Dit zijn de beste apps en spellen van januari

Verborgen in de kelder van een kerk staat een oude computer, ooit gebouwd ten tijde van de Tweede Wereldoorlog. De computer zit vol oude boeken en documenten, ingevoerd door een groep wetenschappers die hoopten de geheimen van het universum te doorgronden. Transistors en processorchips legden verbanden die geen enkel mens kon zien. Vijftig jaar lang werden romans, briefjes en andere papieren aan het systeem gevoed. De wetenschappers zijn op mysterieuze wijze verdwenen, maar de machine bestaat nog steeds, stil ronkend in een ruimte waar niemand nog durft te komen.

Nu sta jij in diezelfde donkere kelder. Je weet niet wie je bent of hoe je daar kwam, één ding weet je wel: je moet iets uit dat mysterieuze, antieke computersysteem bemachtigen. Wat volgt is een spel dat volledig afspeelt in een archaïsch besturingssysteem. Naarmate je meer documenten leest, vind je nieuwe woorden waar je naar kunt zoeken om andere informatie te vinden. Al lezend ontdek je wat er met de wetenschappers is gebeurd die ooit de machine bouwden, hoe de computer mettertijd leerde om de basis van onze realiteit te doorgronden en hoe je hem kunt stoppen vóór ons bestaan in gevaar komt.

Een game waarin je alleen maar leest en zoekwoorden intikt klinkt saai, maar het tegendeel is waar. TR-49 is een interactief detectiveverhaal, een game waarin je vecht met kennis in plaats van zwaarden. En omdat je alle stukjes informatie zelf bij elkaar moet rapen, wordt een verhaal neergezet dat je in geen enkel medium zou kunnen tegenkomen. TR-49 is een spel dat na het uitspelen ervan nog vele maanden in je hoofd zal rondspoken.

Toen Final Fantasy VII in 1997 voor het eerst verscheen, zette het de gamewereld op zijn kop. De Japanse makers lieten zien hoe een 3D-game een groots avontuur kon vertellen, vergezeld door meeslepende tussenfilmpjes en dito muziek. Het achterliggende verhaal ging eens niet over het neerschieten van nazi’s of redden van prinsessen, maar was doordrenkt met thema’s zoals verlies en klimaatverandering. Jij was Cloud, een huurling die zich verzette tegen een klimaatverwoestende multinational.

In 2020 kreeg de game een remake die zo groot was, dat hij werd opgesplitst in drie losse delen. Twee daarvan zijn inmiddels verschenen, de derde is nog in de maak. Visueel prachtige spellen die alleen speelbaar waren op duurdere spelcomputers en pc’s, waardoor Nintendo-consoles buiten de boot vielen. Althans, tot voor kort: deze maand verscheen een herziene versie van de game, speciaal gemaakt voor de Nintendo Switch 2.

Daar draait het spel verrassend goed op, zowel als je op de tv speelt als wanneer je het apparaat als handheld in je handen houdt. Tijdens onze uren met de game stotterde de boel nooit en zag alles er haarscherp uit. Enig minpunt is de grootte van het spel: om te spelen moet je maar liefst 90 gigabyte aan data installeren. Gortig voor een spelcomputer die maar 256 gigabyte aan interne opslag heeft, wat je gelukkig wel met een microSD-kaart kunt uitbreiden.

De Switch 2-versie is uitstekend nieuws voor ieder die Final Fantasy VII Remake eerder niet kon spelen omdat ze aan Nintendo-consoles gebonden zijn. Al loop je na het uitspelen dan wel meteen tegen een dilemma aan: het verhaal eindigt open, maar het vervolg is nog niet op de Switch 2 te spelen.

We spelen een beetje vals, want deze app bestaat al een tijdje. Maar in het kader van ‘new year new me’ kunnen we er niet omheen. Het gaat over een app die recent is vernieuwd en we hebben herontdekt: Smiling Mind, een Australisch programma dat zich richt op mindfulness.

Er zijn natuurlijk nogal wat apps die zich richten op vormen van meditatie. Wellicht heb je wel eens van Headspace of Calm gehoord. Het fijne van Smiling mind is, ten eerste, dat het volledig kosteloos is. Je stuit niet op een betaalmuur, of afgeschermde gedeeltes.

En, ook een groot pluspunt, er ligt veel nadruk op kinderen, jongeren en families. Want, zo is de mening van het team dat de app maakt, het belang van goede mentale gezondheid begint al in de kindertijd. Dat maakt het wel heel erg jammer dat de app alleen in het Engels beschikbaar is. Tot je die taal voldoende machtig bent, heeft een kind zelfstandig dus weinig aan de app.

Met een beetje creativiteit kun je er natuurlijk wel wat van maken. Zet een sessie aan, vertaal – in een kalme, plezierige stem – de instructies. Zo kunnen ook Nederlandse kinderen laagdrempelig kennismaken met mediteren, stilstaan bij gedachten en complexe gevoelens.

Mocht je (basisschool)docent zijn: er zijn zelfs sessies die je in het klaslokaal kunt gebruiken tijdens lessen. En er zijn een aantal sessies speciaal voor op kantoor. Als je gestrest bent, even een momentje voor jezelf wil of beter met je collega’s wil kunnen omgaan.

Geinig detail: de meditaties zijn ingesproken door Australiërs, wat – vinden wij tenminste – toch leuker luistert dan het standaard Amerikaanse accent dat je vaak in vergelijkbare apps hoort.

Hytale is er. Na jaren wachten, uitstellen en opnieuw beginnen is het fantasierijke bouw- en avonturenspel eindelijk verschenen. Wie naar de plaatjes kijkt, denkt waarschijnlijk: verrek, da’s Minecraft. En dat klopt. De willekeurig gegenereerde werelden zijn opgebouwd uit duizenden unieke vierkantjes: de bomen, ruïnes, eekhoorns en mysterieuze monsters.

En ook in dit spel kun je bouwen wat je wilt, rondzwerven waar je wilt en zelf bepalen of je ridder, ontdekkingsreiziger of bloemist bent. Alles voelt open, ook omdat de beloofde ‘avontuur-modus’ nog niet in het spel zit. Je moet het doen met je eigen keuzes en fantasie.

Ik begon met het bouwen van een huis aan het dichtstbijzijnde meertje. Dat werd een soort uitbouw op een natuurlijke rotsformatie, zonder dak, terwijl de lokale beer me ’s nachts bleef lastigvallen. Hierdoor raakte ik wat verzamelde spullen kwijt, maar dat hoort bij dit type ‘overleef het maar’-spellen.

In de wereld zitten voorlopig kleine verhalen verstopt: verlaten tempels, vreemde wezens, verlaten mijnschachten in de rotsen. Het spel vertelt niets. Je moet zelf kijken, zoeken en verbanden leggen. Voor wie liever prachtige landschappen en gebouwen maakt, is er de creatieve modus. Daarin zijn alle blokken via een menu beschikbaar en kun je vliegen om ze te plaatsen.

Hytale moet het voorlopig hebben van de sfeer. De wereld is vol, bijna als een prentenboek dat tot leven komt, maar mist diepgang. Overdag is alles licht en rustig. ’s Nachts wordt het stil, donker en een beetje dreigend. Maar de cyclus en soorten heb je na een aantal ‘dagen’ wel gezien. Muziek en geluid zijn subtiel, maar leveren hun bijdrage. De graphics zijn simpel. Geen spektakel, wel karakter.

Wie houdt van bouwen, ontdekken en verdwalen in een fantasiewereld zal Hytale waarderen. Met de huidige hoeveelheid ‘content’ zal het Minecraft niet van de troon stoten. Maar wat in het spel zit, werkt (ook technisch). Als de ontwikkelaars vasthouden aan hun visie om veel nieuwe landschappen, wezens (draken!) en bouwwerken toe te voegen, heb je nu voor een zachte(re) prijs vroeg toegang tot een spel met veel potentie.