijn 35e. „Toen kwam ik op het punt dat ik geen voldoening meer kreeg van mijn werk. Ik haalde er geen plezier meer uit. Ik miste iets.”

Ondertussen was hij vader geworden van twee kinderen en trok het onderwijs hem. Door zijn vrijwilligerswerk als voetbaltrainer merkte hij dat hij het leuk vond om met kinderen om te gaan. „En ik wilde van de onregelmatigheid af. Van het werken in de weekenden en ‘s avonds.”

Hij ging niet over één nacht ijs, want het had nogal wat voeten in aarde. Hij zou als zij-instromer de pabo moeten doen en tijdelijk flink wat inkomen moeten inleveren.

„Ik dacht: maar hoe dan? Ik heb een baan bij Center Parcs, moet een studie gaan volgen, mijn huis betalen en onze kinderen onderhouden. En die nieuwe studie moest ik ook zelf betalen... Mijn vrouw werkt wel, 28 uur in de zorg, maar toch.”

Na een paar keer meelopen op een basisschool besloot hij er tóch voor te gaan. „Het was pittig. Mijn werk in de horeca schroefde ik terug naar drie dagen en deed ik vooral in het weekend, zodat ik doordeweeks tijd had voor studie en stage. Maar ik had dus nog steeds te maken met wisselende diensten en kwam laat thuis, terwijl we nog kinderen in de basisschoolleeftijd hadden.”

Sinds zijn 38e is hij gediplomeerd meester. Op obs De Zwarm geeft hij les aan groep 7/8, met veel plezier. „Ik vind het prachtig dat kinderen blij worden als ze je zien. Dat ze opeens iets kunnen wat ze eerst niet konden en dat jij daaraan hebt bijgedragen. Of dat ze iets durven waar ze eerst tegenop zagen. Het is echt betekenisvol.”

Mark vindt het belangrijk om zijn pupillen iets mee te geven vanuit zijn eigen persoonlijkheid. „Elke docent heeft natuurlijk zijn eigen ervaringen en identiteit. Ik ben iemand die graag de wereld ontdekt. Met onze eigen kinderen zijn we bijna overal in Europa wel geweest; volgend jaar beginnen we aan de rest van de wereld. Ik geef mijn leerlingen mee dat iedereen in de wereld op zijn eigen manier leeft en dat dat oké is. Dat je van elkaar kunt leren. Ik vind dat belangrijk in deze tijd van polarisatie.”

Wat hij ook zo mooi vindt: groep 7/8 zijn beginnende pubers en staan op het punt hun vleugels uit te slaan. „Natuurlijk kun je ze ook wel eens achter het behang plakken, maar later kun je er weer om lachen. Het is belangrijk dat je met ze meeviert als het kan en ‘ho’ zegt als het moet. Je moet duidelijk je grenzen aangeven.”

Hij probeert ze zo goed mogelijk voor te bereiden op hun nieuwe leven op de middelbare school en de uitdagingen die dat met zich meebrengt.

„Hier zitten ze op een kleine dorpsschool, maar in Emmen en Hoogeveen is het andere koek. De één is meer bestand tegen groepsdruk dan de ander. Er wordt wel eens gezegd dat jij als leerkracht niet de opvoeder bent, maar ik denk wel dat je een verlengstuk bent. De kinderen zijn toch veel uren onder jouw hoede. Ze nemen veel van jou aan.”

Spijt dat hij het roer heeft omgegooid, heeft hij nooit gehad. „Ik ben een completer mens nu. Ik heb meer structuur in mijn werkdagen en krijg een heel ander sociaal leven nu ik ‘s weekends vrij ben. Ik kan vaker afspreken met vrienden en mee naar de trainingen van mijn kinderen. Ik krijg meer mee van hun ontwikkeling. Misschien had ik dit wel eerder moeten doen.”

Een overstap, ook op latere leeftijd, kan hij iedereen aanraden.

„Althans: als je je afvraagt of je nog wel blij bent met wat je doet, en het antwoord is niet volmondig ‘ja’, ga dan iets anders doen. Kies voor jezelf. Dat is niet egoïstisch. Niemand is onmisbaar. Zoek iets waar jij gelukkig van wordt. Daar profiteren anderen ook van.”