Omloop van Bedum trotseert noordelijke wielermalaise: winst voor Mathieu Hollaar, scheve toren voor gravelheld Adne Koster

Het is voor de wielerliefhebber – helaas – al bijna iets om de schouders maar wat over op te halen: wielerkoersen die niet doorgaan. Onlangs maakte de organisatie van de Wielermeerdaagse Noordenveld/ Westerkwartier bekend dat ze er na deze editie de brui aan geeft – de enige twee criteriums die er nog deel vanuit maken, Peize en De Wilp willen overigens wel als losse wedstrijden door. De befaamde Lus van Roden wordt deze zomer niet meer verreden. Op een wat hoger niveau is er in augustus ook geen ruimte meer de Slag om Norg.

In Bedum bieden ze op z’n Asterix’ en Obelix’ weerstand… ‘In heel Nederland worden wielerkoersen afgelast. Heel Nederland? Nee! Een klein dorp, bewoond door onverzettelijke Bedumers, blijft dapper weerstand bieden aan de wielermalaise’. De Pearle Omloop van Bedum staat namelijk als een huis.

De Asterix en Obelix (wie wie is mogen ze zelf even uitvechten) van dienst zijn Jeroen Juch en Nick Bronsema. Juch is uittredend voorzitter en Bronsema neemt het stokje na deze editie van hem over, hij zit nu ook al in het bestuur van de organisatie. Met wat nieuwe impulsen willen ze een toekomstbestendig criterium creëren, een omloop waar niemand in het Noorden omheen kan.

Dat begint al op de vrijdag voor zaterdag de grote mannen koersen. Dan is er een wedstrijd met loopfietsjes voor de allerjongsten. „Daar waren zo’n 140 deelnemers, prachtig!”, zegt ene trotse Juch. Hij beloofde vorig jaar ook dat de markt/ braderie bij het criterium weer terug zou komen. Juch delivers: in het straatje bij zijn eigen supermarkt is het gezelligheid troef. En ook daar wordt aan de jeugd gedacht: de Rabobank sponsorde een zogenaamde pumptrack, waarop jonge kinderen over een spectaculair parcourtje kennismaken met de wielersport.

De jonge Yvan uit Bedum racet met een gefocuste blik over het rondje. Desgevraagd geeft hij aan dat-ie wel een toekomst op de fiets zit voor zichzelf. Wielerliefhebbers die in hem een toekomstige Tourwinnaar zien, moet hij wel teleurstellen. Op de vraag of hij hard op de weg wil fietsen, zoals de grote mannen een eindje verderop ,of dit wil blijven doen, is hij duidelijk: „Dit!’’

Misschien kan Bronsema hem in de verre toekomst nog overhalen toch een overstap te maken. Hij heeft in ieder geval plannen om het criterium ook sportief nog een stapje hogerop te laten maken. Het is zelfs de reden dat Juch terugtreedt als voorzitter. „Ik kom niet uit de wielersport, Nick wel.”

En Nick wil dat netwerk aanwenden om de Omloop van Bedum te laten groeien. „Overleggen met NWVG, De Kannibaal en Stormvogels om zoveel mogelijk renners aan de start te krijgen. En ook met de KNWU. Zondag rijden in Blijham de masters hun NK. Dan zie je dat van die leeftijdsgroepen er hier bijna niemand aan de start staat. Daarover willen we in overleg, qua data, met de KNWU. Ze hebben al wel heel goed verschillende klasses ingevoerd, zodat het wat laagdrempeliger wordt. Er rijden hier nu ook veel renners uit Bedum rond in hun eigen klasse, met ook premiesprinten enzo, dat is toch mooi?!’’

Bij de elite/ beloften is er niemand uit Bedum zelf bij, maar Merijn de Haan uit Spijk staat wel aan de start. Hij is het ultieme voorbeeld van een liefhebber. De Haan moest al aardig wat leed overwinnen. „Eerst had ik een ijzertekort en laatst in de Gravel 150 kwam ik hard ten val. Eerst dacht ik dat het wel ging, maar ik kreeg toch wel pijn en ging even liggen. Uiteindelijl moest ik in een ambulance van de prairie rond Norg gehaald worden, haha. Gekneusde ruggenwervel. Na twee dagen wilde ik alweer fietsen, maar ik heb toch maar even rustig aan gedaan.”

Criteriums zijn trouwens niet per se z’n lievelingswedstrijden. „Ik heb het liever wat zwaarder.” Dat geldt ook – understatement – voor startnummer 113. Adne Koster uit Roden reed twee weken geleden nog de zwaarste en meest prestigieuze gravelwedstrijd van de wereld: de 330 kilometer lange Unbound, over de prairies in Kansas. Het werd een modderbad en Koster kwam bovendrijven, tussen de wereldtoppers werd hij zesde.

Voor de start wordt hij even in het zonnetje gezet en krijgt hij van Bronsema een presentje in de vorm van een kaars van de scheve toren van Bedum. Die geeft hij aan opa, die net als vader Koster Unbound zo ongeveer de gehele 10 uur Unbound volgde via de livestream op YouTube.

In Bedum is het in minder dan twee uur gepiept, maar hun (klein)zoon speelt wél weer een hoofdrol. Hij zit namelijk in de kopgroep van vijf die het haalt. Sprinten is alleen niks voor Koster. Hij wordt vijfde. De import-Fries Mathieu Hollaar klopt Drenten Bart Kortleve (Haveltje) en Floris Haverdings (Zuidlaren).