Harryvan werkt vanuit Hoogezand mee aan de grootste bouwprojecten van Nederland

Speurend loopt Wiebe van der Zwaag (31) uit Bedum over de bouwplaats in Amsterdam. Hij duwt een zeil aan de kant en staart verbaasd naar de open plek erachter. „Elke keer als ik hier kom is er weer een andere manier om binnen te komen”, bromt hij.

Bouwbedrijf Harryvan begon bijna honderd jaar geleden in Slochteren. Inmiddels is het uitgegroeid tot een toonaangevende interieurbouwer die meewerkt aan de grootste projecten in Nederland.

Welkom op de Foppingadreef in Amsterdam-Zuidoost. ABN Amro heeft daar een reusachtig kantoor, van zo’n 100.000 vierkante meter. Op dit moment is bouwbedrijf BAM bezig om het pand te renoveren. Als dat klaar is (naar verwachting rond de jaarwisseling) lopen hier dagelijks duizenden mensen binnen. In totaal werken er 11.000 mensen in het gebouw.

En al die mensen kijken naar het werk van Van der Zwaag en zijn collega’s. BAM mag dan de hoofdaannemer zijn, interieurbouwer Harryvan zorgt voor de afwerking van het gebouw. „We doen al het timmerwerk dat niet constructief is.”

In totaal laat Van der Zwaag bijna 54 kilometer aan latjes en zes vrachtwagens vurenhout vanuit onder meer Scandinavië naar Amsterdam komen. Die worden bijvoorbeeld gebruikt voor de afwerking van de wanden en plafonds.

Hoe dat eruit ziet? Kijk maar naar het Groninger Forum, het gemeentehuis van Hoogezand of het Ommelander Ziekenhuis in Scheemda. Allemaal werk van Harryvan.

Door een woud van bouwsteigers (80 procent daarvan is geleverd door Gjaltema uit Groningen) loopt Van der Zwaag naar een reusachtig atrium. Daar zijn timmermannen druk bezig een enorme trap te bouwen.

Van der Zwaag wijst naar de wanden. Die zijn afgewerkt met houten latjes en witte plafonddelen. De plafonddelen kwamen uit het oude pand. „We zijn naar Aalsmeer gegaan, daar lagen ze opgeslagen.” Van der Zwaag en zijn collega’s namen de plafonddelen mee en brachten ze naar een sociale werkplaats in Sneek. Daar werden ze opgepoetst en de collega’s van Van der Zwaag gebruikten ze in het interieur.

Van der Zwaag begon in 2018 bij Harryvan. Hij werkte eerst bij een architectenbureau. „Maar dat blijft toch altijd op papier.” Bij Harryvan was dat wel anders. „Als we achterliepen met werk was het met z’n allen aanpoten.” Dan stond de oud-kantoorklerk kozijnen in elkaar te timmeren in de werkplaats in Hoogezand. „Ja gaandeweg ben ik daar wel handig geworden”, zegt hij lachend.

In 1930 richtte Jan Lambertus Harryvan uit Schildwolde het bouwbedrijf op. Na de oorlog ging het bedrijf zich specialiseren in kozijnen. In 2011 werd het kantoor van de DUO in Groningen opgeleverd. Harryvan bouwde het interieur. „Dat was het eerste grote project dat we deden voor een aannemer”, zegt Van der Zwaag.

„Voor die tijd was het een bedrijf met vier man in dienst die kozijnen en meubels maakten in Slochteren.” Inmiddels werken er veertig man op het hoofdkwartier in Hoogezand. Tijdens klussen staat er een veelvoud aan timmermannen op de bouwplaats. Die worden per project ingehuurd.

Van der Zwaag en zijn collega’s werken door heel Nederland. Ze bouwden mee aan het Groninger Forum, maar ook aan Paleis Het Loo, de bibliotheek op Bonaire en het gemeentehuis van Hoogezand.

Van der Zwaag slentert door het gigantische gebouw. Werklieden krioelen rond met grote karren vol bouwmateriaal. En waarom mensen nou voor Harryvan kiezen? Tsja, heel eerlijk, niet veel bedrijven hebben de zin of de kennis om honderden vierkante meters muren met latjes te bekleden. „Maar volgens mij houden bedrijven ook wel van onze nuchterheid”, zegt Van der Zwaag.

Toen hij bezig was met de verbouwing van een groot kantoor aan de Zuidas moest er wat extra werk geleverd worden. Wilde hij alvast een voorschot? Vroeg de directeur. „Nee, laten we het eerst maar eens opleveren”, reageerde Van der Zwaag. „Daar zijn jullie zeker te trots voor”, zou de verbouwereerde directeur gezegd hebben.

Eenmaal weer buiten wijst van der Zwaag nog maar eens een kar aan met de witte plafonddelen. „Kijk die komen net uit Sneek.” Onderweg naar de parkeerplaats kijkt hij nog eens om en naar boven. „Een gek idee dat hier over een jaar duizenden mensen per dag in en uit lopen, toch?”