Annie Drogt-Hendriks (59) uit Coevorden is maar wat trots op haar lintje. Vrijdagochtend werd ze thuis verrast door burgemeester Renze Bergsma. „Dit lintje maakt me helemaal blij.”
Wie in Coevorden kent Annie niet? Ze organiseert vanuit het WKB-team (Woonwagenkamp Ballast) al jaren tal van activiteiten zoals de Halloweenspooktocht en -fair, Kindercarnaval, paaseieren zoeken en de Sinterklaas-bingo. Bovendien is ze kartrekker van Reuring in de Veste, het festijn rond kerst waarin Coevorden weer even terug in de tijd stapt.
Nee, Annie doet dat allemaal niet alleen – maar zónder Annie aan de leiding komt er niets van terecht. „Ik hou alles bij elkaar. Als er wat is, kunnen ze bij mij terecht”, vertelt ze. „Dat hebben we van huis uit, of van wagen uit, meegekregen.”
Annie komt uit de reizigersgemeenschap. De festiviteiten organiseert ze met zowel reizigers als burgers en iedereen is er welkom. De spooktocht, die inmiddels is uitgegroeid tot een evenement met honderden bezoekers, tekent ze ieder jaar zelf uit. Alles is zelf geknutseld, zelf geschminkt, zelf genaaid en zelf bij elkaar verzameld. Daar is Annie nu al mee bezig. „Mijn man zegt wel eens, ‘je moet wat rustiger aan doen’, maar ik kan dat niet. Dat is niks voor mij.”
'Ik stond te trillen’
Het was voor Annie een complete verrassing dat haar medeorganisatoren van Reuring in de Veste haar hadden voorgedragen voor een lintje. Vrijdagochtend moest ze natuurlijk wel thuis zijn als de burgemeester zou komen. „Mijn schoondochter vroeg of ik vrijdag kon meehelpen bij de Koningsspelen op school van mijn kleindochter. Dan moest ik ‘s ochtends op tijd klaar staan”, vertelt Annie. Zo gezegd, zo gedaan.
Opeens stonden allemaal vrienden en familie voor de deur, met de burgemeester. „En toen had ik het door. Ik stond helemaal te trillen, dat verwacht je natuurlijk nooit. Ik had het eerder ook echt niet in de gaten, dat hebben ze goed gedaan”, lacht ze. „Ik vond mijn schoondochter er al zo mooi uit zien. En ik was van de week ook al naar de kapper gestuurd!”
Haar opgespelde lintje draagt ze met trots. „Mijn moeder heeft vroeger ook al eens een lintje gehad. Dat kreeg ze omdat ze op kwam voor de belangen van de woonwagenbewoners”, vertelt Annie. „Ik denk dat ik mijn lintje onder een stolp ga doen. En de oorkonde lijst ik in voor aan de muur.”
