Hans Nijland is maar wat blij met zijn nieuwe aanwinst Mark-Jan Fledderus . Foto: DVHN
Zaterdagmiddag maakte Mark-Jan Fledderus bij HSC zijn debuut in de vierde klasse. Dankzij zijn voorassist in de blessuretijd wonnen de noodlijdende ‘Kraaien’, maar toen had de oud-prof eigenlijk niet meer op het veld mogen staan. ,,Ja, ik had rood moeten hebben. Dom hè?’’
Met vrouw en zoons op de tribune, betreedt Mark-Jan Fledderus zaterdagmiddag het knollenveld van vierdeklasser HSC. Langs het veld glimt Hans Nijland van trots. De voorzitter van de voetbalclub uit Sappemeer heeft er hoogstpersoonlijk voor gezorgd dat Fledderus een Kraai is geworden.
Tijdens een borrel van (oud-)FC Groningers trok Nijland de voormalig speler en gewezen technisch directeur van De Trots van het Noorden aan de mouw. Had niet Nijland ooit Fledderus als anonieme speler van SC Heerenveen uit de goot getrokken door hem naar Groningen te halen? Nu was het tijd dat Fledderus zijn schuld kon inlossen; HSC had het moeilijk in de vierde klasse en kon de ervaren oud-prof goed gebruiken. Fledderus stemde in.
Braziliaanse toestanden in Sappemeer
Vol verwachting volgen zo’n honderd toeschouwers de verrichtingen van Fledderus - op ‘tien’ - tegen het Friese ODV, dat dit seizoen pas één duel verloor. Na vijf minuten spelen komt ‘Fleddie’ voor het eerst aan de bal. Met een hakje vindt hij een medespeler. ,,Zag je dat?’’, kirt Nijland. ,,Braziliaanse toestanden in Sappemeer!’’
Het is één van de weinige hoogtepuntjes van de eerste helft. ODV is beter en Fledderus kijkt moedeloos naar het rommelige spel van zijn medespelers. Na twintig minuten krijgen de gasten een makkelijk gegeven strafschop. Fledderus blijft rustig. Hij vouwt vol ongeloof de handen in het haar, maar er volgen geen scheldkanonnades richting de scheids of de schutterende verdedigers. Fledderus oogt timide, anders dan we gewend zijn van de straatvechter uit Coevorden.
Fantastische keeperstrainer
De penalty wordt knap gekeerd door HSC-doelman Espen Kalk Een paar tellen na de redding rinkelt de telefoon van Nijland. De naam van de keeperstrainer, Henk Zoutman verschijnt in beeld. Nijland neemt op en zet z’n telefoon op de luidsprekerstand. ,,Wát een keeperstrainer heb je!’’, klinkt het aan de andere kant van de lijn, waarna direct weer wordt opgehangen. Nijland schatert het uit.
Een minuut later is het lachen hem vergaan als ODV op voorsprong komt. HSC komt er nauwelijks aan te pas. Toch komt de thuisclub op slag van rust langszij. Dwight Esajas wurmt zich langs twee verdedigers en biedt Jay Wolthuis een niet te missen kans. Nijland viert de goal met een pirouette.
Pets in het gezicht
In de tweede helft staat er een ander HSC op het veld. De eerste kans is voor Fledderus, maar zijn schot gaat over het vangnet (zelf halen!). Vanaf dat moment is hij weer de oude. Fledderus coacht, eist de bal op en scheldt de scheids de huid vol als die voor hands fluit. Het is niet het enige wat van de oude Fleddie naar boven komt. Halverwege de tweede helft deelt hij plots een tik uit. Een middenvelder van ODV loopt tegen hem op, waarna Fledderus zich omdraait en de Fries een pets in het gezicht geeft. Het ontgaat de scheidsrechter.
(Tekst gaat verder na de X-post)
Fledderus mag op het veld blijven staan en staat bij het begin van de lange blessuretijd aan de basis van de 2-1. Met een splijtende pass stuurt hij Tim Stiekema weg, die Michael van Zaanen van dichtbij laat scoren. Nijland, inmiddels post gevat op de tribune naast het gezin Fledderus, danst op de banken. Fledderus bespringt vreugdevol zijn teamgenoten.
‘Een droom die uitkomt’
Met een brede grijns op het gezicht stapt Fledderus even later van het veld en valt hij Nijland in de armen. ,,Een voorassist op de winnende in een duel van HSC in de vierde klasse. Een droom die uitkomt’’, zegt hij even later lachend, terwijl hij op het clubembleem op z’n borst klopt. ,,Nee, dit is leuk, joh. Het was toch speciaal toen ik vanochtend wakker werd en wist dat ik weer ging voetballen.’’
Het was even wennen voor Fledderus. ,,Klopt. Het voetballen is anders dan ik gewend ben. Er gingen nogal wat ballen heen en weer, waardoor ik soms dacht: waar is-ie eigenlijk. In de tweede helft ging het beter. Ik voelde me goed. Er zat meer fanatisme in het team. Dat voorassistje was toch leuk. Daar kan ik nog steeds van genieten.’’
Dom
Fledderus blikt ook nog even terug op de tik in het gezicht van z’n opponent. ,,Ja, ik had rood moeten hebben. Dom hè? Dat moet ik niet doen. Dat temperament zit er nog steeds in en krijg je er niet uit. Daar baal ik zelf ook van.’’
Nijland maalt er niet om. De voorzitter is blij dat z’n cluppie eindelijk weer drie punten bij kan schrijven. Als hij de volle bestuurskamer inloopt, brult hij: ,,dit is wat je met goed beleid kunt bereiken. Het is zo simpel.’’
De derby
Hoe vaak Fledderus dit seizoen het shirt van HSC nog gaat dragen, is ongewis. Zijn volle agenda staat hem niet toe veel te spelen. De derby tegen HS’88, die komende zaterdag op de rol staat, zegt hij te moeten missen. Als Nijland daar lucht van krijgt, snelt hij naar z’n nieuwste aanwinst. Na een kort babbeltje met Fledderus komt hij terug. ,,Het is geregeld. Zet maar in de krant dat hij gewoon speelt. Mark-Jan heeft kort na de derby nog een afspraak, maar daar draag ik hem hoogstpersoonlijk op de schouders naartoe. HSC heeft hem nu even nodig.’’