Richard K. kondigde direct na de uitspraak in de zittingszaal aan dat hij in hoger beroep gaat tegen de straf levenslang. . Illustratie: Petra Urban
Hoofdschuddend hoort Richard K. (51), met zijn armen over elkaar geslagen, hoe de rechtbank hem tot een levenslange gevangenisstraf veroordeelt voor de dubbele moord in Weiteveen. „Onvoorstelbaar”, zegt hij hoorbaar geërgerd.
K. heeft met de dubbele moord op Sam (38) en Ineke (44) een ‘oplossing’ geforceerd in een hoog opgelopen conflict over verborgen verbreken aan zijn ouderlijk huis. „Hij heeft het recht in eigen hand genomen.”
Dat oordeelt de rechtbank dinsdag. K. schoot op 16 januari 2024 in de ochtend eerst Ineke dood in haar auto, waarop hij naar de woning van het stel reed en Sam naar buiten probeerde te lokken met een smoesje. Voor de ogen van zijn destijds twaalfjarige zoon werd de man door K. afgeslacht.
Planmatig en berekenend
,,De kinderen van Sam en Ineke moeten voor altijd hun ouders missen”, zegt de rechter. ,,Bij hun zoon weegt daarbij zwaar mee dat hij ongewild getuige is geweest van de gruwelijke manier waarop K. zijn vader heeft vermoord. Twee jonge kinderen staan er in één klap helemaal alleen voor.”
De moorden plande K. volgens de rechters uiterst berekend. Zo schakelde hij vlak voor hij toesloeg bewakingscamera’s rondom het huis uit, stuurde hij een afscheidsmail aan zijn familie en bewapende hij zich met een aantal illegale vuurwapens die hij gedurende het conflict verzamelde. Uit niets blijkt dat K. in een opwelling handelde, concludeert de rechtbank.
Hoe K. tot zijn gruweldaden is gekomen, is voor de rechters moeilijk te beantwoorden. Hij beweert zich weinig te kunnen herinneren van de moorden.
‘Overtuigd van dreiging Sam’
K. heeft op verschillende momenten, ook in zijn laatste woord, benadrukt dat hij overtuigd was dat Sam zijn gezin iets wilde aandoen. Daarmee lijkt hij nog altijd een rechtvaardiging te zoeken voor zijn daad, zegt de rechter. „In uw ogen hebben politie en justitie niet goed opgetreden.”
Bij die woorden gaat K. rechtop in zijn stoel zitten en knikt hij instemmend. „Maar we benadrukken met klem dat er geen enkele rechtvaardiging is voor wat u heeft gedaan”, vervolgt de rechter. Volgens de rechters heeft K. meerdere keren gezegd dat hij het vertrouwen in de rechtsstaat kwijt is geraakt. Maar hij heeft zelf fundamenteel in strijd gehandeld met alles waar de rechtsstaat voor staat.
Geen berouw
Hoewel hij spijt heeft betuigd, lijkt dat vooral gericht op de gevolgen voor zijn eigen familie en de nabestaanden van de slachtoffers. De rechtbank vindt dat K. geen berouw toont voor de moorden zelf.
Hij wordt veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf. Daar kan hij tegen in beroep gaan, besluit de rechter. „Gaan we doen”, antwoordt hij als de parketpolitie hem meeneemt. Met een glimlach naar het publiek verdwijnt hij naar het cellenblok.
