Hoe ambtenaar van Noordenveld een tegenaanval oppert tegen kritische burger

Inspraak en participatie bij projecten in Noordenveld zijn leuk en aardig, maar het moet wel een beetje gezellig blijven. Dat ondervond Jan Schipperijn, splinter onder de nagel van het Noordenveldse gemeentebestuur.  

Hij verzet zich met hand en tand en nogal wat vuur tegen de plannen voor Roden-Zuid, de nieuwe wijk van Roden. Soms met iets te veel hand en tand, naar de smaak van het gemeentebestuur. Recent kreeg hij een brief van de gemeente Noordenveld: met hem wenst het gemeentebestuur niet meer te communiceren.  

Bijzonder: Schipperijn is ook bestuurslid van de stichting Noorderkroon, waar momenteel ook de nodige ontwikkelingen zijn. Die stichting ontving eenzelfde soort brief. Praten met het bestuur, prima, maar zónder Schipperijn. Het college zegt daarover dat het verbreken van het contact niets te maken heeft met het feit dat Schipperijn tegen de plannen van de gemeente is, maar dat er grenzen zijn overschreden in de omgangsvormen.

Toch is Schipperijn niet de enige die ervaart dat de rijen zich sluiten op het moment dat hij lastig wordt. Zo beschreven we in de eerste aflevering van deze serie dat bewoners van de Turfweg in oktober 2021 inspraken in de gemeenteraad. Ze stelden dat ondernemers die via de achterdeur bij de gemeente Noordenveld binnenkomen veel meer voor elkaar krijgen dan gewone inwoners die via de voordeur iets voor elkaar proberen te krijgen.  

Harde aantijgingen. Waar de insprekers misschien hadden gehoopt op enige zelfreflectie bij de gemeenteraad, kregen ze een paar weken later de wind van voren. „De inspraakreacties van de vorige keer hebben ons wel wat geraakt. Er zijn harde woorden gevallen en er hebben mensen zich niet kunnen verdedigen. Dat heeft ons wel gestoord”, zei Robert Meijer (inmiddels wethouder) van de VVD. 

Henk Buist, namens de ChristenUnie: „Het openlijk in twijfel trekken van de integriteit van personen en de gemeente an sich gaat heel ver.” 

Toch is dat juist wat veel inwoners wél doen: twijfelen aan de handelswijze op het gemeentehuis. In mei sloegen zelfs vijftien bewonersgroepen de handen ineen in hun strijd tegen de gemeente. Het burgerinitiatief spreekt van ‘willekeur en onbehoorlijk bestuur’. Reden om je eens achter de oren te krabben als gemeentebestuur en gemeenteraad. Zou je zeggen.  

Niet voor D66-raadslid Frederik van Lookeren Campagne. Hij kreeg post van een omwonende, die aandacht vroeg voor het feit dat er zonder vergunningen aan te vragen stapsgewijs een recreatiebedrijf tot stand komt op het perceel Langbroek 7-9 te Peize, een woonlocatie. Van Lookeren Campagne reageerde: ‘Volgens mij bent u zelf de oorzaak van de steeds groter wordende onrust in de buurt.’ 

Een andere omwonende kreeg eveneens mail van het D66-raadslid. ‘De tegenstanders van de werkzaamheden aan dit pand blijven erg steken in hun eigen gelijk, hierdoor worden door veel partijen veel onnodige kosten gemaakt, zowel financieel als geestelijk’, stelde hij. 

De bezwarencommissie en de commissaris van de Koning concludeerden onlangs dat buren terecht bezwaar maken tegen de bouw van een recreatiebedrijf. Recreatie is hier simpelweg niet toegestaan. Ook de gemeente gaat nu, na jaren van procedures, handhavend optreden tegen het te grote gebouw.

We beschreven deze zaak in aflevering drie. Waarom Van Lookeren Campagne de klagende buren toch zelf de oorzaak van de onrust noemt? „Er zullen best dingen zijn misgegaan, maar door alsmaar in beroep te gaan en er andere mensen bij te slepen, schiet de bewoonster in kwestie door”, laat hij weten. „Ze stalkt raadsleden en haar toon is absoluut niet oké. Dat zij deze mail doorstuurt, is daar een voorbeeld van. Op een gegeven moment is het genoeg.”

Op de vraag of het niet logisch is dat inwoners die vinden dat de gemeente niet naar hen luistert, bij raadsleden aankloppen, antwoord Van Lookeren Campagne kort: „Nee, dat vind ik niet.”

Ook op het gemeentehuis denken ambtenaren na over hoe zij van klagende omwonenden af kunnen komen, zo blijkt uit in het kader van de Wet open overheid (Woo) opgevraagde correspondentie. Twee ambtenaren mailen heen-en-weer over het dossier Langbroek, waar een van de bewoners een handhavingsverzoek heeft gedaan, in verband met beplanting die niet zou mogen. 

In een zwartgelakte passage maakt een ambtenaar kennelijk een opmerking over een (zonder vergunning neergezet) gebouw op het perceel van deze klagende bewoner. De opmerking zelf is niet zichtbaar, de reactie van de collega wel. ‘Wat mij betreft gaan we in de tegenaanval. Dit gebouw is in 2010/2011 zonder vergunning gebouwd.’

Aan de Langbroek begonnen de gesprekken trouwens helemaal zo slecht nog niet. Omwonenden beschreven het zelf in een recente brief aan de krant: ‘Het begon met vriendelijke gesprekken met omwonenden, betrokkenheid, empathie. Een hoopvol begin, maar het ontaardt in een chaotisch proces vol overtredingen van wetten en gemeentelijke kaders. Een proces met het effect dat het vertrouwen in de gemeentelijke overheid en de initiatiefnemers is omgeslagen in diep wantrouwen.’ 

Gevolg: bewoners moeten om de haverklap handhavingsverzoeken doen en worden om de haverklap naar de bezwarencommissie verwezen. ‘Gelukkig zijn er in Nederland juridische mogelijkheden om door de overheid gemaakte keuzes aanhangig te maken’, aldus de burgemeester in een reactie op de eerste artikelen in deze serie.

Daarvoor moeten burgers wel aanzienlijke kosten maken. Ze zeggen bovendien psychisch behoorlijk te lijden onder wat zij ervaren als misbruik van macht door de gemeente Noordenveld.