Sportjournalist Reinier (63) uit Hoogeveen maakt stripboek over FC Toeval. ‘De strips van Appie Happie verslond ik vroeger’

„Het zijn tekeningen met een verhaal”, beschrijft De Boer zijn stripdebuut, „met veel situaties langs de lijn en binnen de lijnen die ik zelf heb meegemaakt. Een aantal bekende Hoogeveners, bekende Nederlanders, maar ook voetballers uit het buitenland vormden een inspiratiebron voor het vormgeven van de stripfiguren in het boek.”

De Boer heeft in de strip een flinke portie humor verwerkt, ook daar zit een verhaal achter. „Deze grote wereld is momenteel geen moer meer aan, althans je wordt er niet vrolijk van. Dus moet je maar genieten van zo’n klein wereldje als dit stripboek over FC Toeval”, zegt hij. „Daar doe ik het voor, dat mensen er lol aan beleven. Als ze tijdens het lezen maar een keer in de lach schieten is het voor mij al geslaagd. Humor is vooral om mensen te plezieren.”

Als jochie van 10 jaar maakte De Boer z’n eerste striptekening, maar daar bleef het ook bij. De vermaarde striptekenaar Dick Bruynesteyn was zijn grote idool. „De strips van Appie Happie verslond ik vroeger.” Zeven jaar geleden vond hij die eerste striptekeningen van zijn hand weer terug. Dat zette De Boer aan er een vervolg aan te geven. „Laat ik weer eens beginnen met tekenen, dacht ik op dat moment, al heb ik nooit het idee gehad dat er een boek van zou komen.”

Het striptekenen ging bepaald niet van een leien dakje, het nam behoorlijk wat tijd in beslag. Met een pagina was De Boer dagenlang bezig. „Ik begon met het tekenen met potlood en daarna ging ik er met een fineliner overheen. Een jaar geleden, toen ik zag dat ik al een heel eind op weg was, besloot ik om het boek af te maken. Dat boek moest er komen, vond ik.

Begin dit jaar was het klaar, maar toen begon de ellende. „Dat was na de eerste proefdruk. Alle tekeningen waren grijs geworden. Vreselijk vond ik dat. Ik kon wel janken. Hoe dat was gekomen? Bij het tekenen gumde ik de potloodstreken weg en wreef ik er met mijn handen over heen. Dat had ik niet moeten doen, want zo ontstonden bij het drukproces die grijze strepen. Een vriend van mij heeft de tekeningen met behulp van de computer weer schoon gekregen. Hij heeft zo het hele boek gedaan. Monnikenwerk... Het boek is daarna voor de derde keer naar de drukker gegaan.”

De Boer heeft het stripboek in eigen beheer uitgegeven. FC Toeval heeft een bescheiden oplage van vijftig exemplaren. De Hoogevener heeft nu de smaak te pakken en vertelt dat hij aan de slag is gegaan met het schrijven/ tekenen van een tweede stripboek. „Ik moet niet weer dezelfde fout maken door tekeningen uit te gummen en met mijn handen erover wrijven”, maant hij zichzelf.

Reinier de Boer is geen onbekende in het Hoogeveense sportcircuit. Wekelijks doet hij voor de Hoogeveensche Courant en lokale radio verslag van de wedstrijden van voetbalclubs, volleybalverenigingen en de basketbalclub. Steevast is hij zaterdag en zondag langs de lijn te vinden. Zelf trok hij in het verleden de kicksen aan bij HZVV en speelt nog graag een partijtje walking voetbal met de Old Stars van deze vereniging.

Zo’n zeven jaar lang dook De Boer de archieven in om de oorsprong van de Hoogeveense Zaterdag Voetbal Vereniging te achterhalen. „Vooral ’s nachts ben ik daar mee bezig geweest. Pas om een uur of acht begin ik te leven en dan werd het vaak al snel een uur of drie voordat ik ophield met het onderzoeken”, vertelt De Boer. „HZVV begon ooit als HVV, maar na een fusie met de gymnastiekvereniging Olympia werd de naam HZVV.” Op 18 november vertoont De Boer een documentaire over de Hoogeveense voetbalclub voor de Vriendenclub de Rood Witten, waarvan hij voorzitter is.

„Ik ben nogal nostalgisch ingesteld”, zegt De Boer over het speuren in het verleden van het verenigingsleven. „Historie moet je koesteren”, vindt hij. „Bij onder andere sc Erica en Be Quick 1887 hangen in de bestuurskamer prachtige oude voetbalfoto’s. Daar staan mensen op die zich in het verleden hebben ingezet voor de club en die gezorgd hebben voor een club zoals die nu is. Daar hou ik van. Maar er zijn ook clubs met compleet kale muren in de bestuurskamer…”

FC Toeval met als ondertitel ‘Toeval bestaat wel’ is de titel van het stripboek en over die benaming heeft De Boer goed nagedacht. „Waarom ‘Toeval’? Ik heb de laatste jaren veel dingen meegemaakt, waarbij ik mij afvroeg of het toeval was of niet. Zo was ik eens in winkelcentrum De Wielewaal en stond ik voor de DA-drogist. Op dat moment dacht ik even na over een doelpunt dat ik ooit had gemaakt bij CSVC in Coevorden. Een man die met de rug naar mij toestond, draaide zich om en begroette mij met: ‘Hé De Boer…’ Laat het nou net de teamgenoot zijn die de voorzet gaf waaruit ik in Coevorden dat doelpunt maakte. Ik had hem 25 jaar niet gezien. Toeval?”

Enige tijd geleden stond hij in gedachten verzonken bij het graf van zijn vader. „Het was een grijze, bewolkte dag en ik had een jas aan. Op een gegeven moment voelde ik dat er iets in mijn rug prikte. Dat hield een paar minuten aan. Bleken het zonnestralen te zijn die dat gevoel veroorzaakten, ondanks het dichte wolkendek. Was dat toeval, een hogere macht, mijn vader?

De Boer heeft ook een keer meegedaan aan het lezen van namen in herinneringscentrum Kamp Westerbork. „Ik was na koning Willem-Alexander aan de beurt. Ik las de namen van de families Degen. Drie jaar later stond ik weer op het terrein van het kamp. Even twijfelde ik nog of ik naar de wagon zou lopen waar doorlopend de namen van de 110.000 Joden, die zijn weggevoerd naar de vernietigingskampen in Oost-Europa, worden voorgelezen. Ik ben uiteindelijk toch gegaan en bij aankomst hoorde ik dat de namen van de families Degen werden voorgelezen. Toeval?”

Die gedachten over toeval is iets van de laatste jaren. Dat gebeurt nog steeds, aan de lopende band. „Mede daarom heb ik de titel FC Toeval bedacht. Ik worstel met dat begrip, is het nu toeval of niet? Het wordt voor mij steeds moeilijker in toeval te geloven.”