De stugge Cupido’s blinken in Waddenthriller ‘De visser’ uit in zwijgzaamheid. Wat mankeert jullie toch? | ★★★★☆

In dat nieuwsbericht uit 1984 staat dat de zoektocht naar J. Cupido niets heeft opgeleverd. Jan Cupido is de schipper van de Texelse kotter TX13 en hij is ’s nachts overboord geslagen. Sindsdien wordt hij vermist.

De lezers van de vorige Waddenthrillers (De Hollander, De duiker, De redder, De loods) kennen al delen van dat verhaal over de vader van Liewe Cupido, rechercheur in Duitse dienst, want bij het oplossen van andere zaken kwam de familiegeschiedenis van de Cupido’s voorbij. ‘Jouw onderzoeken naar ongelukken op zee waren eigenlijk een onderzoek naar het ongeluk van je vader,’ concludeert een collega als hij de motivatie van Cupido om bij de recherche te werken analyseert. ‘Dat wil zeggen dat als je je vader gevonden hebt, die innerlijke drang wegvalt.’

In De visser draait het alleen maar om de vermissing van de vader in die noodlottige nacht. Als de moeder van Cupido is overleden en Liewe gaat rommelen in de spullen op zolder van zijn ouderlijk huis op Texel dan komt hij aanwijzingen tegen die hem verder helpen bij zijn onderzoek. Cupido merkt al gauw dat er een link is met drugssmokkel. Sterker nog: na zoveel jaar komen er ook mensen van die bende naar het eiland om verhaal te halen.

Deen weet de spanning goed op te bouwen met korte hoofdstukken waarbij hij de vaart erin houdt door steeds van perspectief te wisselen. Dat gebeurt zelfs binnen de hoofdstukken. Het plot kent nog enkele opvallende verrassingen, al blijven er op het eind, als je alles denkt te weten, toch nog genoeg vragen over. De spanning wordt ook veroorzaakt door de nogal stugge karakters die Deen schept. ‘Jij zei al bijna niks, maar je oom kan er helemaal wat van. Wat mankeert jullie toch?’ Dat is de terechte vraag van een Nederlandse collega van Cupido, want Liewe en zijn oom Henk, die op de fatale nacht op de kotter aanwezig was, blinken uit in zwijgzaamheid. Daarmee brengen ze anderen en zichzelf in gevaar.

Het is te begrijpen dat Mathijs Deen op een gegeven ogenblik genoeg krijgt van het thrillergenre, maar het zou jammer zijn als hij zijn eigen succesvolle niche binnen het genre nu helemaal links laat liggen. Hij zou zo verder kunnen met de jongere Duitse collega van hem. Of een prequel? Voor De visser geldt in elk geval hetzelfde als voor voorganger De loods: hou vooral een plekje vrij in de vakantiekoffer.