Restaurant Uit de Buurt is favoriet bij velen in Groningen, tijd om te testen of dat terecht is

Een stad als Groningen kan niet genoeg sfeervolle, knusse buurtrestaurants hebben. Verscholen in de wijken, favoriet bij de inwoners maar ook absoluut bekend in de rest van de stad. Ik noem een Café Lily, De Grote Frederik of Le Marronnier. Vandaag doen we zo’n knus buurtrestaurant in Helpman aan: Uit de Buurt.

Dat impliceert de naam zeker. En het is ook hoe ze zich presenteren op hun site. ‘Waar mogelijk gebruiken we veel biologische-, streekgebonden - of wilde producten uit de buurt’, staat er. In het weekend serveren ze een vier- tot zesgangenverrassingsmenu, op dinsdag, woensdag en donderdag kun je kiezen voor een los hoofdgerecht (27,50 euro) tot vijf gangen (65 euro). Wat je krijgt is altijd een verrassing.

De inrichting is modern en natuurlijk, met veel hout, natuurlijke kleuren, planten en verschillende soorten tafels. Het is geen enorm restaurant, maar de ruimte is wel goed volgepakt met tafeltjes. Als het hier vol zit, is het vermoedelijk best krap. Bij mooi weer zijn er ook openslaande deuren naar een tuin waar het aantal tafels uitgebreid kan worden. Helaas is het daar nu nog te vroeg voor.

Mijn tafelgenoot is verkouden en heeft een speciaal verzoek voor de gastheer. Of hij een grog kan maken, een drankje dat hij graag drinkt als hij zich niet lekker voelt. Er zijn veel versies van, maar de basis bestaat uit rum, honing, citroen, heet water en eventueel specerijen. De gastheer moet even nadenken, maar gaat de uitdaging dan enthousiast aan. Hij kent het als antikaterdrankje van zijn opa en maakt een versie met eiwit.

Ik vraag hem welk alcoholvrij drankje hij aanraadt bij het menu en hij schenkt een ‘funky’ alcoholvrije cider met appel en kweepeer uit Estland in.

Het zet de toon voor de avond. De gastheer, Marco, is vriendelijk, enthousiast en gastvrij zonder dat we ons al te erg in de gaten gehouden voelen.

Erg goed. Alle gerechten zijn gul, huiselijk en smaakvol. We beginnen met een licht, subtiel aardappel-aspergesoepje met in boter getoast zuurdesem met geitenkaas.

Het voorgerecht is een duik in de zee. Een lekker sappige dorade met een knapperige huid met garnaal, lamsoor, zeewier en een saus met oester. Toegegeven, af en toe zorgt de zeewier ervoor dat het voelt alsof je een slok zeewater neemt. Maar in combinatie met de zachte vis werkt het heel goed. Het is een fijn, gebalanceerd gerecht. Het enige onderdeel dat wat misplaatst voelt is een oliebol met zeewier, omdat hij net te vet en zwaar is in het geheel.

Het hoofdgerecht is knalgroene risotto bomvol daslook. Dat laatste konden we bij binnenkomst al heel goed ruiken. Op de risotto ligt een flink stuk filet van Mechelse koekoek, een Belgisch kippenras, aldus Marco. Verder zitten er grove stukken gebakken knolselderij bij, een bouillon van gevogelte en een bitterbal met kippenragout. Die bitterbal is erg lekker. De ragout is lekker dik, romig en zout en het jasje eromheen is dun. De risotto is smeuïg, maar de individuele korrels zijn nog goed te onderscheiden. Ik vind het stuk kip ietwat lomp en groot, maar het geeft het gerecht wel een heel gul en huiselijk gevoel.

Er liggen ook daslookknopjes bij, die een beetje peperig smaken. Als we daarnaar vragen – ik pluk altijd alleen de blaadjes, dus de knopjes vind ik verrassend – komt de kok meteen met een bordje gefrituurd zevenblad. Ook wild geplukt. Het zijn een soort kruidige chipjes.

Het dessert hinkt helaas te veel op verschillende gedachtes. Het is een prima panna cotta met de subtiele smaak van advocaat, een frisse saus van zure kers, room en een rolletje filodeeg met amandel. De filodeeg doet denken aan baklava, maar dan zonder honing. En die honing mis ik wel. Het is een vrij robuust rolletje waar je moeilijk doorheen komt met je vork. En de combinatie met de panna cotta slaat niet helemaal aan. Het is niet slecht, maar ze hadden hier iets strakker keuzes kunnen maken.

Wat een heerlijke, fijne avond. Uit de Buurt is echt een aanrader. Enige kritiekpunt: bij een restaurant met zo’n naam hadden we iets meer trots over de ingrediënten uit de buurt verwacht. Ja, de daslook hebben ze ongetwijfeld in een bosje om de hoek geplukt. Maar het was leuk geweest als ze meer zouden vertellen over de herkomst van hun lokale ingrediënten.