Had Henk dit geflikt, had hij op non-actief gestaan. Maar ook vrouwen doen het!

Ook schaamt hij zich voor het feit dat hem dit overkomt. Hij heeft een paar keer met Esther geluncht en wat extra tijd genomen om naar haar verdriet te luisteren over het verlies van haar moeder. Ook heeft hij haar geholpen met wat zwaar tuinwerk dat ze niet alleen kon. „Een collegiale vriendendienst'’, aldus Henk.

Na afloop gaf ze hem een intieme knuffel, hetgeen hij ervoer als iets liefs, zonder intentie een relatie te beginnen. Maar Esther dacht hier anders over, ze voorvoelde dat ze voor elkaar bestemd waren en ze wist zeker dat Henk zich dat alleen nog niet bewust was.

Vanaf dat moment voelde het wat freaky en probeerde hij meer afstand van haar te houden. Maar toen begon juist de ellende. Henk vertelt dat hij dacht dat stalking iets was dat vooral vrouwen overkomt, bijvoorbeeld door jaloerse ex-mannen. Maar toch niet hem?

Henk heeft overigens niet helemaal ongelijk. Uit onderzoek blijkt dat de meeste stalkers inderdaad man zijn. Bij 90 procent van de vrouwelijke slachtoffers is de stalker een man. Maar bij mannelijke slachtoffers is het fiftyfifty: de helft van de daders is vrouw.

Grof gezegd stalken mannen over het algemeen meer vanuit de behoefte aan controle en moeite met afwijzing. Het stalkgedrag escaleert daarmee sneller tot dreigementen, volgen en geweld. Vrouwen stalken eerder vanuit het verlangen naar nabijheid in plaats van controle. Zij zullen eerder neigen tot overmatig contact zoeken, online stalken, roddels en sociale manipulatie. De impact op degene die gestalkt wordt is echter gelijk: het geeft forse stress en je bent voortdurend op je hoede.

De hulpvraag van Henk gaat niet om therapie; hij wil vooral weten wat hij moet doen om het te laten stoppen. Hij heeft haar al meermaals gevraagd te stoppen, maar telkens wanneer hij zijn punt duidelijk maakt, is dat voor haar een komma. Henk heeft het op het werk aan niemand verteld, maar nu hem door collega’s gevraagd wordt naar de gezamenlijke vakantiebestemming wordt hij letterlijk misselijk en neigt hij zelfs naar het zoeken van een andere baan.

Henk vindt het lastig wanneer ik hem vertel dat hij dit zal moeten bespreken met zijn manager. Hij moet rustig en duidelijk aangeven waar hij last van heeft en het overvloedige bewijsmateriaal aan appjes en e-mails laten zien. De manager dient ook Esther te horen en liefst hen beide tegelijk uit te nodigen om boven tafel te krijgen wat er aan de hand is en een duidelijke grens stellen aan het ongewenste gedrag.

Mogelijk heeft Esther therapie nodig, maar dan moeten we eerst snappen wat haar drijft. Er zullen twee verschillende waarheden bestaan, dat is altijd zo.

Boeiend. Was het andersom geweest, dan had Henk waarschijnlijk al op non-actief gestaan. Maar ook vrouwen doen het!