Ken je de ervaring dat mensen heel verschillend op je reageren, afhankelijk van de rol die je hebt? Wanneer mensen met mij spreken in mijn rol als psycholoog of directeur, dan komen ze meestal op tijd. Vaak hebben ze een duidelijke hulpvraag en ze vinden het ook heel gewoon dat het consult na een uur is afgelopen. Ook voelt het passend, wenselijk zelfs, wanneer ik ongezouten zeg wat ik van iets vind.
Kom ik ergens een lezing geven, dan word ik meestal heel vriendelijk ontvangen en ook aardig serieus genomen. Soms te serieus, want eigenlijk zeg ik ook gewoon maar wat. Maar goed, de rol die ik heb, bepaalt in belangrijke mate hoe mensen op me reageren.
Irma van Steijn
Froukje Jackson en Irma van Steijn zijn beiden GZ-psycholoog bij Maarsingh & van Steijn. Froukje in Groningen en Irma in Leeuwarden. Zij schrijven om en om een wekelijkse geanonimiseerde column over wat zij meemaken in o.a. de spreekkamer. E-mail: f.jackson@maarsinghenvansteijn.nl of i.vansteijn@maarsinghenvansteijn.nl
In een nevenfunctie van mij ben ik B&B-host, op een mooi natuurplekje op de grens van Drenthe en Overijssel. Daar weten mensen niet wat mijn andere rol is en het is bijzonder grappig hoe anders ze reageren.
Paddenstoelenretraite
Vorig weekend was er een jonge vrouw uit Amerika. Ze had ergens een vijfdaagse paddenstoelen-retraite geboekt en voor de dagen erna wilde ze graag lekker in de natuur tot zichzelf komen. Ze had geen auto en kwam er pas laat achter dat er bij mij geen openbaar vervoer in de buurt komt. De vraag was dus of ik haar van station Meppel kon halen, voor mij 20 minuutjes rijden.
Op zich prima, maar vlak tevoren appte ze met de vraag of ik twee uren later kon komen omdat de retraite langer duurde. Ook nog oké, maar vervolgens mislukte er nog iets en vroeg ze of ik haar vanaf de retraite wilde ophalen. Dat zou een uur rijden zijn voor mij. Dat vond ik geen goed plan en uiteindelijk vond ze een andere lift naar een station zodat ik haar anderhalf uur later uit Meppel kon halen.
Maandverband en truffels
Eenmaal in de auto was ze duidelijk nog wat in hogere sferen, superblij en lief. Maar ze had geen eten bij zich, dus eerst maar een lift langs de supermarkt. De volgende ochtend om 6 uur (!) kwam de vraag of ik ook maandverband voor haar had. Ik bood aan dat voor haar mee te nemen, ik moest die ochtend naar Groningen. Eenmaal daar volgde een appje met een nieuwe vraag: of ik ook truffels wilde meenemen (nee, geen chocolade). Haha, ik ben zelfs nog nooit in een smartshop geweest. Vervolgens wilde ze graag ‘even’ mijn wasmachine gebruiken. Dat werden twee wasmachines en ze liet vervolgens alles daar lekker inzitten.
Zaterdagochtend ging ze uitgebreid kokkerellen in onze grote keuken, muziekje erbij. Ik denk dat ze de functie van de afzuiger niet kende. Wat een geur, rond koffietijd rook het hele huis naar gebakken vis, en dan moet je weten dat ik vegetariër ben. De avond voor vertrek vroeg ik haar hoe laat ik haar naar de trein zou brengen, uitchecken kan tot 11 uur. Haar antwoord: heel graag om 15 uur.
Eigenlijk was het allemaal bijzonder grappig, ze was zich volstrekt niet bewust van haar grenzeloosheid en had een fantastische tijd. En ik weet weer waarom ik ga stoppen met mijn rol als B&B host, psycholoog zijn is echt veel gemakkelijker!
