Suske en Wiske en de excellente expositie (in Storyworld in Groningen)

,,.’’ Het antwoord op de vraag wat zijn favoriete Suske en Wiske-album is, komt als een reflex. Peter Schuermans (45) raakt nog altijd betoverd door het genie van de Belgische stripmaker Vandersteen die in 1945 Suske en Wiske creëerde. Maar vooral het album uit 1950 waarin Lambik op zoek gaat naar een goudmijn in het wilde westen herleest hij keer op keer. ,,Zo mooi, zo kunstzinnig.’’

De Vlaming stond om twee uur ’s morgens op om op tijd in Groningen te zijn, zo graag wilde hij de expositie in Storyworld zien. ,,Het is drie en een half uur rijden, maar ik had schrik voor files.’’

Op een van de wanden is de overbekende illustratie aangebracht die op de achterkant van zoveel albums staat: Jerommeke tilt met speels gemak Lambik, tante Sidonia, Suske en Wiske (en ja, ook Schanulleke) de lucht in.

 

Maar in het prille begin was er van een Jerommeke nog geen sprake. Sterker nog: ook Suske ontbrak. Want in het eerste album – door Schuermans met kennersjargon als ‘aflevering 0’ aangeduid – is er nog sprake van Rikki en Wiske.

Rikki hield het welgeteld één album vol. Vandersteen vond dat het broertje te veel aan deed denken. Bovendien moest de tegenhanger van Wiske wat volkser zijn. Exit Rikki en welkom Suske die Wiske voor het eerst in het avontuur ontmoet. Op een van de wanden is deze oer-Suske te zien, vliegend op een spook dat zijn dranklustige voorvader Sus Antigoon (hij leerde zijn volk eten, maar dronk zich dood) voorstelt.

Programmeur Jan-Willem de Vries stelde de expositie – een harmonieuze combinatie van de historie van het stripduo en het maakproces – samen. Een verzamelaar uit het zuiden van het land stelde een originele tekening van het aller-allereerste album beschikbaar.

Op een van de beeldschermen vertelt Vandersteen in een aflevering van het legendarische stripprogramma over zijn vak. En uit een ander scherm klinkt de muziek van de poppenserie uit de jaren zeventig met de begintune die op wonderlijke wijze zelfs na tientallen jaren niet uit het geheugen is weg te branden (Suske en Wiske en Tante Sidonia en dan natuurlijk Lambik en Jerom …).

Alle thema’s in de tentoonstelling kregen – geheel in stijl - een allitererende aankondiging: De spannende stijlen (over de tekenstijlen van tekenaars), de meesterlijke makers (de mensen achter Suske en Wiske), de beminnelijke bovenburen (Suske en Wiske in Nederland) en de historische hoogtepunten. De Vries: ,,Lang niet alle albums kregen een titel als ‘De kleppende klipper’ of ‘De sissende Sampan’, maar dit is toch wat mensen met Suske en Wiske associëren.’’

Een foto van Willy Vandersteen ontbreekt – vanzelfsprekend – niet. De zoon van een beeldhouwer kreeg van zijn onderwijzers te horen: ‘Het enige waar jij goed in bent, is tekenen en opstellen schrijven, maar daar kan je later immers toch nooit je brood mee verdienen!’

Driekwart eeuw later staren kinderen nog steeds naar zijn tekeningen.

Wat kregen de onderwijzers heerlijk ongelijk.