Het hoveniersbedrijf aan De Pol in Peize was het middelpunt van een jarenlange procedure. Foto: Jaspar Moulijn
Hoe kan het dat een hovenier, ondanks een reeks gerechtelijk procedures, jarenlang zijn bedrijf kan voeren in een woonstraat?
Een benauwd uurtje voor de jurist van de gemeente Noordenveld bij de bestuursrechter in Groningen. Hij wordt in 2022 aan de tand gevoeld over de gang van zaken rond hovenier Albert de Boer aan de Pol in Peize.
De buren van deze hovenier zitten voor de derde keer bij de rechter omdat ze nog te veel overlast hebben van het hoveniersbedrijf. Ze vinden dat de gemeente Noordenveld moet handhaven.
‘Ik constateer wat... eh... bijzonderheden’
„Ik constateer wat procedurele…. eh… bijzonderheden”, houdt de rechter de jurist voor. „Zo is een besluit om niet te handhaven op bedrijfsactiviteiten ondertekend door een teammanager. Dat betekent dat het besluit onbevoegd is genomen. Dat is op z’n zachtst gezegd bijzonder.”
De jurist voert aan dat hij nog niet in dienst was bij de gemeente Noordenveld toen dit plaatsvond, maar de rechter gaf hem geen ruimte: „U zit hier nu namens het college en dat was er toen wel.”
Het draait vooral om de vergunning die is afgegeven voor een schuur op het erf van De Boer. Daar staan gereedschappen die hij gebruikt voor zijn bedrijf. De rechter vraagt de jurist of met het verlenen van de vergunning voor de schuur ook vergunning is afgegeven voor een bedrijfsactiviteit.
‘Waarom handhaaft u niet gewoon?’
Na wat duwen en trekken perst de jurist eruit dat dit niet het geval is. „Waarom handhaaft u dan niet gewoon op bedrijfsmatige activiteiten”, kopt de rechter het balletje vervolgens in.
In Oosterduinen bij Norg verrijzen de gekste prieeltjes, overkappingen en bijgebouwen zonder dat er vergunningen voor afgegeven zijn. Omwonenden hebben de grootst mogelijk moeite om hun recht te halen. Aan De Pol zijn omwonenden gedwongen om oeverloos door te procederen voordat de gemeente ze geeft waar ze recht op hebben: geen bedrijf aan de andere kant van de heg.
Tijdens de laatste zitting bij de Raad van State, in november, maakte de hovenier een opmerking die misschien wat licht werpt op de bestuurscultuur in Noordenveld.
Na lang procederen kregen zijn buren het voor elkaar dat de gemeente een dwangsom aan De Boer oplegde. Hij moest op het terrein en schuur bij zijn woning aan De Pol zijn hoveniersactiviteiten staken, op straffe van een maximale dwangsomboete van 45.000 euro. Volgens de gemeente past een bedrijf aan De Pol niet in het bestemmingsplan.
‘Gemeente wist het dondersgoed’
De Boer snapte daar niets van. Hij had in 2011 een bouwvergunning van de gemeente gekregen om een loods te bouwen. „Die mocht ik alleen bouwen als ik achter de loods een parkeerterrein voor mijn bedrijfswagens aanlegde. Kortom, de gemeente wist toen dondersgoed dat ik die loods voor mijn bedrijf ging bouwen. De gemeente sloeg pas na een rechtbankuitspraak als een blad aan de boom om. Toen kon er opeens niets meer.”
tekst gaat verder onder slider
Dat de raadsvrouw van Noordenveld tijdens de zitting bij de Raad van State ontkende dat de gemeente ooit tussen de regels door stilzwijgend zou hebben ingestemd met een hoveniersbedrijf aan De Pol, maakte op de hovenier geen indruk. „De gemeente is een van mijn grootste opdrachtgevers en die wisten er zeker van,” aldus De Boer.
Bouwer Westerhof uit Peize realiseerde namens opdrachtgevers stap voor stap en tegen de regels in een recreatiebedrijf. Sinds ruim een week is bekend dat, na interventie van de commissaris van de Koning niet doorgaat. Net als aan De Pol in Peize gingen ook hier buurtbewoners juridisch, financieel en emotioneel tot het gaatje.
Inmiddels zit De Boer met zijn bedrijf op het bedrijventerrein van Peize. En zaken met de gemeente doet hij ook nog steeds. „In die zin heeft Noordenveld nooit een verschil gemaakt tussen mij of andere hoveniers. Ze hebben mij altijd eerlijk laten meedoen met de aanbestedingen.”
Toch had de gehele procedure anders gekund, vindt hij. „Natuurlijk ben ik sinds 2011 flink gegroeid met mijn bedrijf, maar een ambtenaar heeft mij in 2011 laten weten dat ik hier gewoon kon beginnen. Eerst hoor je dat je een vergunning hebt, dan weer niet. En zo draaide het steeds. Dat was niet handig.”
Omdat De Boer inmiddels is verhuisd, ontloopt hij de dwangsommen. „Het bevalt mij uitstekend op het industrieterrein. En ik woon nog op de oude plek, daar is het wel een stuk rustiger.”
Voor de buren is de verhuizing van het bedrijf ook fijn, maar zij hebben veel tijd, energie en geld moeten investeren om hun gelijk te krijgen.
Reactie gemeente
Het college van Noordenveld laat weten dat de bedrijfsactiviteiten aan De Pol in de eerste jaren waren toegestaan, maar dat de regels hiervoor te ruim geïnterpreteerd zijn. Dat had achteraf anders gemoeten, stelt het college. Over de bouw van de villa’s in Leutingewolde en Westervelde zegt wethouder Meijer: „Wij hebben in beide gevallen de rood voor rood-regeling toegepast. Daarbij is nooit onderscheid gemaakt tussen wie van zo’n regel gebruik wil maken. Bovendien is in Westervelde nadrukkelijk rekening gehouden met het beschermd dorpsgezicht. Hier was sprake van een voormalige manege, een versteende omgeving. Die is ingeruild voor een woning en dat zien wij als een verbetering.”
