Op bezoek bij Distribugs in Meppel: meelwormmix, sprinkhaanbroodje, krekelburger of buffalobal?

Of beter: die tijd is voor hém al geweest. „Ik heb op een borrel thuis wel eens krekels door de notenmix gedaan. Ik vroeg daarna: ‘Wie heeft wel eens insecten gegeten?’ Niemand. ‘En toch zijn de schaaltjes leeg’.”

Op bezoek bij Distribugs, de kersverse internationale groothandel in eetbare insecten die is neergestreken op het bedrijfsterrein van Agrifirm aan het Noordeinde in Meppel. Geert Kuipers is de oprichter, Gijs Pappot is werknemer. Ondanks dat ze, inclusief enkele freelancers, niet met velen zijn, is het na de recente verhuizing nog een drukte van jewelste in het gebouw. Want niet alleen Distribugs komt in het pand, ook het Fieldlab dat zich bezighoudt met circulair ondernemen krijgt er zijn onderkomen.

Kuipers houdt college, zo zegt hij meerdere malen. Hij doceert op zíjn vakgebied: dat van de eetbare insect. Uit zijn blote hoofd zegt hij dat er 3000 eetbare insecten leven; in Europa zijn slechts vier toegestaan voor mensen: krekel, sprinkhaan, buffalo en meelworm. „Twee miljard mensen op aarde eten dagelijks al insecten”, weet hij. „In Afrika, Azië en delen van Zuid-Amerika hoort het bij het dagelijkse dieet.”

In 2017 was Kuipers in Vietnam. „Daar eten ze alles wat leeft. Echt. Ik zag ratten op straat lopen. ‘Eten jullie die ook?’, vroeg ik. ‘Als we ze kunnen vangen wel’. Ik heb varkenshersens gegeten. Ik eet eigenlijk alles, maar heb toen gezegd: geen bloedsoep, geen levende embryo’s en geen schorpioen. Ik zeg je dit: een maand later werd ik ziek. Niemand wist wat ik had. Ik had dezelfde symptomen als een groot deel van de mensheid in 2020. Ik zweer het je.”

U kunt gerust doorlezen: in Meppel worden geen ratten of schorpioenen verwerkt. Maar ook de insecten doen mensen nog altijd schrikken. „Ik zie het op festivals. Een jongetje van een jaar of 10 wil graag een hamburger. ‘Dat moet je niet eten, dat is niet lekker’, zegt moeders. Ik vroeg haar: Hebt u het geproefd? Nee? Hoe weet u of het niet lekker is?”

Zie daar het probleem met de eetbare insect. „Twee dingen”, zegt Pappot. „We willen het wel eten, maar we willen het niet zien. En we moeten het niet ‘insect’ noemen, maar bijvoorbeeld ‘high-protein’.”

Want dat insect gezond is, daar zijn ze bij Distribugs van overtuigd. Iemand met diabetes belde een dag na het eten van de sprinkhaanbal. Nog nooit had de persoon zulke goede metingen gehad. Hoe dat toch kon? „Ik zou dolgraag door willen testen”, wrijft Kuipers zich in de handen. „Mensen met diabetes in Meppel, komt u maar langs! Want weet je, ik zeg het zonder omweg: we kunnen qua voedingswaarden net zo goed alg eten als vis.”

Alleen zijn we het niet gewend. „Zoals jij ’s ochtends boterhamworst op je brood neemt, zo nemen ze in andere delen van de wereld insecten. Het zit tussen de oren.”

Dat zou kunnen veranderen als de minimale ecologische voetafdruk, het negatieve gevolg voor ons klimaat, wereldwijd bekend wordt. „Het verschil tussen insect en koe, kip en geit is bizar groot. Ongekend. Kijk alleen al naar de hoeveelheid water die je gebruikt”, zegt Kuipers, die de rondleiding afsluit in de bedrijfshal.

Daar heeft Gijs Pappot een – op het oog – smakelijk plankje bereid: burgers, bitterballen en ingevroren meelworm. Ook pasta en sportreepjes doen het goed. Het is een lust voor het oog.

Bitterbal nummer één is qua structuur anders dan we gewend zijn, maar heerlijk van smaak. Zo smaakt dus buffalo. En de ‘bite’ van nummer twee mag iets pittiger, hoewel de smaak van krekel eerlijk gezegd niet te versmaden is. In beide burgers zijn meelworm en krekel verwerkt. Ze zijn niet van ‘echt’ te onderscheiden.

Tot slot een handjevol meelwormen. Heerlijk ‘crispy’ en met een smaak van noot. Eet smakelijk!