Ploegleider Allard Engels ziet zijn wielerploeg na tien jaar verdwijnen. ‘Heel vervelend, maar ik ben trots en dankbaar’

Hij wist het al wat langer, maar toch doet het pijn nu het doek is gevallen. Ploegleider Allard Engels betreurt het verdwijnen van de continentale wielerploeg VolkerWessels. Na dit seizoen houdt de mannentak op te bestaan.

„Ik bleef hopen totdat het besluit definitief was. Het is heel jammer. Voor de ploeg, voor de renners en de begeleiding, en voor de sport. We hadden een bewezen functie in het wielrennen”, zegt de 57-jarige oud-renner.

Engels stond aan de wieg van de succesvolle wielerformatie, die in het afgelopen decennium uitgroeide van clubteam naar continentale ploeg. „Ik heb er vanaf dag één mijn ziel en zaligheid in gestopt. De ploeg was een soort kindje. Ik was graag nog twee of drie jaar doorgegaan. Dit nieuws is heel vervelend, ook voor mij persoonlijk. Aan de andere kant ben ik realistisch. Sponsoring is nooit oneindig. Ik kijk in dankbaarheid terug op tien fantastische jaren.”

De ploegleider weet nog goed hoe het was, in die beginjaren. „We waren donders blij als vier man van ons de finish haalden. Maar we konden bouwen en doorgroeien, mede dankzij de financiële middelen. We haalden een supermooi niveau en hebben vaak het koersverloop mede mogen bepalen. We wonnen klassiekers, etappekoersen, etappes in etappekoersen. Max Kroonen werd Nederlands kampioen bij de beloften, Timo de Jong won in de Tour of Holland op de VAM-berg. Tegenwoordig balen we als dingen niet lukken. Dat geeft alleen maar een goed gevoel. Laten we daar vooral heel trots op zijn.”

Nu zijn ploeg komende herfst ophoudt te bestaan, prijst Engels de samenwerking binnen VolkerWessels. In totaal moeten 35 tot 40 renners en stafleden op zoek naar een nieuwe kans in de wielersport, onder wie de talentvolle coureur Thijmen Paardekooper uit Valthermond. „Het plezier en de gezelligheid in het begeleidingsteam waren uniek. Daar heb ik mijn collega’s oprecht voor bedankt. Het is een familie. Het is ons gelukt om het veel mensen al die tijd naar hun zin te maken.”

Het einde van zijn huidige ploeg heeft ook een klein voordeel, zegt Engels. „Ik ben geen ouwe lul. Maar zo af en toe een weekendje rust, daar kijk ik wel naar uit. Dat de laptop niet elke avond open hoeft. Dat ik komende zomer geen online rennersgesprekken hoef te voeren onder de luifel. Ik heb een mooie wielercarrière gehad en ben dertig jaar ploegleider geweest. Ik blijf liefhebber van de sport.”

Engels heeft vooral te doen met de ambitieuze beloften, die zich in zijn ploeg de komende jaren hoopten te ontwikkelen. „Voor hen is dit het meest zuur. Maar ik vind het heel netjes dat de sponsor dit nieuws vroegtijdig heeft aangekondigd. Zij kunnen op zoek naar een nieuwe ploeg. Zo’n 70 tot 80 procent zal zijn weg wel vinden. Voor de rest valt een droom in duigen.”

Of de ploegleider uit Gieten volgend jaar terugkeert in het peloton is onzeker, al sluit Engels die optie niet uit. „Veel mensen zeggen dat ik met mijn ervaring wel iets nieuws zal vinden. Ik heb geen idee, ik zie het wel. Mocht er iets komen, dan zal ik dat overwegen. En anders ga ik zelf wat meer fietsen of zomers wat langer met de caravan weg. Ik zal de koers zeker blijven bezoeken.”