Visboer Peter (58) mag van rechter levenslange vergunning in Groningen houden. ‘Ze pakken anders je bedrijf af’

„Gefeliciteerd he!”, roept een klant naar visboer Peter Wiersema (58). Ze steekt haar duim op. Hij lacht vriendelijk. „Dankjewel, wat een overwinning!”

De visboer uit Woudbloem staat sinds 2009 op bedrijventerrein Driebond. Sinds 2014 op de kruising van de Helsingborgweg en de Sint-Petersburgweg, in eerdere jaren een kruising verderop. En hij zou er altijd mogen blijven staan, want de vergunning van Wiersema en zijn Vishandel JP was er een zonder einddatum.

Maar in 2021 veranderde Groningen dat in een tijdelijke vergunning voor vijftien jaar. Volgens de gemeente ging het om een zogenoemde schaarse vergunning: een vergunning waarvoor meer gegadigden zijn dan beschikbare plekken. En dan moet de vergunning tijdelijk zijn, was de redenering.

Wiersema was het daar niet mee eens. De laatste vijf jaar procedeert de visboer om het besluit van de gemeente terug te draaien. Lange tijd zonder succes, want hij verloor bezwaarprocedures en een zaak bij de rechtbank. De visboer stapte in een ultieme poging zijn recht te halen naar de Raad van State. „Maar als ik daarna naar de koning had gemoeten, had ik het ook gedaan”, zegt hij nu, nog altijd even strijdbaar.

Dat hoeft niet, want de hoogste bestuursrechter van het land gaf Wiersema gelijk. „Ik had overal kippenvel”, haalt hij het moment terug dat hij een berichtje kreeg dat-ie gewonnen had. „Weet je wat het is, ze gooiden vijf jaar geleden een briefje door de bus en daarmee pakken ze de toekomst van je bedrijf af. Dat vind ik onrecht.”

Volgens de Raad van State heeft de gemeente niet aangetoond dat er schaarste is, omdat niet onderzocht is hoeveel plekken geschikt zijn voor een standplaats. Ook kan niet gesteld worden dat er schaarste is, als er geen maximum op het aantal plekken is gezet.

Hij is trots op wat hij heeft opgebouwd en laat zich dat niet zomaar afpakken. „Dit is een c-locatie”, zegt Wiersema nuchter. „Hier reed, fietste of liep niets langs toen ik hier kwam. Ik heb dit zelf opgebouwd. Ik heb er een a-locatie van gemaakt.” En dus ging hij door, ondanks de uitspraak van de rechter. Ook al verklaarde zijn gezin hem soms voor gek.

„Ik vond dat ik in mijn recht stond, daarom ben ik doorgegaan. En ik ben eigenwijs. Het is een principekwestie, want ze komen aan je boterham. Maar dit is echt een mooie overwinning. Hier gaan we zondag een glas champagne op drinken.”