In memoriam: Marloes de Bie maakte van anderen helpen haar levenswerk

Marloes de Bie kwam uit Brabant en stond bepaald niet achteraan toen intelligentie werd uitgedeeld. Ze deed het gymnasium in Roosendaal, studeerde en behaalde in Groningen twee mastertitels waarvan één cum laude. Ze had een gezin en steevast goede banen. En toch raakte ze alles kwijt en belandde ze met haar twee dochters in de armoede.

Met een verstarde glimlach nam ze kerspakketten aan van oud-collega’s, want die kon ze vast goed gebruiken. En ze kreeg in de winkel 50 euro in handen gedrukt van een studievriend van vroeger. Het contrast met haar oude leven sneed als een mes door haar heen, maar maakte haar ook strijdbaar.

De Bie raakte gefascineerd door armoede. Door de verhalen van lotgenoten, over wie ze ooit waren en hoe ze zich staande wisten te houden. Maar ook welke kracht in hen naar boven kwam. Van mensen uit de armoede helpen maakte ze haar werk.

Zo stond ze aan de wieg van een nieuwe armoedeaanpak: Kansrijk Groningen. Ze begeleidde mensen naar een opleiding of werk, maar bovenal gaf ze hen de regie over hun leven terug. De Bie zag de mens achter de armoedeproblematiek en vroeg altijd: wat wil jij?

De Bie wordt geprezen om haar grote hart, als iemand die altijd oog had voor de mensen om zich heen en talenten bij hen zag die niemand anders zag. Haar steun was onvoorwaardelijk, maar ze kon ook streng zijn als het nodig was. Zonder wijzend vingertje en met goede intenties. Iemand voor wie armoede niet iets vies was, De Bie bleef oog houden voor de waardigheid van mensen.

Kansrijk Groningen groeide uit tot een organisatie met veertig buddy’s aan wie Marloes de Bie leiding gaf, die vele tientallen mensen heeft geholpen en een voorbeeldproject werd voor het hele land. Bij elk gesprek en iedere presentatie maakte De Bie duidelijk: iedereen kan door omstandigheden in armoede belanden. Ook een intelligente vrouw met twee mastertitels.

Wat er precies in haar eigen leven is gebeurd, liet ze publiekelijk altijd in het midden. De Bie richtte zich op het positieve: hoe ze uit de armoede kwam en dat anderen ook gunde. De buddy’s van Kansrijk Groningen hebben van Marloes de Bie’s missie hun opdracht gemaakt en zetten haar werk voort.

Op haar sterfbed, ze wist pas enkele maanden dat ze ziek was, ontbood Marloes de Bie nog armoedewethouder Eelco Eikenaar van de gemeente Groningen, met wie ze veel contact had. Tot het allerlaatst bleef ze betrokken bij het bestrijden van armoede. De afspraak met de wethouder is er nooit gekomen, want De Bie overleed vorige week vrijdagochtend. De boodschap die ze hem wilde meegeven, was met de uitnodiging al duidelijk: waag het niet om te stoppen met ‘haar’ armoedeaanpak.

Marloes de Bie is 68 jaar geworden.