Marlou en Ferdos zijn dolgelukkig met hun tweeling-dochters. „We verdelen de taken zo goed mogelijk.” Foto: Wilbert Bijzitter
Voor Marlou Jonkman-Raufi (34) uit Haren is Moederdag extra bijzonder: het is de eerste keer dat ze deze dag als moeder viert. Samen met haar man Ferdos (37) kreeg ze begin maart de tweeling Nila en Saar, maar daar ging wel een traject van vijf jaar aan vooraf met meerdere ivf- en ISCI-pogingen. „Vorig jaar op Moederdag had ik net weer een mislukte poging achter de rug, maar nu ben ik moeder van een prachtige tweeling!”
In 2019 besloten Marlou en Ferdos te proberen om een kindje te krijgen. „Toen het na een jaar nog niet was gelukt hielden we hoop, maar naarmate de tijd verstreek en we verschillende trajecten hadden doorlopen werd die hoop steeds minder.”
Wel een huis, geen zwangerschap
In 2023 vonden ze via tv-programma Kopen zonder kijken hun huidige woning. Tijdens de opnames zaten ze midden in het ivf-traject en in de uitzending deelden ze hun kinderwens.
„Ik had eigenlijk gehoopt dat ik tijdens de opnames zwanger zou worden. Ergens zat het in mijn hoofd dat dat soort dingen vaak op tv gebeurt. Dat het niet lukte, vond ik heel zwaar en ik was bang voor de reacties, omdat iedereen nu op de hoogte was van onze kinderwens. Gelukkig kregen we heel veel lieve berichtjes, dat deed ons goed.”
Samen met haar man Ferdos kreeg Marlou begin maart de tweeling Nila en Saar. Foto: Wilbert Bijzitter
Pas na de vijfde ICSI-poging (een vorm van ivf waarbij de zaadcel direct in de eicel wordt geïnjecteerd), bleek ze eindelijk zwanger. „We hadden er eigenlijk geen vertrouwen meer in, maar besloten het nog één keer te proberen”, zegt Marlou. „Ik kreeg al snel last van mijn onderrug, zoals vaak voor mijn menstruatie, dus ik was Ferdos al aan het voorbereiden dat het weer niet gelukt zou zijn.”
Toch deed ze een test. En daarna nog een. „Beide keren twee streepjes. We durfden het nog niet te geloven, dus Ferdos haalde nog een test. Toen daar ’zwanger’ op stond, wisten we dat het echt zo was.” De eerste echo volgde enkele weken later. „We waren erg zenuwachtig. Ik had al het vertrouwen in mijn lichaam verloren.”
Verrassing dat het een tweeling bleek
De opluchting was groot toen de arts al snel een hartslag zag. „En toen zei hij: ’Ik zie er nog één.’ Dat was een verrassing, want we hadden maar één embryo laten terugplaatsen. We waren al blij dat ik zwanger was, maar toen het ook nog een tweeling bleek te zijn was het helemaal bijzonder.”
De zwangerschap verliep relatief goed. Marlou had weinig klachten, behalve af en toe wat misselijkheid. „Maar dat vond ik juist fijn, want misselijkheid was een goed teken, dacht ik steeds.”
Omdat het om een tweeling ging, werden alle controles door het ziekenhuis gedaan en kreeg Marlou vaker echo’s dan normaal. De baby’s lagen in een lastige positie, dus een keizersnede was nodig. De meisjes waren aan de lichte kant. „Ze konden zichzelf nog niet goed warm houden. Dat maakte de eerste weken thuis spannend. We waren continu met kruiken in de weer.”
Voor Marlou Jonkman-Raufi (34) uit Haren is Moederdag extra bijzonder: het is de eerste keer dat ze deze dag als moeder viert. Foto: Wilbert Bijzitter
Marlou en Ferdos zijn het ouderschap nog steeds aan het ontdekken. „We verdelen de taken zo goed mogelijk. Nu Ferdos weer aan het werk is, moet ik veel alleen doen, maar daar krijg ik steeds meer handigheid in.”
Na jaren waarin ze het vertrouwen in haar lijf kwijt was, is ze nu juist trots. „Ik vind het fantastisch dat ik twee mooie meisjes op de wereld heb kunnen zetten.”
Marlou kan nu eindelijk Moederdag doorbrengen als moeder. Toch kijkt ze er met gemengde gevoelens naar. „Moederdag was voor mij jarenlang een confronterende dag. Je viert het met je eigen moeder, maar je voelt ook de pijn van wat er nog niet is. Ik weet dat er veel vrouwen zijn die hopen op een kind en voor wie deze dag moeilijk is. Dat maakt het dubbel. Maar ik heb er ook zin in om het te vieren en ben benieuwd wat Ferdos voor mij in petto heeft.”
Advies aan andere ouders
Wat Marlou wil meegeven aan vrouwen die in een soortgelijk traject zitten? „Dat is lastig. Je weet niet of je ooit moeder zult worden en dat maakt het zwaar. Als iemand mij had kunnen garanderen dat ik uiteindelijk twee dochters zou krijgen, was het makkelijker vol te houden geweest. Maar zo werkt het niet.”
Goedbedoeld advies kan ook druk opleveren, weet ze. „Iedereen heeft wel een tip. Voedingssupplementen, yoga, een andere arts... Daardoor voelt het continu alsof je niet genoeg doet. En als het bij jou niet werkt, denk je dat het aan jou ligt. Terwijl je alles doet wat je kunt.”
Haar belangrijkste advies: „Zoek steun bij mensen in je omgeving en blijf lief voor jezelf. Je kunt een zwangerschap niet forceren.”
